Aqbeż għall-kontentut

Marokkini

Minn Wikipedija, l-enċiklopedija l-ħielsa

Il-Marokkini (bl-Għarbi: المغاربة, trażlitterat: al-Magħāriba) huma ċ-ċittadini tar-Renju tal-Marokk. Il-popolazzjoni tal-pajjiż hija magħmula prinċipalment minn Għarab u Berberi (Amazigh). It-terminu japplika wkoll b'mod aktar wiesa' għal kwalunkwe persuna ta' nazzjonalità Marokkina, li tħaddan kultura u identità komuni, kif ukoll dawk li jitkellmu b'mod nattiv l-Għarbi Marokkin jew lingwi oħra tal-Marokk.[1][2]

Minbarra s-37 miljun resident tal-Marokk, hemm dijaspora Marokkina kbira. Popolazzjonijiet Marokkini konsiderevoli jistgħu jinstabu fi Franza, Spanja, il-Belġju, l-Italja, u l-Olanda; b'konċentrazzjonijiet notevoli iżgħar fi stati Għarab oħra kif ukoll fil-Ġermanja, ir-Renju Unit, l-Istati Uniti, u l-Kanada.[3]

Gruppi etniċi

[immodifika | immodifika s-sors]

Il-Marokkini huma primarjament ta' oriġini Għarbija u Berbera[1][4] bħan-nies f'pajjiżi ġirien oħra fir-reġjun tal-Magreb.[5] L-Għarab jammontaw għal 67 % tal-popolazzjoni tal-Marokk, filwaqt li l-Berberi jammontaw għal 31 % u s-Saħrawi jiffurmaw 2 %.[6] Soċjalment, hemm żewġ gruppi kontrastanti ta' Marokkini: dawk li jgħixu fl-ibliet u dawk fiż-żoni rurali. Fost dawk rurali, iffurmaw diversi klassijiet bħal sidien tal-artijiet, bdiewa, u bdiewa kerrejja. Il-Marokkini jgħixu l-aktar fit-Tramuntana u l-Punent tal-Marokk. Madankollu, jippreferu jgħixu fir-reġjuni l-aktar fertili ħdejn il-Baħar Mediterran.

Il-popolazzjoni Għarbija tal-Marokk hija riżultat tal-influss ta' tribujiet Għarab nomadi mill-Peniżola tal-Arabja mill-konkwista Musulmana tal-Magreb fis-seklu 7 b'mewġa kbira fis-seklu 11.[7][8] Il-migrazzjoni ewlenija lejn ir-reġjun minn tribujiet Għarab kienet fis-seklu 11 meta t-tribujiet ta' Bni Hilal u Bni Sulejm, flimkien ma' oħrajn, intbagħtu mill-Fatimidi biex jegħlbu ribelljoni Berbera u mbagħad baqgħu joqogħdu fil-Magreb.[9] Bejn ix-Xmara Nil u l-Baħar l-Aħmar kien hemm tribujiet Għarab imkeċċija mill-Arabja għat-taqlib tagħhom, Banu Hilal u Banu Sulaym, li ħafna drabi serqu żoni tal-biedja fil-Wied tan-Nil.[10] Skont Iben Ħaldun, tribujiet sħaħ telqu bin-nisa, tfal, antenati, annimali u tagħmir għall-ikkampjar.[10] Dawn it-tribujiet, li waslu fir-reġjun tal-Marokk madwar is-sekli 12-13, u aktar tard il-Magħqil fis-seklu 14, ikkontribwew għall-Għarabizzazzjoni etnika, ġenetika, kulturali u lingwistika aktar estensiva tal-Marokk matul iż-żmien,[11] speċjalment lil hinn miċ-ċentri urbani ewlenin u r-reġjuni tat-Tramuntana li kienu s-siti ewlenin tal-Għarabizzazzjoni sa dak il-punt.[12][2]

Mappa etnika tal-Marokk (1973).[13]

Il-popolazzjoni Berbera tgħix prinċipalment fir-reġjuni muntanjużi tal-Marokk fejn xi wħud jippreservaw il-kultura Berbera, u huma maqsuma fi tliet gruppi; Riffin (Riffjani), Xilħa u Żajanin (Zayanes), li jgħixu fil-muntanji Rif, muntanji Anti-Atlas, u muntanji Atlas tan-Nofs rispettivament.[6][14] Il-Berberi kienu amalgamazzjoni ta' Ibero-Mawritani u minoranza ta' stokk Kapsjan imħallta ma' intrużjoni aktar reċenti assoċjata mar-rivoluzzjoni Neolitika.[15] Minn dawn il-popolazzjonijiet, it-tribujiet proto-Berberi ffurmaw matul l-aħħar tal-era Paleolitika.[16] Il-Berberi Għarabizzati li jikkostitwixxu madwar kwart tal-popolazzjoni huma l-Berberi li kienu Għarabizzati prinċipalment bħala riżultat tal-influss ta' nomadi Għarab, u adottaw il-kultura Għarbija u l-Għarbi bħala l-lingwa nattiva tagħhom, speċjalment dawk li fittxew il-protezzjoni tal-Bedwin.[11] Minoranza żgħira tal-popolazzjoni hija identifikata bħala Haratin u Gnawa.[17] Dawn huma bdiewa sedentarji ta' oriġini mhux Għarbija u mhux Berbera, li jgħixu fl-oażi tan-Nofsinhar u tal-Lvant u jitkellmu jew Berberu jew Għarbi. Xi partijiet tal-popolazzjoni huma dixxendenti ta' refuġjati li ħarbu minn Spanja wara r-Reconquista fis-seklu 15. Il-kummerċ tal-iskjavi Trans-Saħarjani ġab popolazzjoni ta' Afrikani Sub-Saħarjani lejn il-Marokk.

Wara t-twaqqif ta' Iżrael u l-bidu tal-kunflitt Għarbi-Iżraeljan fl-1948, ħafna Lhud ħassewhom imġiegħla jitilqu mill-Marokk speċjalment wara l-irvellijiet kontra l-Lhud f'Oujda, u ħafna ħarbu lejn l-Iżrael, l-Ewropa u l-Amerika ta' Fuq. Sal-1967, 250,000 persuna Lhudija kienu telqu mill-Marokk.[6]

Era Għarbija Bikrija (670–1031)

[immodifika | immodifika s-sors]

Fis-sena 670 W.K., l-ewwel konkwista Għarbija tal-pjanura kostali tat-Tramuntana tal-Afrika seħħet taħt Għuqba bin Nafi, ġeneral li kien imexxi taħt il-Kalifat Umawi, li torbot mal-ewwel mewġa ta' migrazzjoni Għarbija lejn il-Marokk. Tribujiet Għarab bħal Bni Mużejna emigraw, u l-Musulmani Għarab fir-reġjun kellhom aktar impatt fuq il-kultura tal-Magreb mill-ħakkiema tar-reġjun qabel u warajhom.[18] L-Umawin ġabu l-lingwa tagħhom, is-sistema ta' governanza tagħhom, u l-Iżlam lejn il-Marokk u ħafna Berberi kkonvertew għall-Iżlam. L-ewwel stat indipendenti fiż-żona tal-Marokk modern kien l-Emirat ta' Nekor, emirat Għarbi fit-Tramuntana tal-Marokk li tmexxa bħala stat klijent tal-Kalifat Umawi.[19] Din twaqqfet mid-dixxendent tal-Ħimjari Saliħ bin Mansur fis-710.[19] Wara li faqqa' l-Irvell tal-Berberi fis-739, il-Berberi ffurmaw stati indipendenti oħra bħall-Imara Siġilmasa (Emirat ta' Sijilmasa) u l-Konfederazzjoni ta' Barghawata.[20]

Wara l-Battalja ta' Fakhkh fis-786, Idris bin Għabdalla, li kellu lil Għali bin Abi Talib fost l-antenati tiegħu, ħarab mill-Peniżola tal-Arabja lejn il-Marokk.[21] L-ewwel mar Tanġier qabel mar Walili u waqqaf id-dinastija Għarbija Idrisida fis-788, li ħakmet il-biċċa l-kbira tal-Marokk. Id-dinastija Idrisida stabbiliet Fes bħala l-kapitali tagħha u l-Marokk sar ċentru ta' tagħlim Musulman u qawwa reġjonali ewlenija. L-Idrisidi tkeċċew fid-927 mill-Kalifat Fatimid u l-alleati tagħhom il-Miknasa. Wara li l-Miknasa kissru r-relazzjonijiet mal-Fatimidi fid-932, dawn tneħħew mill-poter mill-Magħrawa ta' Sijilmasa fid-980.[22] Fid-973, il-Kalifat ta' Cordoba taħt l-Umawin ħa f'idejh partijiet mill-Marokk.[23]

Dinastiji Berberi (1053-1549)

[immodifika | immodifika s-sors]

Mis-seklu 11 'il quddiem, tfaċċaw sensiela ta' dinastiji ta' oriġini Berbera.[24][25][26] Id-dinastija Almoravida[27] u d-dinastija Almohad iddominaw il-Magreb, ħafna minn Spanja u l-Portugall tal-lum, u r-reġjun tal-Punent tal-Mediterran. Fis-sekli 13 u 14 il-Marinidi kellhom il-poter fil-Marokk u stinkaw biex jirreplikaw is-suċċessi tal-Almohadin permezz ta' kampanji militari fl-Alġerija u l-Iberja. Huma kienu segwiti mill-Wattasin. Fis-seklu 15, ir-Reconquista temmet il-ħakma Musulmana fiċ-ċentru u fin-Nofsinhar tal-Iberja u ħafna Musulmani u Lhud ħarbu lejn il-Marokk.[28] L-isforzi Portugiżi biex jikkontrollaw il-kosta tal-Atlantiku fis-seklu 15 ma affettwawx ħafna in-naħat interni tal-Marokk. Skont Elizabeth Allo Isichei, "Fl-1520, kien hemm il-ġuħ fil-Marokk li tant kien kbir li għal żmien twil avvenimenti oħra ġew iddatati minnu. Ġie ssuġġerit li l-popolazzjoni tal-Marokk niżlet minn 5 miljuni għal taħt it-3 miljun ruħ bejn il-bidu tas-sekli sittax u dsatax".[29]

Dinastiji Għarab (1549-preżent)

[immodifika | immodifika s-sors]

Il-migrazzjoni ewlenija lejn ir-reġjun minn tribujiet Għarab kienet fis-seklu 11 meta t-tribujiet ta' Bni Hilal u Bni Sulejm, flimkien ma' oħrajn, intbagħtu mill-Fatimidi biex jegħlbu rvellijiet Berberi u mbagħad jibqgħu jgħixu fil-Magreb.[9] Dawn it-tribujiet avvanzaw f'numri kbar għal għonq it-triq kollha lejn il-Marokk, u kkontribwew għal Għarabizzazzjoni etnika, ġenetika, kulturali u lingwistika aktar estensiva tar-reġjun.[11] It-tribujiet Għarab ta' Maqil emigraw lejn il-Maghreb seklu wara u saħansitra emigraw aktar lejn in-Nofsinhar sal-Mawritanja.

Mill-1549, tfaċċaw sensiela ta' dinastiji Għarab. L-ewwel id-dinastija Sagħdija[30] li ħakmet mill-1549 sal-1659, u mbagħad id-dinastija Għalawija,[31] li baqgħet fil-poter għall-bqija tas-seklu 17. Iż-żewġ dinastiji huma Xierefin (Xarifjani, dixxendenti tal-Profeta Muħammad).[32]

Taħt id-dinastija Sagħdija, il-pajjiż għeleb attakki mill-Ottomani u tentattiv ta' invażjoni Portugiża fil-Battalja ta' Ksar el Kebir fl-1578. Ir-renju ta' Aħmad il-Mansur ġab ġid u prestiġju ġdid lis-Saltna, u spedizzjoni kbira lejn il-Punent tal-Afrika wasslet għal telfa kbira għall-Imperu Songhay fl-1591. Madankollu, il-ġestjoni tat-territorji madwar is-Saħara kienet diffiċli wisq. Wara l-mewt tal-Mansur, il-pajjiż inqasam fost uliedu.[32]

Fl-1666, il-Marokk reġa' ngħaqad mid-dinastija Għarbija Għalawija, li saret il-ħakkiema tat-tmexxija tal-Marokk sal-lum. Fl-ewwel żminijiet ta' dan il-perjodu, il-Marokk kien qed jiffaċċja aggressjoni minn Spanja, filwaqt li l-Imperu Ottoman kompla jagħfas lejn il-Punent. L-Għalawi rnexxielhom jistabbilizzaw il-pożizzjoni tagħhom, u filwaqt li r-renju kien iżgħar minn dawk preċedenti fir-reġjun, xorta baqa' pjuttost sinjur. Kontra l-oppożizzjoni tat-tribujiet lokali Ismagħel bin Xarif (1672-1727) beda joħloq stat magħqud.[33]

Il-Marokk kien l-ewwel pajjiż li rrikonoxxa lill-Istati Uniti li kien għadu jitwieled bħala nazzjon indipendenti fl-1777.[34][35][36][37] Fil-bidu tar-Rivoluzzjoni Amerikana, bastimenti merkantili Amerikani fl-Oċean Atlantiku kienu soġġetti għal attakk mill-pirati ta' Barbarija. Fl-20 ta' Diċembru 1777, is-Sultan Moħammed III tal-Marokk iddikjara li l-bastimenti merkantili Amerikani kienu se jkunu taħt il-protezzjoni tas-sultanat u b'hekk setgħu jgawdu passaġġ sikur. It-Trattat ta' Ħbiberija Marokkina-Amerikana, iffirmat fl-1786, huwa l-eqdem trattat ta' ħbiberija mhux miksur fl-Istati Uniti.[38][39]

Taburida fil-Marokk.

Il-kultura tal-Marokk hija taħlita ta' kulturi Għarab, Berberi, Lhud u tal-Ewropa tal-Punent.[40] Matul l-istorja tal-Marokk, il-pajjiż kellu ħafna influwenzi kulturali (l-Ewropa, il-Lvant Nofsani u l-Afrika sub-Saħarjana). Il-kultura tal-Marokk għandha karatteristiċi simili għal dawk tal-pajjiżi ġirien, partikolarment l-Alġerija u t-Tuneżija u sa ċertu punt Spanja.[41]

Kull reġjun għandu l-uniċità partikolarli tiegħu li tikkontribwixxi għall-kultura nazzjonali. Il-Marokk stabbilixxa fost l-ogħla prijoritajiet nazzjonali l-ħarsien tad-diversità tiegħu u l-preservazzjoni tal-wirt kulturali tiegħu.

Il-libsa tradizzjonali għall-irġiel u n-nisa tissejjaħ djellaba (جلابة, ġillāba), ilbies twil, maħlul, bil-kappa u bi kmiem twal. Għal okkażjonijiet speċjali, l-irġiel jilbsu wkoll kappa ħamra msejħa bernousse, magħrufa aktar bħala l-kappell Feż jew it-Tarbux. In-nisa jilbsu l-kaftan imżejna bl-ornamenti. Kważi l-irġiel kollha, u ħafna nisa, jilbsu l-balgħa (بلغة). Dawn huma papoċċi tal-ġilda ratba mingħajr għarqub, ħafna drabi miżbugħin isfar. In-nisa wkoll jilbsu sandlijiet b'takkuna għolja, ħafna drabi bil-fidda jew żmontor tad-deheb.

L-istil Marokkin huwa xejra ġdida fid-dekorazzjoni, li tieħu l-għeruq tagħha mill-arkitettura tal-Għarab Iberiċi. Din saret popolari mill-moda ta' rinnovazzjoni tar-riad f'Marrakesh. Dar huwa l-isem mogħti lil wieħed mill-aktar tipi komuni ta' strutturi domestiċi fil-Marokk; hija dar li tinsab f'imdina, jew żona urbana b'ħitan ta' belt. In-naħa ta' barra tad-djar tkun tipikament nieqsa minn ornamenti u twieqi, ħlief fetħiet żgħar okkażjonali fi kwartieri sekondarji, bħal turġien u żoni tas-servizz. Dawn il-fetħiet jipprovdu dawl u ventilazzjoni. Il-kċina Marokkina tikkonsisti primarjament f'taħlita ta' influwenzi Għarab, Berberi u Andalusjani. Hija magħrufa għal platti bħal kuskus u pastilla, fost oħrajn. Ħwawar bħall-kannella jintużaw ukoll fit-tisjir Marokkin. Ħelu bħall-ħalwa huwa popolari, kif inhuma ħlewwiet oħra. Il-gastronomija minn żoni ġirien influwenzat it-tradizzjonijiet gastronomiċi tal-pajjiż ukoll. Barra minn hekk, is-snajja' Marokkini għandhom tradizzjoni rikka ta' manifattura ta' ġojjellerija, fuħħar, xogħol tal-ġilda u xogħol tal-injam.

Il-mużika tal-Marokk tvarja skont id-diversi żoni tal-pajjiż. Il-mużika Marokkina għandha varjetà ta' stili minn mużika orkestrali sofistikata kumplessa għal mużika sempliċi li tinvolvi biss vuċi u tnabar. Hemm tliet varjetajiet ta' mużika tradizzjonali: mużika tar-raħħala u għar-ritwali, u l-mużika interpretata minn mużiċisti professjonali. Chaabi (الشعبي, ix-Xagħabi) hija mużika li tikkonsisti f'bosta varjetajiet li jinżlu mill-forom diversi ta' mużika folkloristika Marokkina. Ix-Chaabi kien oriġinarjament jindaqq fis-swieq, iżda issa ssibu fi kwalunkwe ċelebrazzjoni jew laqgħa. Gnawa hija forma ta' mużika lmistika. Inġiebet gradwalment fil-Marokk mill-Gnawa u aktar tard saret parti mit-tradizzjoni Marokkina. Il-fratellanzi Sufi (triqa) huma komuni fil-Marokk, u l-mużika hija parti integrali mit-tradizzjoni spiritwali tagħhom. Din il-mużika hija tentattiv biex jintlaħaq stat ta' trance li jwassal għal estasi mistika.

Mappa lingwistika tal-Marokk.

Il-lingwi uffiċjali tal-Marokk huma l-Għarbi Standard Modern u l-Amazigh Marokkin Standard.[42]

Il-maġġoranza tal-popolazzjoni titkellem l-Għarbi Marokkin, mitkellma minn 92.2 % tal-popolazzjoni, 37.3 miljun ruħ.[43] 8.8 miljun[44] Marokkin jitkellmu varjetajiet Berberi li jiffurmaw 26 % tal-popolazzjoni tal-Marokk,[45] jew bħala l-ewwel lingwa jew bilingwi mal-Għarbi. Tliet djaletti Berberi differenti huma mitkellma: Tarifit, mitkellem minn 1.27 miljun l-aktar fil-muntanji Rif, Taxelħita, mitkellem minn 3 sa 4.5 miljun l-aktar fil-muntanji Anti-Atlas, u Tamazight tal-Atlas Ċentrali, mitkellem minn 2.3 miljun l-aktar fl-Atlas Nofsani.[45]

L-Għarbi Ħassanija huwa mitkellem fin-Nofsinhar tal-pajjiż minn aktar minn 200,000 ruħ.[46] Il-Marokk inkluda l-protezzjoni tal-Ħassanija fil-kostituzzjoni bħala parti mir-riformi ta' Lulju 2011.

Il-Franċiż huwa mgħallem b'mod universali u għadu jservi bħala l-lingwa ewlenija tal-kummerċ u l-ekonomija tal-Marokk; jintuża wkoll fl-edukazzjoni, ix-xjenzi, il-gvern u l-biċċa l-kbira tal-oqsma tal-edukazzjoni.

L-Ispanjol huwa mitkellem ukoll fil-partijiet tat-Tramuntana u tan-Nofsinhar tal-pajjiż bħala lingwa barranija sekondarja wara l-Franċiż. Intant, l-Ingliż qed isir dejjem aktar popolari fost in-nies edukati, partikolarment fl-oqsma tax-xjenza.

  1. 1 2 "Morocco - The World Factbook". Central Intelligence Agency. Miġbur 2021-01-25.
  2. 1 2 "Moroccan Arabs of Morocco". peoplegroups.org. Miġbur 2022-03-18.
  3. Lafleur, Jean-Michel; Vintila, Daniela, ed. (2020). "Migration and Social Protection in Europe and Beyond (Volume 3)". IMISCOE Research Series (bl-Ingliż).
  4. "Morocco Population 2020 (Demographics, Maps, Graphs)". worldpopulationreview.com. Miġbur 2021-01-25.
  5. Bosch, Elena et al. "Genetic structure of north-west Africa revealed by STR analysis." European Journal of Human Genetics (2000) 8, 360–366.
  6. 1 2 3 "Morocco - Climate | Britannica". www.britannica.com (bl-Ingliż). Miġbur 2022-09-23.
  7. Stearns, Peter N.; Leonard Langer, William (2001). The Encyclopedia of World History: Ancient, Medieval, and Modern, Chronologically Arranged (6 ed.). Houghton Mifflin Harcourt. pp. 129–131. ISBN 978-0-395-65237-4.
  8. Project, Joshua. "Arab, Moroccan in Morocco". joshuaproject.net (bl-Ingliż). Miġbur 2022-09-23.
  9. 1 2 el-Hasan, Hasan Afif (2019-05-01). Killing the Arab Spring (bl-Ingliż). Algora Publishing. p. 82. ISBN 978-1-62894-349-8. Arkivjat mill-orġinal fl-2022-08-26. Miġbur 2022-08-25.
  10. 1 2 Le Tourneau, Roger (1966). "Ibn Khaldun, laudateur et contempteur des Arabes". Revue des mondes musulmans et de la Méditerranée. 2 (1): 155–168.
  11. 1 2 3 Nelson, Harold D. (1985). Morocco, a Country Study (bl-Ingliż). Headquarters, Department of the Army. p. 14. Arkivjat mill-orġinal fl-2022-08-26. Miġbur 2022-08-25.
  12. Cressier, Patrice; Vicente, Angeles (ed.) (1998). Peuplement et arabisation au Maghreb occidental : dialectologie et histoire. Zaragoza: Casa de Velazquez.Manutenzjoni CS1: test żejjed: authors list (link)
  13. "Morocco - University of Texas Libraries GeoData". geodata.lib.utexas.edu. Miġbur 2022-09-28.
  14. "Berber | Definition, People, Languages, & Facts | Britannica". www.britannica.com (bl-Ingliż). Miġbur 2022-03-18.
  15. J. Desanges, "The proto-Berbers" 236–245, at 237, in General History of Africa, v.II Ancient Civilizations of Africa (UNESCO 1990).
  16. Mário Curtis Giordani, História da África.
  17. "Demographics of Morocco". Morocco.com (bl-Ingliż). Miġbur 2022-03-18.
  18. el-Hasan, Hasan Afif (2019-05-01). Killing the Arab Spring (bl-Ingliż). Algora Publishing. p. 82. ISBN 978-1-62894-349-8. Arkivjat mill-orġinal fl-2022-08-26. Miġbur 2022-08-25.
  19. 1 2 Picard, Christophe (2018-01-21). Sea of the Caliphs (bl-Ingliż). Harvard University Press. p. 247. ISBN 978-0-674-66046-5.
  20. Georges Duby, Atlas Historique Mondial, Larousse Ed.
  21. Idris I, D. Eustache, The Encyclopaedia of Islam, Vol.
  22. Benchekroun, Chafik T. (2018-07-01). Idrīsids (bl-Ingliż). Brill. Miġbur 2024-02-16.
  23. Abun-Nasr, Jamil (1987). A history of the Maghrib in the Islamic period. Cambridge: Cambridge University Press. p. 75. ISBN 0521337674.
  24. Ramirez-Faria, Carlos (2007-01-01). Concise Encyclopaedia of World History. Atlantic Publishers & Dist. ISBN 978-81-269-0775-5.
  25. Universalis, Encyclopædia. "ALMORAVIDES". Encyclopædia Universalis (bil-Franċiż). Miġbur 2024-02-16.
  26. "Marīnid dynasty | Morocco, Almohad, Maghreb | Britannica". www.britannica.com (bl-Ingliż). Miġbur 2024-02-16.
  27. "The Maghrib under the Almoravids and the Almohads". Britannica.com. Miġbur 2011-08-01.
  28. "Morocco – History". Britannica.com. Miġbur 2011-08-01.
  29. Allo Isichei, Elizabeth (1997).
  30. Greengrass, Mark (2015). Christendom destroyed : Europe, 1517-1648. Penguin Books. p. 503. ISBN 978-0-14-197852-9. OCLC 1002916874.
  31. Abitbol, Michel (2009). Histoire du Maroc (bil-Franċiż). Perrin. p. 231. ISBN 978-2-262-02388-1.
  32. 1 2 Garcia-Arenal, Mercedes (2012). Ahmad al-Mansur: the beginnings of modern Morocco. Simon and Schuster. ISBN 9781780742083.
  33. "Morocco (Page 8 of 9)".
  34. "Joint Statement by the United States of America and the Kingdom of Morocco". whitehouse.gov. 2013-11-22 via National Archives.
  35. Morocco Foreign Policy and Government Guide. International Business Publications, USA. 2004. ISBN 9780739760000.
  36. "Defense Department News".
  37. Kozaryn, Linda D. "Cohen Renews U.S.-Morocco Ties". U.S. Department of Defense. Miġbur 2009-03-12.
  38. Roberts, Priscilla H. and Richard S. Roberts, Thomas Barclay (1728–1793): Consul in France, Diplomat in Barbary, Lehigh University Press, 2008, pp. 206–223 ISBN 093422398X.
  39. "Milestones of American Diplomacy, Interesting Historical Notes, and Department of State History". U.S. Department of State. Miġbur 2007-12-17.
  40. "Morocco: a rich blend of cultures". The Times & The Sunday Times (bl-Ingliż). Miġbur 2022-09-26.
  41. "Return to Morocco". www.aljazeera.com. Miġbur 27 October 2017.
  42. "Kostituzzjoni tal-Marokk" (PDF). web.archive.org (bil-Franċiż). Arkivjat minn l-oriġinal (PDF) fl-2012-02-29. Miġbur 2024-02-16.
  43. "2014 General Population and Habitat Census". rgphentableaux.hcp.ma. Miġbur 2019-09-15.
  44. "Y a-t-il un " vote tachelhit " ? – Tafra" (bil-Franċiż). Miġbur 2022-09-27.
  45. 1 2 "RGPH 2014". rgphentableaux.hcp.ma. Miġbur 2021-08-10.
  46. "Hassaniyya". Ethnologue (bl-Ingliż). Miġbur 2022-04-06.