Manchester United FC

Minn Wikipedija, l-enċiklopedija l-ħielsa
Aqbeż lejn: navigazzjoni, fittex
Manchester United FC
Man Utd FC.png
Isem sħiħ Manchester United Football Club
Ismijiet oħra The Red Devils[1]
Fundazzjoni 1878, bħala Newton Heath LYR FC
Grawnd Old Trafford
(Jesa': 75,765)
President Joel u Avram Glazer
Kowċ David Moyes
Kampjonat Premier League
Sit elettroniku www.manutd.com
Darhom
Barra minn darhom
It-tielet flokk

Manchester United Football Club huwa klabb tal-futbol professjonali Ingliż ibbażat ġewwa Old Trafford, Greater Manchester. Il-klabb ifforma ruħu taħt l-isem ta' Newton Heath fl-1878, ingħaqad fil-Football League fl-1892, sakemm biddel ismu għal Manchester United fl-1902. Hu hu wkoll wieħed fost il-membri fundaturi tal-Premier League fl-1992.

Il-klabb huwa l-iktar klabb b'suċċessi fil-futbol Ingliż, b'19-il kampjonat, rekord ta' 11-il FA Cup u erba' League Cups.[2] Manchester United rebħu wkoll tliet Tazzi taċ-Ċampjins u hu l-uniku klabb Ingliż li kien ċampjin tad-dinja, fl-1999 u l-2008.

Manchester United huwa wieħed mill-iktar klabbs segwiti u sinjuri fid-dinja.[3] Jingħad li l-klabb jiswa' mal-£1.13-il biljun, ċifra li tpoġġieh bħala l-aktar klabb tal-futbol sinjur fid-dinja. Fl-2005, il-klabb ġie mixtri mill-familja Glazer għal somma li ddur madwar it-£800 miljun.[4]

Storja[editja]

Snin tal-bidu (1878–1945)[editja]

It-tim ta' Manchester United fil-bidu tal-istaġun 1905–06 fejn spiċċaw fit-tieni post tat-Tieni Diviżjoni u ġew promossi

Manchester United ġie ffurmat fl-1878 bħala Newton Heath LYR Football Club minn grupp ta' ħaddiema fil-Lancashire and Yorkshire Railway fi Newton Heath.[5] Għall-bidu t-tim kien jilgħab logħbiet kontra dipartimenti oħra u kumpaniji ferrovjarji, imma fl-20 ta' Novembru 1880, huma ħadu sehem fl-ewwel logħba magħrufa; lebsin bil-kuluri tal-kumpanija – strixxi ħodor u kulur id-deheb – huma sofrew telfa ta' 6–0 kontra t-tim tar-riservi ta' Bolton Wanderers.[6] Sal-1888 il-klabb sar membru fundatur ta' The Combination, kampjonat reġjonali tal-futbol. Wara li dan il-kampjonat ġie xolt wara biss staġun, Newton Heath ingħaqdu mal-Football Alliance, li kellha sservi għal tliet staġuni qabel ma ġiet magħquda mal-Football League. Dan wassal lill-klabb sabiex jibda l-istaġun 1892–93 fil-First Division; sadanittant it-tim sar indipendenti mill-kumpanija u neħħew "LYR" mill-isem.[5] Wara żewġ staġuni, il-klabb ġie relegat għas-Second Division.[5]

F'Jannar 1902, b'dejn ta' £2,670 – ekwivalenti għal £250,000 tal-2013[nota 1] – il-klabb intefa' f'likwidazzjoni.[7] Il-kaptan Harry Stafford sab erba' negozjanti tal-post, fosthom John Henry Davies (li aktar tard serva bħala president tal-kalbb), li kienu lesti li jinvestu £500 u jingħataw lura parteċipazzjoni fil-ġestjoni tal-klabb. Nhar l-24 ta' April 1902, twieled uffiċjalment l-isem il-ġdid Manchester United.[8][nota 2] Taħt Ernest Mangnall, li ħa f'idejh it-tim fl-1903, it-tim spiċċa fit-tieni post tas-Second Division fl-1906 u assigura l-promozzjoni għall-First Division, li kellhom jirbħu fl-1908 – l-ewwel titlu tal-kampjonat tal-klabb. L-istaġun ta' wara beda bir-rebħ tal-ewwel Charity Shield[9] u spiċċa bl-ewwel titlu tal-FA Cup. Manchester United rbeħu l-First Division għat-tieni darba fl-1911, però fit-tmiem tal-istaġun ta' wara, Mangnall ħalla 'l-klabb sabiex jingħaqad ma' Manchester City.[10]

Fl-1922, tliet snin wara li reġa' beda l-futbol wara l-Ewwel Gwerra Dinjija, il-klabb ġiet relegat għas-Second Division, fejn baqa' hemmhekk sal-promozzjoni tal-1925. Għal darb'oħra relegat fl-1931, Manchester United sar tim inkosistenti, fejn laħaq l-agħar pożizzjoni tiegħu bl-20 post fis-Second Division fl-1934. Wara l-mewt tal-benefattur prinċipali tal-klabb, J. H. Davies, f'Ottubru tal-1927, il-finanzi tal-klabb marru għall-agħar tant li Manchester United kienu fiċ-ċans li jispiċċaw falluti li ma kienx għal James W. Gibson, li f'Diċembru tal-1931 investa £2,000 u assuma l-kontroll tal-klabb.[11] Fl-istaġun 1938–39, l-aħħar sena ta' futbol qabel it-Tieni Gwerra Dinjija, il-klabb spiċċa fl-erbatax-il post fil-First Division.[11]

Is-snin ta' Busby (1945–1969)[editja]

Il-Busby Babes fid-Danimarka fl-1955

F'Ottubru tal-1945, mat-tkomplija tal-futbol wara l-gwerra wassal għall-ħatra ta' Matt Busby bħala l-kowċ il-ġdid. Hu talab li jkollu kontroll sħiħ fuq l-għażla tat-tim, it-trasferimenti ta' plejers u s-sessjonijiet ta' taħriġ.[12] Busby wassal lit-tim għat-tieni post fl-1947, l-1948 u l-1949, u għar-rebħ tal-FA Cup fl-1948. Fl-1952, il-klabb rebaħ il-First Division, l-ewwel titlu tal-kampjonat għal 41 sena.[13] B'età medja ta' 22 sena, l-istampa laqqmet lil dan it-tim rebbieħ ta' żewġ kampjonati infila fl-1956 bħala l-"Busby Babes", xhieda tal-importanza li Busby kien jagħti lill-plejers iż-żgħar.[14] Fl-1957, Manchester United saru l-ewwel tim Ingliż li ħa sehem fit-Tazza taċ-Ċampjins, minkejja oġġezzjonijiet min-naħa tal-Football League, li kienu ċaħdu lil Chelsea mill-istess opportunità s-sena ta' qabel.[15] Fit-triq lejn is-semifinali, li huma tilfu kontra Real Madrid, it-tim irreġistra rebħa ta' 10–0 fuq iċ-ċampjins Belġjani ta' Anderlecht, li tibqa' sal-lum il-ġurnata bħala l-ikbar rebħa tal-klabb fl-Ewropa.[16]

Plakka f'Old Trafford bħala unur għall-plejers li mietu fid-diżastru tal-ajru ta' Munich

L-istaġun ta' wara, fit-triq lura mir-rebħa fil-kwarti tal-finali tat-Tazza taċ-Ċampjins kontra Red Star Belgrade, l-ajruplan li kien qiegħed iġorr il-plejers u l-uffiċċjali ta' Manchester United, u l-ġurnalisti kkraxxja meta kien se jitlaq wara waqfa fi Munich, il-Ġermanja. Id-diżastru tal-ajru ta' Munich tas-6 ta' Frar 1958 ħa l-ħajja ta' 23 persuna, fosthom tmien plejers - Geoff Bent, Roger Byrne, Eddie Colman, Duncan Edwards, Mark Jones, David Pegg, Tommy Taylor u Liam "Billy" Whelan - filwaqt li weġġgħu bosta oħrajn.[17][18]

Il-kowċ tat-tim tar-riservi Jimmy Murphy ħa post Busby waqt li dan kien qiegħed jirkupra u t-tim b'diversi uċuħ ġodda rnexxielu jagħmilha sal-finali tal-FA Cup, li tilfu kontra Bolton Wanderers. B'solidarjetà għat-traġedja, il-UEFA stiednet li jikkompetu fit-Tazza taċ-Ċampjins 1958–59 flimkien mar-rebbieħa tal-kampjonat Wolverhampton Wanderers. Minkejja li ġiet approvata mill-FA, il-Football League stabilixxiet li ma kellhomx jieħdu sehem minħabba li ma kienux ikkwalifikaw.[19][20] Busby reġa' bena t-tim matul is-sittinijiet billi ffirma plejers bħal Denis Law u Pat Crerand li flimkien mal-ġenerazzjoni l-ġdid ta' żgħażagħ – fosthom George Best – rebħu l-FA Cup tal-1963. L-istaġun ta' wara huma spiċċaw it-tieni fil-kampjonat, sakemm rebħuh fl-1965 u għal darb'oħra fl-1967. Fl-1968, Manchester United saru l-ewwel klabb Ingliż (u t-tieni wieħed Brittaniku) li jirbħu t-Tazza taċ-Ċampjins meta għelbu lil Benfica 4–1 fil-finali,[21] b'tim li kien jinkludi tliet Futbolers Ewropej tas-Sena: Bobby Charlton, Denis Law u George Best.[22] Matt Busby irriżenja bħala kowċ fl-1969 u postu ħadu l-kowċ tar-riservi, l-eks-plejer ta' United Wilf McGuinness.[23]

1969–1986[editja]

Bryan Robson libes il-faxxa ta' kaptan ta' Manchester United għal 12-il sena, iktar minn kwalunke plejer ieħor.[24]

Wara li spiċċaw fit-tieni post fl-istaġun 1969–70 u għamlu bidu fqir għall-istaġun ta' wara, Busby ġie persważ sabiex jerġa' jieħu post, filwaqt li McGuinness irritorna bħala kowċ tat-tim tar-riservi. F'Ġunju tal-1971, Frank O'Farrell inħatar bħala kowċ ġdid, imma dam biss 18-il xahar qabel ma ġie sostitwit minn Tommy Docherty f'Diċembru tal-1972.[25] Docherty salva lil Manchester United mir-relegazzjoni dak l-istaġun, għalkemm kellhom isofru din l-isfortuna xorta waħda fl-1974; sa dak iż-żmien it-triju ta' Best, Law, u Charlton kien ħalla 'l-klabb.[21] Mal-ewwel tentattiv it-tim rebaħ il-promozzjoni u wasal sal-finali tal-FA Cup fl-1976, imma tilfuha għad-danni ta' Southampton. Huma reġgħu għamluha sal-finali fl-1977 fejn għelbu lil Liverpool 2–1. Docherty tkeċċa ftit wara, wara li kien ġie żvelat li kellu relazzjoni mal-mara tal-fiżjoterapista tal-klabb.[23][26]

Daxe Sexton ħa post Docherty fis-sajf tal-1977. Minkejja n-numru ta' plejers ġodda ta' kalibru, bħal Joe Jordan, Gordon McQueen, Gary Bailey, u Ray Wilkins, it-tim naqas milli jimpressjona; huma spiċċaw fit-tieni post fl-istaġun 1979–80 u tilfu l-finali tal-FA Cup 1979 kontra l-Arsenal. Sexton tkeċċa fl-1981, anke jekk it-tim rebaħ l-aħħar seba' logħbiet taħt il-gwida tiegħu.[27] Minflok Sexton inġab Ron Atkinson, li immedjatament kiser ir-rekord Brittaniku għal trasferiment ta' plejer bl-akkwist ta' Bryan Robson minn West Bromwich Albion. Taħt Atkinson, Manchester United rebħu l-FA Cup darbtejn fi tliet snin – fl-1983 u fl-1985. Fl-istaġun 1985–86, wara 13-il rebħa u żewġ dros fl-ewwel 15-il logħba, il-klabb kien favorit li jirbaħ il-kampjonat, però spiċċa fir-raba' post. L-istaġun ta' wara, bil-klabb f'periklu li jispiċċa relegat minn Novembru, Atkinson tkeċċa.[28]

L-era ta' Ferguson (1986–2013)[editja]

Alex Ferguson kien fit-tmun tat-tim bejn l-1986 u l-2013.

Alex Ferguson u l-assistent tiegħu Archie Knox waslu minn Aberdeen dakinhar tat-tkeċċija ta' Atkinson, u wasslu lill-klabb għall-ħdax-il post finali fil-kampjonat. Minkejja li spiċċaw it-tieni fl-1987–88, il-klabb reġa' spiċċa fil-ħdax-il post fl-istaġun ta' wara. B'għajdut kontinwu li kien se jitneħħa, rebħa fuq Crystal Palace f'replay tal-finali tal-FA Cup 1990 (wara dro ta' 3–3) salvat il-karriera ta' Ferguson.[29][30] Fl-istaġun sussegwenti, Manchester United kisbu l-ewwel titlu tat-Tazza tat-Tazez Ewropej u kkompetew fis-Super Cup Ewropea 1991 fejn għelbu lil Red Star Belgrade 1–0 fil-finali li ntlagħbet ġewwa Old Trafford. Għat-tieni sena konsekuttiva t-tim wasal sal-finali tal-League Cup fl-1992, fejn ġewwa Wembley rebħu 1–0 lil Nottingham Forest.[28] Fl-1993, il-klabb rebaħ l-ewwel kampjonat tiegħu mill-1967, u sena wara, għall-ewwel darba mill-1957, rebaħ it-tieni titlu konsekuttiv – flimkien mal-FA Cup – sabiex ikkompleta l-ewwel "Doppjetta" fl-istorja tal-klabb.[28]

Ryan Giggs huwa l-aktar plejer rebbieħ fl-istorja tal-futbol Ingliż.[31]

Fl-istaġun 1998–99, Manchester United saru l-ewwel tim li rebaħ il-Premier League, l-FA Cup u l-UEFA Champions League – "It-Tripletta" – fl-istess staġun.[32] Minn taħt 1–0 fil-finali tal-UEFA Champions League 1999, Teddy Sheringham u Ole Gunnar Solskjær skorjaw żewġ gowls fil-ħin miżjud sabiex taw rebħa drammatika kontra Bayern Munich, f'dik li hi meqjusa bħala waħda mill-aqwa rimonti fl-istorja.[33] Il-klabb rebaħ ukoll it-Tazza Interkontinentali b'rebħa ta' 1–0 fuq Palmeiras f'Tokjo.[34] Ferguson ġie nominat kavallier għas-servizzi tiegħu lil-logħba.[35]

Manchester United reġgħu rebħu l-kampjonat fl-istaġun 1999–2000 u 2000–01. Wara li spiċċaw it-tieni fl-2001–02, huma kisbu lura t-titlu tal-kampjonat fl-2002–03. Huma rebħu l-FA Cup 2003–04 meta għelbu lil Millwall 3–0 fil-finali li ntlagħbet fil-Millenium Stadium, f'Cardiff.[36] Aktar titli tal-kampjonat segwew fl-istaġuni 2006–07 u 2007–08, u rnexxielu jagħmlu d-doppjetta Ewropea meta għelbu lil Chelsea 6–5 wara l-għoti tal-penalties fil-finali tal-UEFA Champions League 2007–08 fil-Luzhniki Stadium, ġewwa Moska. F'dik l-istess logħba, Ryan Giggs kiser ir-rekord ta' dehriet bil-flokk tal-klabb li kien preċedentament miżmum minn Bobby Charlton, bis-759 logħba tiegħu.[37] F'Diċembru tal-2008, il-klabb rebaħ it-Tazza tad-Dinja tal-Futbol 2008, u segwewha bil-Football League Cup 2008–09 u t-tielet titlu tal-Premier League.[38][39] Dak is-sajf, Cristiano Ronaldo ġie mibjugħ lil Real Madrid għas-somma rekord ta' £80 miljun.[40] Fl-2010, Manchester United għelbu lil Aston Villa 2–1 ġewwa Wembley sabiex irnexxielhom iżommu l-League Cup, l-ewwel darba li żammew titlu ta' kompetizzjoni eliminatorja.[41]

Wara li spiċċaw fit-tieni post wara Chelsea fl-istaġun 2009–10, United ugwaljaw ir-rekord ta' 19-il titlu tal-kampjonat fl-istaġun 2010–11 bi dro ta' 1–1 barra minn darhom kontra Blackburn Rovers fl-14 ta' Mejju 2011.[42] Huma kisru r-rekord ta' kampjonati, bir-rebħ tal-20 titlu fl-2012–13.[43]

2013–preżent[editja]

Fit-8 ta' Mejju 2013, Ferguson ħabbar li kien se jirtira minn kowċ fi tmiem tal-istaġun, imma se jibqa' mal-klabb bħala direttur u ambaxxatur. Il-klabb ħabbar fil-ġurnata ta' wara li l-eks-kowċ ta' Everton, David Moyes, kien se jieħu post Ferguson mill-1 ta' Lulju, wara l-iffirmar ta' kuntratt ta' sitt snin.[44][45]

Emblema u kuluri tal-klabb[editja]

L-emblema wżata bejn l-1973 u l-1998

L-emblema tal-klabb ġejja mill-istemma tal-Manchester City Council (kunsill komunali), għalkemm dak li għad baqa' fuq l-emblema attwali huwa l-ġifen.[46] Ix-xitan ġej mil-laqam tal-klabb "The Red Devils"; dan kien jiġi inkluż fil-programmi u x-xalel tal-klabb fis-sittinijiet, u ġie mdaħħal fl-emblema fl-1970, għalkemm l-emblema ma tpoġġietx fuq il-flokk sal-1971 (sakemm it-tim ma kienx se jilgħab finali ta' tazza).[46]

Ritratt tat-tim ta' Newton Heath meħud fl-1892 jidher juri l-plejers lebsin flokkijiet maqsumin fi kwarti bil-kuluri ħomor u bojod, u xortsijiet blu.[47] Bejn l-1894 u l-1896, il-plejers kienu jilgħabu bi flokkijiet kulur aħdar u deheb[47] li mbiddlu fl-1896 bi flokkijiet bojod, li kienu jintlibsu b'xortsijiet blu.[47] Wara l-bidla fl-isem fl-1902, il-kuluri tal-klabb inbiddlu għal flokk aħmar, xorts abjad u kalzetti suwed, li saret l-uniformi standard ta' Manchester United.[47] Ftit li xejn saru bidliet fuq l-ilbies sal-1922 meta l-klabb adotta flokkijiet bojod b'"V" fonda madwar l-għonq, simili għall-flokk milbus fil-finali tal-FA Cup 1909. Dawn baqgħu parti mill-ilbies għal-logħob ġewwa darhom sal-1927.[47] Fl-1934 libsu flokkijiet bi strixxi bojod u kulur iċ-ċirasa, però fl-istaġun ta' wara reġa' rritorna l-flokk l-aħmar wara l-agħar pożizzjoni fil-kampjonat tal-20 post fis-Second Division.[47] Il-kalzetti suwed ġew mibdula għal dawk bojod mill-1959 sal-1965, fejn kienu mibdula b'kalzetti ħomor sal-1971, meta l-klabb qaleb għal uħud suwed. L-uniformi attwali ġewwa darhom hija flokk aħmar b'kullar iswed, flimkien ma' xorts abjad u kalzetti suwed.

L-ilbies għal-logħbiet barra minn darhom ħafna drabi kien jikkonsisti minn flokk abjad, xorts iswed u kalzetti bojod, imma kien hemm diversi eċċezzjonijiet. Dawn jinkludi flokk kollu iswed bi sfumaturi blu u kulur id-deheb bejn l-1993 u l-1995, il-flokk blu navy bi strixxi żgħar kulur il-fidda milbus fl-istaġun 1999–2000,[48] u l-flokk tal-2011–12 li kien flokk bi strixxi ħoxnin blu u blu skur, b'xorts iswed u kalzetti blu.[49] Uniformi kollha griża ġiet milbusa għall-istaġun 1995–96, però tneħħiet wara ħames logħbiet wara li l-plejers stqarrew li kellhom problema jsibu lil sħabhom.[50] Fl-2001, sabiex jiġi ċċelebrat l-100 sena bħala "Manchester United", inħarġet uniformi riversibbli bajda u kulur id-deheb.[51]

Evoluzzjonijiet tal-ilbies[editja]

Kuluri tat-tim Kuluri tat-tim Kuluri tat-tim
Kuluri tat-tim
Kuluri tat-tim
1879–88
Kuluri tat-tim Kuluri tat-tim Kuluri tat-tim
Kuluri tat-tim
Kuluri tat-tim
1888–93
Kuluri tat-tim Kuluri tat-tim Kuluri tat-tim
Kuluri tat-tim
Kuluri tat-tim
1893–94
Kuluri tat-tim Kuluri tat-tim Kuluri tat-tim
Kuluri tat-tim
Kuluri tat-tim
1894–96
Kuluri tat-tim Kuluri tat-tim Kuluri tat-tim
Kuluri tat-tim
Kuluri tat-tim
1896–1902
Kuluri tat-tim Kuluri tat-tim Kuluri tat-tim
Kuluri tat-tim
Kuluri tat-tim
1902–preżent

Stadju[editja]

Old Trafford

Meta l-klabb ta' Newton Heath kien fundat, it-tim lagħab il-partiti interni tiegħu f'kamp ta' North Road f'Newton Heath. Però, it-timijiet viżitaturi gergru frekwentament fuq l-istat tal-grawnd.[52] Barra minn hekk, il-kmamar fejn kienu jbidlu ma tantx kienu wkoll ta' min jiftaħar bihom, fejn kienu jinsabu għaxar minuti 'l bogħod fil-pub Three Crowns f'Oldham Road.

Il-klabb baqa' fil-grawnd North Road għal ħmistax-il sena mill-1878 u l-1893, sena wara li daħlu fil-Football League, qabel ma marru għall-istadju l-ġdid f'Bank Street qrib Clayton. Fl-1902, il-klabb marru qrib il-falliment u l-grawnd ta' Bank Street kien magħluq minħabba fl-insolvenzà tiegħu. Il-klabb kien salvat fl-aħħar minuta mill-kaptan Harry Stafford, li rnexxielu jiġbor flus biżżejjed biex iħallas lill-partita tal-klabb barra minn darhom kontra Bristol City u sab grawnd temporanju qrib Harpurhey għal partita interna ta' wara kontra Blackpool.[53]

Sitt ġimgħat qabel l-ewwel titlu tal-FA Cup għal United f'April 1909, Old Trafford kien imsejjaħ bħala d-dar ta' Manchester United, wara li xtraw l-art għal madwar £60,000. L-arkitett Archibald Leitch kien mikri mill-president ta' United John Henry Davies, u ngħata baġitt ta' £30,000 għall-kostruzzjoni. Pjanijiet oriġinali indikaw li l-istadju kellu jkollu kapaċità ta' madwar 100,000, imma dan ġie mnaqqas għal 77,000. Minkejja dan, attendenza rekord ta' 76,962 kienet rikordjata, li hi aktar milli l-istadju kurrenti jżomm fih. Il-partita inawgurali ntlagħbte fid-19 ta' Frar 1910 kontra Liverpool FC, u rriżultat f'rebħa ta' 4–3 għall-viżitaturi

Matul it-Tieni Gwerra Dinjija, fil-11 ta' Marzu 1941, bumbardament qered parti kbira tal-istadju. Sakemm ir-rikostruzzjoni kienet qed issir fl-1949, Manchester United lagħbu l-logħob tagħhom f'Maine Road, l-istadju ta' Manchester City.

Hu stmat li se jkun żvilupp ieħor fl-istadju, speċjalment fis-South Stand, fejn hu mistenni li dan ikollu spiża ta' madwar £114 miljun. Il-kapaċità proġettata tal-istadju kompluta hi stmata li se tkun madwar 96,000, aktar mill-Wembley Stadium il-ġdid.[54]

Plejers[editja]

Skwadra attwali[editja]

Sal-1 ta' Awwissu 2013.[55]
N. Poż. Plejer
1 Spanja G David de Gea
2 Brażil D Rafael
3 Franza D Patrice Evra (viċi-kaptan)
4 Ingilterra D Phil Jones
5 Ingilterra D Rio Ferdinand
6 Irlanda ta' Fuq D Jonny Evans
8 Brażil M Anderson
10 Ingilterra A Wayne Rooney
11 Wales M Ryan Giggs
12 Ingilterra D Chris Smalling
13 Danimarka G Anders Lindegaard
14 Messiku A Javier Hernández
15 Serbja D Nemanja Vidić (kaptan)
16 Ingilterra M Michael Carrick
17 Portugall M Nani
18 Ingilterra M Ashley Young
19 Ingilterra A Danny Welbeck
20 Pajjiżi l-Baxxi A Robin van Persie
N. Poż. Plejer
21 Ċili A Ángelo Henríquez
22 Brażil D Fábio
23 Ingilterra M Tom Cleverley
24 Skozja M Darren Fletcher
25 Ekwador M Antonio Valencia
26 Ġappun M Shinji Kagawa
27 Italja A Federico Macheda
28 Pajjiżi l-Baxxi D Alexander Büttner
29 Ingilterra M Wilfried Zaha
32 Ingilterra M Nick Powell
30 Urugwaj D Guillermo Varela
33 Portugall A Bébé
34 Ingilterra M Larnell Cole
35 Ingilterra M Jesse Lingard
38 Ingilterra D Michael Keane
40 Ingilterra G Ben Amos
44 Belġju M Adnan Januzaj

Plejers barra f'self[editja]

N. Poż. Plejer
50 Ingilterra G Sam Johnstone (ma' Yeovil Town sas-17 ta' Novembru 2013)

Kaptani[editja]

Perjodu Isem Nota
1878–1896 Mhux magħruf
1896–1903 Ingilterra Harry Stafford Kaptan ta' Newton Heath u l-ewwel kaptan ta' Manchester United
1903–1904 Mhux magħruf
1904–1907 Skozja Jack Peddie
1907–1913 Ingilterra Charlie Roberts
1913–1919 Ingilterra George Stacey
1919–1922 Ingilterra George Hunter
1922–1928 Ingilterra Frank Barson
1928–1932 Ingilterra Jack Wilson
1932–1936 Ingilterra Hugh McLenahan
1936–1939 Skozja Jimmy Brown
1939–1946 Ħadd L-ebda futbol ma kien jintlagħab matul it-Tieni Gwerra Dinjija
1946–1953 Repubblika tal-Irlanda Johnny Carey L-ewwel kaptan wara l-gwerra u l-ewwel wieħed barra mir-Renju Unit
1953–1954 Ingilterra Allenby Chilton Kaptan għal staġun wara li Johnny Carey irtira
1954–1958 Ingilterra Roger Byrne Miet fid-diżastru tal-ajru ta' Munich fl-1958
1958–1962 Ingilterra Bill Foulkes
1962–1967 Repubblika tal-Irlanda Noel Cantwell
1967–1973 Ingilterra Bobby Charlton
1973–1979 Skozja Martin Buchan
1979–1982 Irlanda ta' Fuq Sammy McIlroy L-ewwel u l-aħħar kaptan mill-Irlanda ta' Fuq
1982–1994 Ingilterra Bryan Robson Il-plejer bl-aktar apparenzi bħala kaptan
1994–1996 Ingilterra Steve Bruce
1996–1997 Franza Eric Cantona L-ewwel kaptan minn barra mill-gżejjer Brittaniċi
1997–2005 Repubblika tal-Irlanda Roy Keane Il-kaptan li rebaħ l-aktar trofej
2005–2011 Ingilterra Gary Neville
2011–prezent Serbja Nemanja Vidić L-ewwel kaptan mill-Ewropa tal-Lvant

Rekords tal-plejers[editja]

Statistika korretta sas-17 ta' Awwissu 2013. Plejers b'tipa ħoxna għadhom jilgħabu ma' Manchester United.[56]

L-aktar preżenzi[editja]

Isem Snin Preżenzi Gowls
1 Wales Ryan Giggs 1991–preżent 943 168
2 Ingilterra Bobby Charlton 1956–1973 758 249
3 Ingilterra Paul Scholes 1994–2013 718 155
4 Ingilterra Bill Foulkes 1952–1970 688 9
5 Ingilterra Gary Neville 1992–2011 602 7
6 Ingilterra Alex Stepney 1966–1978 539 2
7 Repubblika tal-Irlanda Tony Dunne 1960–1973 535 2
8 Repubblika tal-Irlanda Denis Irwin 1990–2002 529 33
9 Ingilterra Joe Spence 1919–1933 510 168
10 Skozja Arthur Albiston 1974–1988 485 7

L-aktar gowls[editja]

Isem Snin Preżenzi Gowls
1 Ingilterra Bobby Charlton 1956–1973 758 249
2 Skozja Denis Law 1962–1973 404 237
3 Ingilterra Jack Rowley 1937–1955 424 211
4 Ingilterra Wayne Rooney 2004–preżent 403 197
5 Ingilterra Dennis Viollet 1953–1962 293 179
Irlanda ta' Fuq George Best 1963–1974 470 179
7 Ingilterra Joe Spence 1919–1933 510 168
Wales Ryan Giggs 1991–preżent 943 168
9 Wales Mark Hughes 1983–1986
1988–1995
467 163
10 Ingilterra Paul Scholes 1994–2011
2012–2013
718 155

Rebbieħa tal-unuri[editja]

Ballun tad-Deheb

Il-plejers segwenti rebħu l-Ballun tad-Deheb waqt li kienu qed jilgħabu ma' Manchester United:

Żarbuna tad-Deheb

Il-plejers segwenti rebħu ż-Żarbuna tad-Deheb waqt li kienu qed jilgħabu ma' Manchester United:

Plejer tas-Sena tal-UEFA

Il-plejers segwenti rebħu l-unur tal-Plejer tas-Sena tal-UEFA waqt li kienu qed jilgħabu ma' Manchester United:

Plejer tas-Sena tal-FIFA

Il-plejers segwenti rebħu l-unur tal-Plejer tas-Sena tal-FIFA waqt li kienu qed jilgħabu ma' Manchester United:

Kowċis[editja]

Dati Isem Noti
1878–1892 Mhux magħruf
1892–1900 Ingilterra A. H. Albut
1900–1903 Ingilterra James West
1903–1912 Ingilterra Ernest Mangnall
1912–1914 Ingilterra John Bentley
1914–1922 Ingilterra Jack Robson
1922–1926 Skozja John Chapman L-ewwel kowċ minn barra l-Ingilterra
1926–1927 Ingilterra Lal Hilditch
1927–1931 Ingilterra Herbert Bamlett
1931–1932 Ingilterra Walter Crickmer
1932–1937 Skozja Scott Duncan
1937–1945 Ingilterra Walter Crickmer
1945–1969 Skozja Matt Busby
1969–1970 Ingilterra Wilf McGuinness
1970–1971 Skozja Matt Busby
1971–1972 Repubblika tal-Irlanda Frank O'Farrell L-ewwel kowċ minn barra r-Renju Unit
1972–1977 Skozja Tommy Docherty
1977–1981 Ingilterra Dave Sexton
1981–1986 Ingilterra Ron Atkinson
1986–2013 Skozja Alex Ferguson Rebbieħ tal-iktar unuri u l-iktar kowċ li ta servizz lil Manchester United
2013–preżent Skozja David Moyes
W. E. Barclay /  John McKenna (1892–1896)
David Ashworth (1920–1923)
Matt McQueen (1923–1928)

George Patterson (1928–1936) George Kay (1936–1950)

Phil Taylor (1956–1959)
Bill Shankly (1959–1974)
Bob Paisley (1974–1983)
Joe Fagan (1983–1985)
Ronnie Moran (1991)
Roy Evans (1994–1998)
Gérard Houllier (1998–2004)
Rafael Benítez (2004–2010)
Roy Hodgson (2010–2011)
Kenny Dalglish (2011-2012)
Brendan Rodgers (2012-)

Rivalità[editja]

L-ikbar rivalità ta' Manchester United diffiċli tiġi definita. Tradizzjonalment, l-ikbar rivali kienu Liverpool, Manchester City u Leeds United,[57] għalkemm Arsenal ġabu rivalità kbira f'dawn l-aħħar snin.[58] Preżentament, il-partitarji jaraw lil Liverpool bħala l-ikbar rivali, minħabba s-suċċessi li dawn iż-żewġ timijiet kisbu fl-istorja tagħhom,[59] waqt li ħafna jsostnu li l-ikbar rivalità tinsab bejn il-klabb tal-istess belt, Manchester City. Ir-rivalità bejn Unitd u Liverpool bdiet lejn is-sittinijiet meta ż-żewġ klabbs kienu fost l-aqwa fl-Ingilterra, u kienu jikkompetu ma' xulxin kull sena. Ma' Manchester City, ir-rivalità tmur lura lejn l-era ta' Newton Heath, lejn l-1890, u baqgħet b'saħħitha hekk kif iż-żewġ timijiet kienu dejjem fl-istess diviżjoni għal ħafna mis-snin.

Ir-rivalità ma' Leeds United bdiet lejn is-sittinijiet meta Leeds ħarġu bħala tim qawwi, u kompliet ir-rivalità lejn is-sebgħinijiet u t-tmenijiet fejn Leeds kien irnexxielhom jisirqu t-titlu lil United fl-1992. Ma' Arsenal, ir-rivalità bdiet aktar fl-aħħar snin fejn iż-żewġ timijiet qed ikunu f'kompetizzjoni diretta għal rebħ ta' diversi trofej.

Unuri[editja]

It-trofej tat-Tripletta ta' United fl-1999, mix-xellug: Premier League, Champions League u FA Cup

Kompetizzjonijiet domestiċi[editja]

L-Ewwel Diviżjoni: 7
1907–08, 1910–11, 1951–52, 1955–56, 1956–57, 1964–65, 1966–67
Premier League: 12
1992–93, 1993–94, 1995–96, 1996–97, 1998–99, 1999–2000, 2000–01, 2002–03, 2006–07, 2007–08, 2008–09, 2010–11, 2012–13
1935–36, 1974–75
1908–09, 1947–48, 1962–63, 1976–77, 1982–83, 1984–85, 1989–90, 1993–94, 1995–96, 1998–99, 2003–04
1991–92, 2005–06, 2008–09, 2009–10
1908, 1911, 1952, 1956, 1957, 1965*, 1967*, 1977*, 1983, 1990*, 1993, 1994, 1996, 1997, 2003, 2007, 2008, 2010, 2013 (* maqsumin)

Kompetizzjonijiet internazzjonali[editja]

1968, 1999, 2008
1991
1991
1999, 2008

Noti[editja]

  1. ^ Skont ir-rati ta' inflazzjoni disponibbli fuq What Were the British Earnings and Prices Then? (New Series)
  2. ^ Is-sorsi huma maqsuma fuq id-data eżatta tal-laqgħa u d-deċiżjoni sussegwenti li jinbidel l-isem. Filwaqt li sorsi uffiċjali tal-klabb jisħqu li dan seħħ fis-26 ta' April, il-laqgħa ġiet rappurtata mill-Manchester Evening Chronicle fl-edizzjoni tagħha tal-25 ta' April, fejn issuġġeriet li din seħħet fl-24 ta' April.

Referenzi[editja]

  1. ^ (Ingliż) Manchester United Football Club. Premier League
  2. ^ (Ingliż) Manchester United win 11th FA Cup. Aċċess tal-URL: 12-08-2007.
  3. ^ (Ingliż) United tops global rich list, premierleague.com, 11-01-2008. Aċċess tal-URL: 11-01-2008.
  4. ^ (Ingliż) Glazer gets 98% of Man Utd shares. BBC News, 23-06-2005. Aċċess tal-URL: 24-06-2010.
  5. ^ a b c Barnes et al. (2001), pġ. 8
  6. ^ James (2008), pġ. 66.
  7. ^ Tyrrell & Meek (1996), pġ. 99.
  8. ^ James (2008), pġ. 92.
  9. ^ Barnes et al. (2001), pġ. 118.
  10. ^ Barnes et al. (2001), pġ. 11.
  11. ^ a b Barnes et al. (2001), pġ. 12.
  12. ^ Barnes et al. (2001), pġ. 13.
  13. ^ Barnes et al. (2001), pġ. 10.
  14. ^ Murphy (2006), pġ. 71.
  15. ^ Brian Glanville, The great Chelsea surrender, The Times, 27 ta' April 2005. Aċċess tal-URL: 24 ta' Ġunju 2010.
  16. ^ Barnes et al. (2001), pġ. 14–15.
  17. ^ (Ingliż) 1958: United players killed in air disaster, BBC News. Aċċess tal-URL: 12 ta' Awwissu 2007.
  18. ^ Barnes et al. (2001), pġ. 16–17.
  19. ^ Jim White (2008), pġ. 136.
  20. ^ Barnes et al. (2001), pġ. 17.
  21. ^ a b Barnes et al. (2001), pġ. 18–19.
  22. ^ Rob Moore; Karel Stokkermans. (Ingliż) European Footballer of the Year ("Ballon d'Or"). Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation, 11 ta' Diċembru 2009. Aċċess tal-URL: 24 ta' Ġunju 2010.
  23. ^ a b Barnes et al. (2001), pġ. 19.
  24. ^ Barnes et al. (2001), pġ. 110.
  25. ^ Murphy (2006), pġ. 134.
  26. ^ (Ingliż) 1977: Manchester United sack manager, BBC News, 4 ta' Lulju 1977. Aċċess tal-URL: 2 ta' April 2010.
  27. ^ Barnes et al. (2001), pġ. 20.
  28. ^ a b c Barnes et al. (2001), pġ. 20–21.
  29. ^ (Ingliż) Arise Sir Alex?, BBC News, 27 ta' Mejju 1999. Aċċess tal-URL: 2 ta' April 2010.
  30. ^ (Ingliż) Chris Bevan, How Robins saved Ferguson's job, BBC Sport, 4 ta' Novembru 2006. Aċċess tal-URL: 2 ta' April 2010.
  31. ^ (Ingliż) Ryan Giggs wins 2009 BBC Sports Personality award, BBC Sport, 13 ta' Diċembru 2009. Aċċess tal-URL: 11 ta' Ġunju 2010.
  32. ^ (Ingliż) United crowned kings of Europe, BBC Sport, 26 ta' Mejju 1999. Aċċess tal-URL: 22 ta' Ġunju 2010.
  33. ^ (Ingliż) Nick Hoult, Ole Gunnar Solskjaer leaves golden memories, The Daily Telegraph, 28 ta' Awwissu 2007. Aċċess tal-URL: 23 ta' Lulju 2011.
  34. ^ (Ingliż) Loris Magnani; Karel Stokkermans, Intercontinental Club Cup, Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation, 30 ta' April 2005. Aċċess tal-URL: 24 ta' Ġunju 2010.
  35. ^ (Ingliż) Rob Hughes, Ferguson and Magnier: a truce in the internal warfare at United, The New York Times, 8 ta' Marzu 2004. Aċċess tal-URL: 24 ta' Ġunju 2010.
  36. ^ (Ingliż) Man Utd win FA Cup, BBC Sport, 22 ta' Mejju 2004. Aċċess tal-URL: 9 ta' Lulju 2010.
  37. ^ (Ingliż) Peter Shuttleworth, Spot-on Giggs overtakes Charlton, BBC Sport, 21 ta' Mejju 2008. Aċċess tal-URL: 9 ta' Lulju 2010.
  38. ^ (Ingliż) Phil McNulty, Man Utd 0–0 Tottenham (aet), BBC Sport, 1 ta' Marzu 2009. Aċċess tal-URL: 1 ta' Marzu 2009.
  39. ^ (Ingliż) Phil McNulty, Man Utd 0–0 Arsenal, BBC Sport, 16 ta' Mejju 2009. Aċċess tal-URL: 16 ta' Mejju 2009.
  40. ^ (Ingliż) Mark Ogden, Cristiano Ronaldo transfer: World-record deal shows football is booming, says Sepp Blatter, The Daily Telegraph, 12 ta' Ġunju 2009. Aċċess tal-URL: 9 ta' Jannar 2011.
  41. ^ (Ingliż) Rooney the hero as United overcome Villa, ESPNsoccernet, 28 ta' Frar 2010. Aċċess tal-URL: 2 ta' April 2010.
  42. ^ (Ingliż) Simon Stone, Manchester United clinch record 19th english title, The Independent, 14 ta' Mejju 2011. Aċċess tal-URL: 14 ta' Mejju 2011.
  43. ^ (Ingliż) How Manchester United won the 2012–13 Barclays Premeir League, Premier League, 22 ta' April 2013. Aċċess tal-URL: 22 ta' April 2013.
  44. ^ (Ingliż) David Moyes: Manchester United appoint Everton boss, BBC Sport, 9 ta' Mejju 2013. Aċċess tal-URL: 9 ta' Mejju 2013.
  45. ^ (Ingliż) Manchester United confirm appointment of David Moyes on a six-year contract, Sky Sports, 9 ta' Mejju 2013. Aċċess tal-URL: 9 ta' Mejju 2013.
  46. ^ a b Barnes et al. (2001), pġ. 49.
  47. ^ a b c d e f Barnes et al. (2001), pġ. 48.
  48. ^ Devlin (2005), pġ. 157.
  49. ^ (Ingliż) Reds unveil new away kit, Manchester United, 15 ta' Lulju 2011. Aċċess tal-URL: 16 ta' Lulju 2011.
  50. ^ (Ingliż) 13.04.96 Manchester United's grey day at The Dell, The Independent, 15 ta' April 2006. Aċċess tal-URL: 21 ta' Jannar 2012.
  51. ^ Devlin (2005), pġ. 158.
  52. ^ Żball fl-użu tar-referenzi: Użu invalidu ta' <ref>; l-ebda test ma ġie provdut għar-referenza bl-isem north_road.
  53. ^ Alex Murphy, 1878-1915: From Newton Heath to Old Trafford f'The Official Illustrated History of Manchester United, Londra, Orion Books, 2006. pġ. 15 ISBN 0-7528-7603-1
  54. ^ (Ingliż) Old Trafford 1909-2006. ManUtdZone.com. Aċċess tal-URL: 08-07-2008.
  55. ^ (Ingliż) First Team. Manchester United. Aċċess tal-URL: 8 ta' Awwissu 2012.
  56. ^ Andrew Endlar. (Ingliż) The Website of Dreams. StretfordEnd.co.uk. Aċċess tal-URL: 20 ta' Awwissu 2008.
  57. ^ (Ingliż) Bitter rivals do battle. Daily Telegraph. Aċċess tal-URL: 06-05-2008.
  58. ^ (Ingliż) United's rivalries. Manchester Evening News. Aċċess tal-URL: 23-12-2007.
  59. ^ (Ingliż) Liverpool v Manchester United preview. Sky Sports. Aċċess tal-URL: 23-12-2007.

Ħoloq esterni[editja]