Alex Ferguson

Minn Wikipedija, l-enċiklopedija l-ħielsa
Jump to navigation Jump to search
Sir Alex Ferguson
Alex Ferguson.jpg
Informazzjoni personali
Isem sħiħSir Alexander Chapman Ferguson
Twelid31 ta' Diċembru 1941 (1941-12-31) (76 sena)
Glasgow
PajjiżBandiera tal-Iskozja Skozja
RwolAttakkant
Klabbs professjonali*
SninKlabbPreżGwls
1957–1960Queen's Park31(15)
1960–1964St. Johnstone37(19)
1964–1967Dunfermline Athletic89(66)
1967–1969Rangers41(25)
1969–1973Falkirk95(36)
1973–1974Ayr United24(9)
Total317(170)
Timijiet ikkowċjati
1974East Stirlingshire
1974–1978St. Mirren
1978–1986Aberdeen
1985–1986Skozja
1986–2013Manchester United
* Il-preżenzi u l-gowls fil-karriera professjonali huma validi biss għall-kampjonat domestiku.

Alexander Chapman Ferguson, magħruf aktar bħala Sir Alex Ferguson (Glasgow, 31 ta' Diċembru 1941) huwa eks-kowċ u plejer tal-futbol Skoċċiż li mexxa lil Manchester United bejn l-1986 u l-2013. Iż-żmien tiegħu mal-klabb wasslu biex Ferguson jiġi meqjus bħala wieħed mill-aktar kowċis ammirati u rispettati fl-istorja tal-logħba.

Hu hu l-aktar kowċ li serva lill-klabb fl-istorja, fejn ħa dan ir-rekord mingħand Sir Matt Busby nhar id-19 ta' Diċembru 2010, fejn eventwalment kompla iktar minn 26 sena u nofs fit-tmun tal-klabb. Fl-1999 ġie nominat bħala kavallier għas-servizzi tiegħu favur il-logħba tal-futbol.

Nhar it-8 ta' Mejju 2013, Ferguson ħabbar l-intenzjonijiet tiegħu li jirtira fi tmiem l-istaġun.[1] Fis-26 sena mal-klabb hu rebaħ 38 trofew, fosthom 13-il Premier League u żewġ titli tal-UEFA Champions League.

Bijografija[immodifika | immodifika s-sors]

Imwieled lil Alexander Beaton Ferguson u lil Elizabeth Hardie, Ferguson kien ġej minn familja ta' ħaddiema. Hu twieled ġod-dar ta' nanntu f'Govan, nhar il-31 ta' Diċemru 1941, però trabba f'dar fil-kera mal-ġenituri tiegħu u ma' ħuh iż-żgħir Martin.

Karriera[immodifika | immodifika s-sors]

Futboler[immodifika | immodifika s-sors]

Il-karriera ta' Ferguson bħala futboler bdiet ma' Queen's Park fejn iddebutta bħala attakkant ta' sittax-il sena. Minkejja li ddeskriva din l-ewwel logħba tiegħu bħala "inkubu"[2] hu xorta waħda skorja l-uniku gowl ta' Queen's Park fit-telfa ta' 2–1 kontra Stranraer. Minħabba li Queen's Park ma kienx tim professjonali hu kien jaħdem ukoll fit-tarzna ta' Clyde.

Minkejja li skorja 20 gowl f'31 logħba, xorta waħda ma setax iżomm post fiss mal-ewwel ħdax u fl-1960 ingħaqad ma' St. Johnstone. Il-vena ta' gowls li kien fiha baqgħet sejra mal-klabb il-ġdid, però xorta waħda baqa' nieqes minn logħob regulari u talab għal numru ta' drabi li jiġi ċedut. Fis-sajf tal-1964 hu ingħaqad ma' Dunfermline fejn sar futboler professjonali.

Fl-ewwel staġun tiegħu, Dunfermline kienu fost l-isfidanti ewlenin tal-kampjonat Skoċċiż u waslu sal-finali tat-Tazza Skoċċiża, però Ferguson ma ntgħażilx biex jigħlab wara prestazzjoni deludenti fil-konfront mill-kampjonat kontra St. Johnstone. Dunfermline tilfu l-finali 3–2 kontra Celtic, u naqsu li jirbħu l-kampjonat b'punt. L-istaġun 1965–66 ra lil Ferguson jiskorja 45 gowl f'51 logħba, fejn flimkien ma' Joe McBride ta' Celtic kien l-aqwa skorer tal-kampjonat b'31 gowl.

Wara ngħaqad ma' Rangers għas-somma rekord ta' £65,000. Fil-finali tat-Tazza Skoċċiża 1969, hu ngħata t-tort għal gowl li laqqtu wara li kien skjerat li jimmarka lill-kaptan ta' Celtic, Billy McNeill. Skont ħuh, Ferguson kien rema l-midalja tat-telliefa bid-dispjaċir li kellu. Finalment ħalla l-klabb biex ingħaqad ma' Falkirk, minkejja interess qawwi minn Nottingham Forest (trasferiment li sfaxxa minħabba li l-mara tiegħu ma kinitx interessata li tmur tgħix l-Ingilterra). Hemmhekk hu ġie promoss fi rwol ta' plejer-kowċ, rwol li baqa' jżomm sal-wasla ta' John Prentice bħala kowċ li neħħa din ir-responsabbilità minn Ferguson. Ir-reazzjoni ta' Ferguson kienet rikjesta għal trasferiment, u finalment ingħaqad ma' Ayr United sakemm temm il-karriera tiegħu ma' dan l-istess klabb fl-1974.

Kowċ[immodifika | immodifika s-sors]

Il-bidu[immodifika | immodifika s-sors]

F'Ġunju tal-1974, Ferguson ġie maħtur bħala kowċ ta' East Stirlingshire fl-età ta' 32 sena. Dan ma kienx xogħol fiss fejn kien jingħata paga ta' £40 fil-ġimgħa. Ma' dan il-klabb kabbar reputazzjoni ta' persuna dixxiplinarja u r-riżultati tat-tim tjiebu b'mod konsiderevoli.

F'Ottubru ta' wara, Ferguson ġie mistieden biex iħarreġ lil St. Mirren. Minkejja li dawn tal-aħħar kienu jinsabu wara East Stirlingshire fil-kampjonat, dawn kienu klabb ikbar u Ferguson iddeċieda li jieħu x-xogħol ta' kowċ ta' St. Mirren. Ferguson għamel erba' snin (1974–1978) mat-tim mill-Punent tal-Iskozja. Hu ttrasforma t-tim minn wieħed li jimmilta f'nofs it-Tieni Diviżjoni għal ċampjins tal-Ewwel Diviżjoni fl-1977, bi skwadra li l-età medja kienet biss ta' 19-il sena. St. Mirren saru l-ewwel klabb li taw ir-riżenja lil Ferguson, fejn minkejja li ressaqhom quddiem it-tribunal għal tkeċċija inġusta hu tilef il-każ. Matul il-kawża, ċ-ċermen ta' St. Mirren, Willie Todd, kien stqarr li Ferguson "m'għandux abilitajiet ta' ikkowċjar".

Aberdeen[immodifika | immodifika s-sors]

Ferguson ingħaqad ma' Aberdeen f'Ġunju tal-1978. Minkejja li Aberdeen kienu wieħed mill-akbar klabbs fl-Iskozja, huma rebħu l-kampjonat darba biss, fl-1955 taħt Dave Halliday. It-tim kien jinsab f'vena tajba fejn kien imbattibbli fil-kampjonat minn Diċembru wara li kien spiċċa t-tieni fil-kampjonat fl-istaġun preċedenti. Minħabba l-età ta' Ferguson, hu bata' biex jirbaħ ir-rispett ta' ċerti plejers. L-istaġun ftit li xejn poġġa tbissim fuq il-ħluq hekk kif Aberdeen laħqu s-semifinali tat-Tazza Skoċċiża u l-finali tal-League Cup Skoċċiża (li tilfuhom it-tnejn li huma) u spiċċaw ir-raba' fil-kampjonat.

Aberdeen tilfu wkoll il-finali tal-League Cup 1979–80, din id-darba kontra Dundee United, fejn Ferguson ħa t-tort hu għat-telfa, fejn stqarr li kellu jagħmel tibdiliet fit-tim għar-ripetizzjoni tal-finali.

Aberdeen bdew l-istaġun ħażin, però l-forma tagħhom qalbet drastikament fil-bidu tas-sena l-ġdida u rebħu l-kampjonat b'rebħa ta' 5–0 fl-aħħar ġurnata. Din kienet l-ewwel darba fi ħmistax-il sena li l-kampjonat ma ntrebaħx minn Rangers jew Celtic. Grazzi għal din ir-rebħa Ferguson ħass li kien kiseb ir-rispett tal-plejer: "Din kienet il-kisba li għaqqditna. Finalment kelli l-plejers jemmnu fija".[3]

Il-karattru dixxiplinarju baqa' xorta waħda evidenti, u l-plejers kienu laqqmuh bħala Furious Fergie. It-tim baqa' jimpressjona u rebaħ it-Tazza Skoċċiża fl-1982. Ferguson ġie offrut il-post ta' kowċ ma' Wolves, imma rrifjuta hekk kif ħass li Wolves kienu jinsabu fil-problemi u "l-ambizzjonijiet [tiegħu] ma' Aberdeen kienu għadhom lanqas nofshom sodisfatti".[4]

Ferguson mexxa lit-tim ta' Aberdeen għal iktar suċċessi fl-istaġun suċċessiv. Grazzi għar-rebħa preċedenti tat-Tazza Skoċċiża huma kkwalifikaw għat-Tazza tat-Tazez Ewropej, u rnexxielhom jeliminaw lil Bayern Munich, li fir-rawnd ta' qabel kien għelbu lil Tottenham Hotspur 4–1. Aberdeen sa waslu sal-finali u fil-11 ta' Mejju, 1983, ikkontestaw il-finali kontra Real Madrid fejn rebħuha 2–1. Aberdeen saru t-tielet tim Skoċċiż (u l-aħħar wieħed, s'issa) li rebħu tazza Ewropea. Aberdeen komplew sejrin tajjeb fil-kampjonat u żammew it-Tazza Skoċċiża b'rebħa fuq Rangers 1–0, minkejja li Ferguson ftit li xejn kien kuntent bil-prestazzjoni, fejn iddeskriviha l-logħba tal-plejers bħala "prestazzjoni vergonjuża" (kumment li aktar tard irtira).

Wara bidu fqir fl-istaġun 1983–84, il-forma tat-tim tjiebet u huma rebħu l-kampjonat u għal darb'oħra rebħu t-Tazza Skoċċiża. Fl-1984, Ferguson ġie onorat bl-OBE,[5] u rċieva numru ta' offerti biex jikkowċja diversi timijiet. Fl-istaġun 1984–85 żammew it-titlu tal-kampjonat f'idejhom, imma kellhom jikkuntentaw bir-raba' post fl-1985–86 minkejja li rebħu ż-żewġ tazzi domestiċi. Ferguson ġie maħtur fil-bord tad-diretturi tal-klabb kmieni fl-1986, imma f'April ta' wara hu qal liċ-ċermen Dick Donald li kien intiż li jitlaq fis-sajf.

Ferguson kien parti mill-istaff tekniku tat-tim nazzjonali Skoċċiż matul il-fażi ta' kwalifikazzjoni għat-Tazza tad-Dinja 1986, imma l-kowċ Jock Stein kellu kollass u miet fl-10 ta' Settrmbru, 1985. Ferguson mill-ewwel ħa f'idejh it-tim Skoċċiż matul it-Tazza tad-Dinja.

Matul dan iż-żmien, Tottenham Hotspur offrew lil Ferguson iċ-ċans li jieħu post Peter Shreeves bħala kowċ, imma rrifjuta u minflok postu ħadu David Pleat. Offerta oħra waslet mingħand Arsenal, però għal darb'oħra rrifjuta u l-konnazzjonali George Graham ħa din il-kariga.[6]

Dak is-sajf, kien hemm xniegħat li hu kien se jieħu post Ron Atkinson ma' Manchester United, li kienu għadhom kif waqgħu fir-raba' post fl-ogħla diviżjoni Ingliż. Minkejja li Ferguson baqa' ma' Aberdeen matul is-sajf, eventwalment ingħaqad ma' Manchester United meta Atkinson ġie mkeċċi f'Novembru 1986.

Manchester United[immodifika | immodifika s-sors]

L-ewwel snin[immodifika | immodifika s-sors]

Ferguson ġie maħtur kowċ f'Old Trafford fis-6 ta' Novembru, 1986. Għall-bidu kien inkwetat bil-fatt li ħafna plejers, bħal Norman Whiteside, Paul McGrath u Bryan Robson kienu qed jixorbu ħafna u kien "depress" bil-livell atletiku tagħhom, imma rnexxielu jnissel sens ta' dixxiplina qalb il-plejers u United qabżu fil-klassifika biex spiċċaw fil-ħdax-il post, wara li kienu fil-21 post (ta' qabel tal-aħħar) meta ħa lit-tim f'idejh.

L-ewwel logħba tiegħu kienet telfa ta' 2–0 kontra Oxford United fit-8 ta' Novembru, segwita minn pari ta' mingħajr gowls kontra t-tim promoss ta' Norwich City, u l-ewwel rebħa waslet fit-22 ta' Novembru, 1–0 kontra QPR. Ir-riżultati bdew imorru għall-aħjar u kien jidher biċ-ċar li United kienu fit-triq t-tajba. L-istaġun ta' wara spiċċaw il-kampjonat fil-ħdax-il post.

Ferguson sofra minn traġedja personali tliet ġimgħat biss wara l-ħatra tiegħu bil-mewt ta' ommu Elizabeth kawża ta' kanċer fil-pulmun fl-età ta' 64 sena.

Minn Aberdeen, Ferguson ġab lil Archie Knox bħala l-assistent tiegħu (Knox kopra l-istess rwol meta Ferguson kien ma' Aberdeen). Fl-istaġun 1987–88, Ferguson xtara numru ta' plejers fosthom Steve Bruce, Viv Anderson, Brian McClair u Jim Leighton. Il-plejers il-ġodda għenu mhux ftit lil United jispiċċaw fit-tieni post, disa' punti taħt ir-rivali Liverpool.

Il-United kienu mistennija li jmorru tajjeb meta Mark Hughes irritorna lura mal-klabb wara sentejn, imma l-istaġun 1988–89 kien wieħed diżappuntanti, bil-ħdax-il post fil-kampjonat u eliminazzjoni fis-sitt rawnd fl-FA Cup. Wara bidu bil-mod li rahom imorru disa' partiti mingħajr rebħa bejn Ottubru u Novembru, it-tim irkupra u kien jinsab fit-tielet post u qalb il-ġlieda għar-rebħ tat-titlu f'nofs Frar. Madanakollu, serje ta' riżultati negattivi fl-aħħar kwart tal-istaġun rahom jinżlu f'nofs il-klassifika.

Għall-istaġun 1989–90, Ferguson tejjeb l-iskwadra billi ħallas somom kbar ta' flus għall-midfilders Neil Webb, Mike Phelan u Paul Ince, u kif ukoll id-difensur Gary Pallister u l-ġwejnħa Danny Wallace. L-istaġun beda tajjeb b'rebħa ta' 4–1 kontra d-difensuri tat-titlu Arsenal, imma r-riżultati bdew jiddiżappuntaw. F'Settembru, il-United sofrew telfa umiljanti ta' 5–1 barra minn darhom kontra r-rivali eterni Manchester City. Wara din, u serje ta' sitt telfiet u żewġ pari fi tmien partiti, il-partitarji bdew juru l-iskuntentizza tagħhom u bdew jitolbu għat-tkeċċija tiegħu.

Madanakollu, Ferguson iktar tard żvela li l-bord tad-diretturi assigurawh li ma kienux qed jikkunsidraw li jneħħuh minn postu. Minkejja li kienu diżappuntati bin-nuqqas ta' suċċess fil-kampjonat, huma fehmu r-raġunijiet wara r-riżultati deludenti (fosthom l-assenza ta' plejers importanti minħabba problemi fiżiċi) u kienu kuntenti bil-mod kif Ferguson reġa' organizza l-klabb.

Wara seba' partiti mingħajr rebħa, Manchester United ġew magħżula biex jaffrontaw lil Nottingham Forest fit-tielet rawnd tal-FA Cup. Forest kienu qed jigħabu tajjeb dak l-istaġun u kienu fi triqithom lejn ir-rebħ tal-League Cup għat-tieni sena infila, u kien mistenni li United jitilfu b'Ferguson jiġi mkeċċi. Madanakollu, United rebħu 1–0 grazzi għal gowl ta' Mark Robins u suċċessivament waslu sal-finali. Din ir-rebħa hija deskritta minn ħafna bħala l-partita li salvat il-post ta' Ferguson f'Old Trafford, minkejja li dan l-għajdut ġie negat numru ta' drabi.[7][8] United rebħu l-finali kontra Crystal Palace, fejn taw lil Ferguson l-ewwel trofew bħala kowċ ta' Manchester United.

L-ewwel kampjonat[immodifika | immodifika s-sors]

Minkejja li l-prestazzjoni tat-tim tjiebet matul l-istaġun 1990–91, it-tim kien xorta waħda mhux konsistenti u spiċċa fis-sitt post. Riżultat pożittiv għal dak l-istaġun kienet ir-rebħa ta' 6–2 fuq Arsenal ġewwa Highbury, però kien hemm ukoll it-telfa kbira ta' 4–0 kontra Liverpool f'Anfield u t-telfa ta' 2–0 kontra Everton fil-bidu ta' Marzu (partita li mmarkat id-debutt għal tfajjel ta' sbatax-il sena bl-isem ta' Ryan Giggs).

Anke wara r-rebħ tal-FA Cup fl-istaġun preċedenti, kien hemm xorta waħda d-dubji fuq l-abbilitajiet ta' Ferguson li jirnexxi fejn kowċis oħrajn wara Busby fallew – dak li jirbħu l-kampjonat. Huma kienu finalisti telliefa tal-League Cup, wara li tilfu 1–0 kontra Sheffield Wednesday. Huma waslu wkoll sal-finali tat-Tazza tat-Tazez Ewropej u għelbu liċ-ċampjins Spanjoli Barcelona 2–1. Wara din il-logħba, Ferguson kien wiegħed li l-istaġun segwenti kien se jġib it-titlu tal-kampjonat Old Trafford.

Fl-1991, l-assistent ta' Ferguson Archie Knox telaq biex ingħaqad bħala assistent għal Walter Smith ma' Rangers. Postu ħadu l-kowċ tat-tim taż-żgħar Brian Kidd. Ferguson kiseb ukoll il-firma tal-gowlkiper Peter Schmeichel u d-difensur Paul Parker. Qabel l-istaġun kien hemm ukoll stennija għall-andament taż-żgħażugħ Ryan Giggs, li kien diġà lagħab darbtejn u skorja darba fl-istaġun 1990–91, u kif ukoll għal żgħażugħ ieħor, Lee Sharpe, li minkejja l-età tenera tagħhom kienu waqqfu lil Ferguson milli jfittex fis-suq għal sostitut adegwat għad-diżappuntati Danny Wallace. It-tisħieħ tal-iskwadra tkompla bl-akkwist tal-Ukren Andrei Kanchelskis fuq il-faxxa leminija.

Madanakollu, l-istaġun 1991–92 ma mexiex skont il-pjanijiet. United rebħu l-League Cup u s-Super Cup għall-ewwel darba, imma tilfu l-kampjonat għad-danni tar-rivali Leeds United wara li għal biċċa l-kbira tal-istaġun kienu qegħdin jiggwidawh. Nuqqas ta' gowls u telfien ta' punti kontra timijiet li magħhom kienu mistennija li jirbħu matul it-tieni nofs tal-kampanja kienu biżżejjed biex United jitilfu t-titlu.

Lejn il-bidu tal-istaġun segwenti, Ferguson kien qiegħed ifittex attakkant ġdid. Għall-bidu prova jikseb il-firma ta' Alan Shearer minn Southampton, però tilef il-ġlieda ma' Blackburn Rovers. Fl-aħħar, hu ħallas £1 miljun għall-attakkant ta' Cambridge United Dion Dublin, li kellu jkun l-uniku akkwist tiegħu.

Wara bidu bil-mod fl-istaġun 1992–93, fejn United kienu l-10 post sal-bidu ta' Novembru, kien qiegħed jidher li t-tim kien għal darb'oħra se jiddeludi. Madanakollu, l-akkwist tal-attakkant Franċiż Eric Cantona minn Leeds United għas-somma ta' £1.2 miljun, ta nifs ġdid lill-futur ta' Manchester United. Cantona ifforma koppja b'saħħitha ma' Mark Hughes u wassal lill-klabb sal-quċċata tal-klassifika, biex b'hekk temmew is-26 sena ta' stennija biex jirbħu l-kampjonat, u saru wkoll l-ewwel klabb rebbieħ tal-Premier League. United spiċċaw b'10 punti vantaġġ fuq Aston Villa, u Ferguson ġie vvutat bħala l-Kowċ tas-Sena.

Żewġ doppjetti[immodifika | immodifika s-sors]

L-istaġun 1993–94 ġab iktar suċċessi. Ferguson xtara lill-midfilder ta' 22 snin Roy Keane minn Nottingham Forest għas-somma rekord ta' £3.75 miljun bħala sostitut għal Bryan Robson, li kien riesaq lejn tmiem il-karriera tiegħu. Il-United iggwidaw il-kampjonat mill-bidu sal-aħħar, b'Cantona jispiċċa l-aqwa skorer b'25 gowl f'kull kompetizzjoni minkejja li kien imkeċċi darbtejn fi spazju ta' ħamest ijiem f'Marzu tal-1994. United avvanzaw ukoll sal-finali tal-League Cup imma tilfu 3–1 kontra Aston Villa. Fil-finali tal-FA Cup, Manchester United rebħu bl-iskor kbir ta' 4–0 lit-tim ta' Chelsea u taw lil Ferguson it-tieni doppjetta tiegħu ta' trofej, wara dik merbuħa ma' Aberdeen lura fl-1984–85.

Fl-aħħar tal-istaġun, Ferguson iffirma lil David May għas-somma ta' £1.2 miljun minn Blackburn. Il-kampanja 1994–95 kellu jkun iktar diffiċli għal Ferguson. Cantona attakka lil partitarju ta' Crystal Palace waqt konfront f'Selhurst Park, u kien jidher li kien se jħalli l-futbol Ingliż. Sospensjoni ta' tmien xhur rat lil Cantona jitlef l-aħħar erba' xhur tal-istaġun. Fuq nota pożittiva, United ħallsu s-somma rekord ta' £7 miljun għall-attakkant prolifiku ta' Newcastle, Andy Cole, biż-żgħażugħ Keith Gillespie jimxi n-naħa l-oħra. Dan l-istaġun ra wkoll liż-żgħażagħ Gary Neville, Nicky Butt u Paul Scholes jiġu nvoluti f'diversi logħbiet fejn ċerti assi tal-iskwadra kienu neqsin.

Madanakollu, it-titlu tal-kampjonat ma baqax Old Trafford wara li fl-aħħar ġurnata ġabu biss pari ta' 1–1 kontra West Ham United meta rebħa kienet tagħtihom it-tielet titlu konsekuttiv. United tilfu wkoll il-finali tal-FA Cup bl-iskor ta' 1–0 kontra Everton.

Ferguson ġie kkritikat fis-sajf tal-1995 meta tliet pedini tal-iskwadra tħallew jitilqu bl-ebda sostituti adegwati ma jinstabu. L-ewwel Paul Ince issieħeb ma' Inter Milan tal-Italja għas-somma ta' £7.5 miljun, Mark Hughes ġie mixtri minn Chelsea għal £1.5 miljun, u Andrei Kanchelskis ġie mibjugħ lil Everton. Minkejja li kien hemm għajdut li l-United kienu interessati li jakkwistaw numru ta' plejers bħal Darren Anderton, Marc Overmars u anki Roberto Baggio, il-bidu tal-istaġun 1995–96 ma ġie immarkat bl-ebda akkwist. Kien mifhum li Ferguson kien lest li jagħti ċ-ċans liż-żgħażagħ jimpressjonaw mal-ewwel tim. Dawn iż-żgħażagħ, li aktar tard saru magħrufa bħala "Fergie's Fledglings", kienu jinkludu lil Gary Neville, Phil Neville, David Beckham, Paul Scholes u Nicky Butt.

Meta United tilfu l-ewwel logħba tal-istaġun 1995–96, 3–1 kontra Aston Villa, l-istampa mal-ewwel ikkritikat lil Ferguson minħabba li l-iskwadra tiegħu kellha wisq plejer żgħar ta' bla esperjenza. Il-ġurnalist Alan Hansen sa kien wasal biex stqarr li "ma tista' tirbaħ xejn bit-tfal".[9]

Madanakollu, il-plejers żgħażagħ impressjonaw u United rebħu l-ħames partiti ta' wara. Ir-ritorn ta' Cantona mis-sospensjoni kien inċentiv, imma sal-Milied tal-1995 kienu jinsabu 10 punti taħt Newcastle United. Rebħa ta' 2–0 kontra t-Tynesiders fis-27 ta' Diċembru, naqqset id-distakk għal seba' punti u rebħa oħra kontra QPR reġgħet naqqset id-distakk għal erba' punti. Però, telfa ta' 4–1 kontra Tottenham nhar l-Ewwel tas-Sena 1996 u pari ta' mingħajr gowls kontra Aston Villa wassal għall-Magpies biex jerġgħu jwessgħu d-distakk u kien jidher biċ-ċert li t-titlu kien sejjer lejn Newcastle. Serje ta' riżultati pożittivi minn nofs Jannar 1996 ra d-distakk jonqos, u meta United rebħu 1–0 fl-4 ta' Marzu barra minn darhom kontra Newcastle United, id-distakk spiċċa biss ta' punt.

Wara din ir-rebħa, United laħqu l-quċċata tal-klassifika grazzi wkoll għall-forma negattiva ta' Newcastle li baqgħu jitilfu punti f'logħbiet kruċjali. Is-suċċess fil-Premier League ġie ikkonfermat fl-aħħar ġurnata, meta għelbu lil tim ta' Middlesbrough ikkowċjat mill-kaptan veteran tal-United Bryan Robson, f'logħba li ntemmet 3–0.

Huma lagħbu kontra Liverpool fil-finali tal-FA Cup ta' dik is-sena, fejn rebħu 1–0 grazzi għal gowl ta' Cantona. B'hekk, Manchester United saru l-ewwel tim Ingliż li rrepetew is-suċċess tad-doppjetta tal-kampjonat u l-FA Cup.

L-istaġun 1996–97, Ferguson mexxa lil Manchester United għar-rebħ tarraba' titlu tal-Premier League f'ħames staġuni. Fil-ħarifa softew tliet telfiet konsekuttivi fejn sofrew 13-il gowl fil-passiv. B'sorpriża, huma tilfu woll ir-rekord ta' imbattibilità fl-Ewropa li kien ilu għal 40 sena kontra t-Torok ta' Fenerbahçe. Imma xorta waħda waslu sas-semifinali taċ-Champions League, però ġew eliminati minn Borussia Dortmund tal-Ġermanja. Fi tmiem l-istaġun, b'sorpriża, Cantona irtira mil-logħba tal-futbol. Dak l-istaġun ra l-bidu tal-avventura għal żewġ Norveġiżi – l-attakkant Ole Gunnar Solskjær (l-aqwa skorer tal-klab għal dan l-istaġun) u d-difensur Ronny Johnsen – li nxtraw b'somma minima hekk kif ftit li xejn kienu magħrufin barra l-Premier League.

It-tripletta[immodifika | immodifika s-sors]

Fil-bidu tal-istaġun 1997–98 Ferguon ġab lill-attakkant Ingliż Teddy Sheringham u d-difensur Henning Berg. Però, l-istaġun intemm mingħajr ebda trofej hekk kif tilfu l-kampjonat għad-danni tal-klabb ta' Arsenal immexxija mill-Franċiż Arsène Wenger. Wara bidu tajjeb li rahom jiggwidaw il-quċċata tal-kampjonat, fl-aħħar kwart tal-istaġun il-United sofrew minn serje ta' riżultati deludenti li minnha Arsenal ħadu vantaġġ. Fit-Tazza Ewropea, minkejja rebħa impressjonanti ta' 3–2 kontra Juventus fil-fażi tal-gruppi, huma ġew eliminati fil-kwarti tal-finali minn Monaco. Fl-FA Cup, wara rebħa barra minn darhom ta' 5–3 kontra Chelsea, ġew b'sorpriża kbira eliminati mit-tim ta' Barnsley, l-istess tim li f'dak l-istaġun spiċċa relegati mill-Premier League.

Fis-sajf tal-1998, Manchester United xtraw lill-attakkant Dwight Yorke, lid-difensur Olandiż Jaap Stam u l-ġwejnħa Żvediża Jesper Bomqvist għas-somma totali ta' madwar £30 miljun. F'Diċembru tal-1998, l-assistent ta' Ferguson Brian Kid aċċetta offerta sabiex jikkowċja lil Blackburn Rovers, u postu ħadu Steve McClaren. Ironikament, Blackburn ġew eliminati fl-aħħar ġurnata tal-istaġun wara riżultat ta' 0–0 kontra United.

L-istaġun 1998–99 kellu jkun l-istaġun tal-konsagrazzjoni ta' Ferguson hekk kif irnexxielu jirbaħ tripletta ta' trofej li kienet tinkludi l-Premier League, l-FA Cup u l-UEFA Champions League. L-istaġun kien ukoll ikkaratterizzat minn logħbiet dramatiċi. Fit-tieni leg tas-semifinali taċ-Champions League, United sofrew żewġ gowls barra minn darhom kontra Juventus. Madanakollu, ispirati minn Roy Keane (li aktar tard kellu jitlef il-finali), United irrimontaw u rebħu 3–2 sabiex waslu għall-ewwel finali tagħhom f'din il-kompetizzjoni mill-1968. Fis-semifinali tal-FA Cup, United affaċċjaw lir-rivali Arsenal u kien deher li dawn tal-aħħar kienu resqin għal rebħa wara t-tkeċċija ta' Keane u Arsenal ingħataw penalty fl-aħħar sekondi. Peter Schmeichel salva l-penalty, u fil-ħin barrani Ryan Giggs ġera tul il-grawnd u skorja dak li kellu jkun il-gowl rebbieħ. Fil-finali, għelbu lil Newcastle United grazzi għall-gowls ta' Teddy Sheringham u Paul Scholes. It-trijonf Ewropew kellu jkun l-iktar wieħed inkredibbli. Bl-arloġġ tal-finali jimmarka 90 minuta u b'United 1–0 minn taħt kontra Bayern Munich ġewwa n-Nou Camp f'Barċellona wara l-gowl minn frikik ta' Mario Basler, ir-referi ordna 3 minuti ta' ħin miżjud. Teddy Sheringham, li kien daħal bħala sostitut, skorja l-gowl tal-pari, u hekk kif deher li l-partita kienet sejra għall-ħin supplementari, Ole Gunnar Solskjær (li kien ukoll sostitut ieħor) skorja l-gowl rebbieħ.

Nhar it-12 ta' Ġunju, 1999, bħala rikonoxximent għas-servizzi lil-logħba tal-futbol Ferguson irċieva l-kavallirat.[10]

Tliet titli tal-kampjonat[immodifika | immodifika s-sors]

Manchester United temmew l-istaġun 1999–2000 bħala ċampjins bi tmintax-il punt distakk, fejn sofrew biss tliet telfiet. F'April tas-sena 2000, ġie imħabbar li Manchester United ħallsu s-somma rekord ta' £18-il miljun għall-akkwist tal-attakkant Olandiż Ruud van Nistelrooy minn PSV Eindhoven. Madanakollu, it-trasferiment twaqqaf minħabba li van Nistelrooy falla test mediku, u hu rritorna lura lejn art twelidu qabel ma kellu jweġġa' rkopptejh li ħallietu barra għal sena.

Is-somma ta' £7.8 miljun li nħarġet għall-akkwist tal-gowlkiper Franċiż Fabien Barthez minn Monaco kienet rekord għal klabb Brittaniku, hekk kif United rebħu l-kampjonat biex saru r-raba' klabb fl-istorja li rebħu t-titlu tal-kampjonat għal tliet staġuni infila. Madanakollu, fil-kamp Ewropew il-United ġew eliminati għal darbtejn wara xulxin fil-kwarti tal-finali, l-ewwel minn Real Madrid (2000) u wara minn Bayern Munich (2001).

Fl-aħħar tal-istaġun 2000–01, Ruud van Nistelrooy issieħeb mal-iskwadra, u ftit wara Manchester United reġgħu kisru r-rekord tat-trasferiment Brittaniku bl-akkwist tal-midfilder offensiv Arġentin Juan Sebastián Verón minn ma' Lazio għal £28.1 miljun. Veron falla li jiġġustifika s-somma stravaganti li ntefqet fuqu u nbiegħ għas-somma ta' £15-il miljun lit-tim ta' Chelsea wara biss sentejn.

Bini mill-ġdid u t-tranżizzjoni[immodifika | immodifika s-sors]

Wara biss żewġ logħbiet fl-istaġun 2001–02, id-difensur ċentrali Olandiż Jaap Stam ġie mibjugħ lil Lazio għal £16-il miljun. Ferguson issostitwixxieh bl-akkwist tal-Franċiż Laurent Blanc minn Inter. Qabel l-istaġun, Ferguson tilef ukoll l-assistent tiegħu Steve McClaren, b'dan tal-aħħar jingħaqad bħala kowċ ta' Middlesbrough, u postu ħadu temporanjament Jim Ryan.

Sat-8 ta' Diċembru, 2001, wara serje ta' riżultati negattivi li kienet tinvolvi rebħa waħda u sitt telfiet minn seba' logħbiet fil-kampjonat, Manchester United kienu jinsabu d-disa' fil-Premier League – 11-il punt taħt Liverpool. Però, minn nofs Diċembru sal-aħħar ta' Jannar, tmien rebħiet konsekuttivi raw lil Manchester United ipoġġu fil-quċċata tal-klassifika. Madanakollu, United kellhom jispiċċaw l-istaġun it-tielet hekk kif ir-rivali Arsenal kisbu t-titlu f'Old Trafford b'rebħa ta' 1–0 fil-ġurnata ta' qabel tal-aħħar tal-kampjonat.

United batew ukoll barra pajjiżhom, fejn tilfu s-semifinali tal-UEFA Champions League minħabba l-gowls barra minn darhom. Eliminazzjonijiet bikrija fil-League Cup u l-FA Cup fissru li l-istaġun spiċċa mingħajr trofej. Din kienet l-ewwel darba mill-1989 li United spiċċaw mingħajr ma kienu inkurunati rebbieħa jew finalisti telliefa (jew f'termini ta' kampjonat, fit-tieni post) f'kompetizzjoni.

L-istaġun 2001–02 kellu jkun l-aħħar wieħed ta' Ferguson bħala kowċ ta' Manchester United, b'Ferguson jammetti li d-deċiżjoni tiegħu li jħabbar l-irtirar tiegħu kienet ikkawżat effett negattiv fuq il-plejers u fuq l-abbilità tiegħu li jimponi d-dixxiplina.[11] Madanakollu, fi Frar tal-2002 hu qabel li jibqa' għal mill-inqas tliet snin oħra. Fl-aħħar tal-istaġun, il-klabb akkwista għas-somma rekord ta' £30 miljun id-difensur Rio Ferdinand minn ma' Leeds United.[12] Dak is-sajf, waslet ukoll il-ħatra ta' Carlos Quieroz bħala l-assistent il-ġdid ta' Ferguson.

Manchester United rebħu t-tmien titlu tal-Premier League, minkejja li xahrejn qabel it-tmiem Arsenal kienu jinsabu bi tmien punti vantaġġ fuq il-United. Però, serje ta' għaxar rebħiet (li kienu jinkludu r-rebħiet ta' 4–0 kontra Liverpool u s-6–2 kontra Newcastle United) wittew it-triq għar-rebħ tal-kampjonat.

Ferguson wassal lit-tim għall-ħdax-il trofew tal-FA Cup fi tmiem l-istaġun 2003–04, però din serviet biss ta' konsolazzjoni wara staġun deludenti li rathom jispiċċaw it-tielet (taħt tim ta' Arsenal imbattibbli) u sofrew eliminazzjoni fiċ-Champions League kontra Porto (rebbieħa eventwali tal-kompetizzjoni). Rio Ferdinand kien barra mil-logħob għall-aħħar erba' ġimgħat tal-istaġun hekk kif kien ingħata sospensjoni ta' tmien xhur wara li kien falla test tad-drogi. L-akkwisti l-ġodda bħal Eric Djemba-Djemba u José Kléberson kienu diżappuntanti, però f'dak l-istaġun kien sar l-akkwist ta' żgħażugħ promettenti Portugiż, Cristiano Ronaldo.

Fil-bidu tal-istaġun 2004–05, l-attakkant żagħżugħ Wayne Rooney inxtara għas-somma rekord għal plejer żagħżugħ ta' iktar minn £20 miljun. Minkejja dan, in-nuqqas ta' attakkant wara li van Nistelrooy kien qatta' parti kbira mill-istaġun imweġġa' ra lill-klabb jispiċċa fit-tielet post għat-tielet darba f'erba' staġuni. Dan kellu jkun wieħed mill-ftit staġuni mingħajr rebħ ta' trofej. Fl-FA Cup huma tilfu ma' Arsenal, waqt li fiċ-Champions League ġew eliminati fit-tieni rawnd minn Milan, u fil-League Cup ġew eliminati mir-rebbieħa eventwali Chelsea.

Meta n-negozjant Amerikan Malcolm Glazer ħa l-kontroll tal-klabb, għagħa kbira qamet fost il-partitarji li telfet il-preparazzjoni ta' Ferguson biex isaħħaħ l-iskwadra. Madankollu, xorta waħda rnexxielu jassigura l-firma tal-gowlkiper Edwin van der Sar minn Fulham u l-midfilder Korean Park Ji-Sung minn PSV.

Dan kellu jkun l-istaġun tat-tranżizzjoni. Fit-18 ta' Novembru, Roy Keane ħalla uffiċjalment il-klabb. United fallew li jaqbżu l-fażi tal-gruppi tal-UEFA Champions League, u spiċċaw it-tieni fil-kampjonat wara ċ-ċampjins Chelsea. Fis-suq tat-trasferimenti ta' Jannar, Ferguson akkwista lid-difensur Serb Nemanja Vidić u lid-difensur xellugi Franċiż Patrice Evra. Ir-rebħ tal-League Cup serviet biss ta' konsolazzjoni, hekk kif fl-aħħar tal-istaġun telaq ukoll l-attakkant Ruud van Nistelrooy.

It-tieni trijonf Ewropew[immodifika | immodifika s-sors]
Ferguson mal-eks-assistent kowċ Carlos Queiroz

Fl-2006, Michael Carrick inxtara bħala sostitut ta' Roy Keane għas-somma ta' £14-il miljun, somma li setgħet titla' għal £18.6 miljuni skont in-numru ta' preżenzi u r-riżultati miksuba. United bdew l-istaġun b'erba' rebħiet konsekuttivi, u mill-għaxar ġurnata tal-kampjonat qatt ma ċedew posthom fil-quċċata tal-klassifika. Nemanja Vidić u Patrice Evra, li kienu nxtraw matul Jannar tal-2006, kellhom rwol importanti fil-formazzjoni ta' difiża stabbli li kienet tinkludi lil Rio Ferdinand u Gary Neville. Il-firma ta' Carrick, minkejja li kienet ikkritikata, ġabet iktar stabilità f'nofs il-grawnd, fejn ifforma koppja siewja ma' Paul Scholes.

Ferguson iċċelebra l-għoxrin anniversarju mill-ħatra bħala kowċ ta' Manchester United fis-6 ta' Novembru, 2006. Fl-1 ta' Diċemru wasal l-akkwist taħt self tal-attakkant Żvediż Henrik Larsson, plejer li Ferguson kien ilu jammira għal numru ta' snin u li prova jiksbu qabel.[13] Fit-23 ta' Diċembru, 2006, Cristiano Ronaldo skorja l-2,000 gowl tal-klabb taħt il-gwida ta' Ferguson fil-konfront kontra Aston Villa.[14]

Sussegwentament, Manchester United rebħu d-disa' titlu tal-Premier League, però ġew miċħuda miċ-ċans li jiksbu r-raba' doppjetta meta gowl ta' Didier Drogba fil-finali tal-FA Cup ta r-rebħa liċ-Chelsea. Fiċ-Champions League, wara r-rebħa rekord ġewwa darhom ta' 7–1 kontra Roma, United kellhom ibaxxu rashom kontra Milan meta tilfu t-tieni leg tas-semifinali 3–0, wara r-rebħa ta' 3–2 fl-ewwel leg.

Għall-istaġun 2007–08, Ferguson għamel numru ta' akkwisti ġodda sabiex isaħħaħ l-iskwadra. Owen Hargreaves issieħeb mingħand Bayern Munich wara sena ta' negozjati. Ferguson ġab ukoll lill-ġwejnħa Portugiża Nani u l-midfilder offensiv Brażiljan Anderson. L-aħħar akkwist kien dak tal-attakkant Arġentin Carlos Tévez li temmet saga fuq it-trasferiment tiegħu.

United sofrew l-agħar bidu tal-istaġun taħt Ferguson meta kisbu żewġ punti mill-ewwel żewġ konfronti qabel ma sofrew telfa ta' 1–0 kontra r-rivali Manchester City. Madanakollu, il-United irkupraw u bdew il-ġlieda għat-titlu mal-Arsenal. Ferguson kien iddeskriva l-iskwadra preżenti bħala l-aqwa waħda li qatt kellu.[15]

Fis-16 ta' Frar, 2008, United għelbu 4–0 lil Arsenal fil-ħames rawnd tal-FA Cup, imma ġew eliminati b'mod kontroversjali fil-kwarti tal-finali mir-rebbieħa eventwali Portsmouth b'telfa ta' 1–0 ġewwa darhom. Fil-11 ta' Mejju, 2008, Ferguson wassal lill-klabb għar-rebħ tal-għaxar titlu tal-kampjonat, eżattament 25 sena mill-ġurnata li fiha Aberdeen kienu għelbu lil Real Madrid fit-Tazza tat-Tazez Ewropej. It-titlu ġie deċiż fl-aħħar ġurnata, meta United għelbu 2–0 lil Wigan Athletic, waqt li Chelsea ma marrux iktar mill-1–1 ġewwa darhom kontra Bolton.

Nhar il-21 ta' Mejju, 2008, Ferguson rebaħ it-tieni Tazza Ewropea ma' Manchester United hekk kif dawn għelbu lil Chelsea 6–5 wara l-għoti tal-penalties, f'finali kollha Ingliża. Wara li sal-ħin barrani l-iskor baqa' 1–1, John Terry kien qrib li jagħti t-tazza lil Chelsea però tilef il-penalty. Wara li Edwin van der Sar salva l-penalty ta' Nicolas Anelka, United ġew inkurunati bħala ċampjins Ewropej għat-tielet darba fl-istorja, u għat-tieni darba taħt Alex Ferguson.

Wara r-rebħ tal-UEFA Champions League 2007–08, Ferguson stqarr li kien mistenni li jirtira f'temp ta' tliet snin,[16] però l-amministratur delegat tal-klabb David Gill kien pront ikkalma dawn ix-xniegħat.

Kampjonat ieħor u żewġ League Cups[immodifika | immodifika s-sors]

Minkejja li l-klabb kellu bidu diffiċli fl-istaġun 2008–09, United xorta waħda rebħu l-Premier League b'logħba oħra x'tintlagħab, biex Ferguson sar l-ewwel kowċ fl-istorja tal-futbol Ingliż li rebaħ il-kampjonat tliet darbiet infila, f'żewġ okkażjonijiet. Dan it-titlu ugwalja r-rekord ta' Liverpool ta' tmintax-il kampjonat. Huma rebħu wkoll il-League Cup meta rebħu bil-penalties lil Tottenham Hotspur. Huma laħqu wkoll il-finali tal-UEFA Champions League 2008–09, però tilfu l-finali kontra Barcelona bl-iskor ta' 2–0.

Wara ċ-ċerimonja tal-preżentazzjoni, Ferguson qal li kien se jibqa' kowċ tal-United sakemm is-saħħa tippermettilu u li kienu jkun kuntent jekk jirbaħ il-kampjonat għal darb'oħra. Dan ikun iwassal għal kampjonat iżjed mir-rekord miżmum bejniethom u r-rivali Liverpool.[17]

Unuri[immodifika | immodifika s-sors]

Klabb[immodifika | immodifika s-sors]

Skozja St. Johnstone

  • It-Tieni Diviżjoni Skoċċiża: 1962–63

Skozja Falkirk

  • It-Tieni Diviżjoni Skoċċiża: 1969–70

Kowċ[immodifika | immodifika s-sors]

Skozja St. Mirren

Skozja Aberdeen

Ingilterra Manchester United

Individwali[immodifika | immodifika s-sors]

  • Kowċ tas-Sena tal-Premier League: 1993–94, 1995–96, 1996–97, 1998–99, 1999–2000, 2002–03, 2006–07, 2007–08, 2008–09
  • Kowċ tas-Sena tal-LMA: 1998–99, 2007–08
  • Onze d'or bħala l-aqwa kowċ tas-sena: 1999, 2007
  • Tim tas-Sena tal-UEFA: 2007, 2008

Statistika[immodifika | immodifika s-sors]

Aġġornati sad-19 ta' Mejju 2013[19]
Klabb Minn Sa Rekord
L R D T GF GK % Rebħa
Skozja East Stirlingshire 1 ta' Ġunju 1974 20 ta' Ottubru 1974 17 9 2 6 36 28 52.94
Skozja St. Mirren 21 ta' Ottubru 1974 31 ta' Mejju 1978 169 74 41 54 292 222 43.79
Skozja Aberdeen 1 ta' Awwissu 1978 5 ta' Novembru 1986 459 272 105 82 914 374 59.26
Skozja Skozja 10 ta' Settembru 1985 13 ta' Ġunju 1986 10 3 4 3 8 5 30.00
Ingilterra Manchester United 6 ta' Novembru 1986 1 ta' Lulju 2013 1,500 895 338 267 2,769 1,364 59.67
Total 2,155 1,253 490 412 4,019 1,993 58.14

Biblijografija[immodifika | immodifika s-sors]

  • Michael Crick, The Boss: The Many Sides of Alex Ferguson, Pocket Books, 2003. ISBN 0-7434-2991-5

Referenzi[immodifika | immodifika s-sors]

  1. ^ (Ingliż) Sir Alex retires. Manchester United, 8 ta' Mejju 2013. Aċċess tal-URL: 8 ta' Mejju 2013.
  2. ^ The Boss, pġ. 33
  3. ^ The Boss, pġ. 175
  4. ^ The Boss, pġ. 196
  5. ^ (Ingliż) Lewis heads sporting honours. BBC News, 12 ta' Diċembru 1999. Aċċess tal-URL: 18 ta' April 2011.
  6. ^ (Ingliż) Ferguson 'almost became Arsenal boss'. BBC News, 10 ta' Ġunju 2009. Aċċess tal-URL: 18 ta' April 2011.
  7. ^ Anthony Jepson. (Ingliż) 20 years and Fergie's won it all!. Manchester Evening News, 06 ta' Novembru 2006. Aċċess tal-URL: 18 ta' April 2011.
  8. ^ Chris Bevan. (Ingliż) How Robins saved Ferguson's job. BBC News, 04 ta' Novembru 2006. Aċċess tal-URL: 18 ta' April 2011.
  9. ^ Tradotta minn: "you can't win anything with kids"
  10. ^ (Ingliż) Arise Sir Alex. BBC News, 12 ta' Ġunju 1999. Aċċess tal-URL: 20 ta' April 2011.
  11. ^ (Ingliż) Ferguson to quit Man Utd in 2002. BBC News, 18 ta' Mejju 2001. Aċċess tal-URL: 20 ta' April 2011.
  12. ^ (Ingliż) Man Utd reach Rio deal. BBC News, 21 ta' Lulju 2002. Aċċess tal-URL: 20 ta' April 2011.
  13. ^ (Ingliż) Man Utd capture Larsson on loan. BBC Sport, 01 ta' Diċembru 2006. Aċċess tal-URL: 25 ta' April 2011.
  14. ^ Adam Bostock. (Ingliż) Report: Villa 0 United 3. Manutd.com, 23 ta' Diċembru 2006. Aċċess tal-URL: 25 ta' April 2011.
  15. ^ (Ingliż) Ferguson: This is the best squad I've ever had. Daily Telegraph, 12-11-2007. Aċċess tal-URL: 25 ta' April 2011.
  16. ^ (Ingliż) Queiroz could step up to boss United when Sir Alex decides to call it a day. Daily Mail, 25 ta' Mejju 2008. Aċċess tal-URL: 25 ta' April 2011.
  17. ^ Chris Wheeler. (Ingliż) Fergie won't be retiring for some while yet, insists Manchester United chief Gill. Mail Online, 25 ta' Mejju 2008. Aċċess tal-URL: 27 ta' Mejju 2008.
  18. ^ Unur maqsum flimkien ma' Liverpool
  19. ^ (Ingliż) Sir Alex Ferguson. StretfordEnd.co.uk, 20 ta' Ottubru 2010. Aċċess tal-URL: 30 ta' Ġunju 2011.

Ħoloq esterni[immodifika | immodifika s-sors]