Jacob II Bernoulli

Minn Wikipedija, l-enċiklopedija l-ħielsa
Aqbeż lejn: navigazzjoni, fittex
Jakob II Bernoulli

Jakob II Bernoulli (Basel, 17 ta' Ottubru 1759San Pietruburgu,[1] 3 ta' Lulju 1789), kien matematiku Żvizzeru, membru tal-familja Bernoulli. Johann II Bernoulli kien missieru, Johann Bernoulli kien nannuh u Johann III Bernoulli kien ħuh ikbar minnu.

Bijografija[editja]

Wara li spiċċa l-istudji letterarji tiegħu intbgħat Neuchâtel biex jipperfezzjona l-Franċiż. Meta mar lura ħa l-lawrja fil-liġi, iżda dawn l-istudji ma taffulux il-passjoni ereditarja li kellu għall-ġeometrija, il-matematika u l-fiżika.

Ħa l-ewwel lezzjonijiet f'dawn l-oqsma minn missieru u kompla taħt id-direzzjoni ta' zijuh Daniel. Tant avvanza fix-xjenza li fl-età ta 21 sena, talbuh jieħu l-katedra tal-fiżika sperimentali fl-Università ta' Basel, li kien ħa jirtira minnha zijuh minħabba l-età avvanzata[2].

Wara, aċċetta l-kariga ta' segretarju tal-Konti ta' Brenner, li tatu l-opportunità li jżur il-Ġermanja u l-Italja. Fl-Italja sar ħabib ta' Antonio Maria Lorgna, professur tal-matematika f'Verona u fundatur tal-għaqda li aktar tard saret l-Accademia Nazionale delle Scienze.

Ġie elett ukoll membru tas-Società Reale di Torino u matul iż-żjara tiegħu f'Venezja, ġie ammess permezz tal-rakkomandazzjoni ta' Nicolaus von fuss, fl-Akkademja tax-Xjenzi tar-Russja, fejn fl-1788 inħatar professur tal-matematika. Fir-Russja għamel riċerka importanti, speċjalment fl-oqsma tal-balistika u l-elastiċità[3].

Xahrejn qabel ma għalaq tletin, għereq fix-xmara Neva f'Lulju tal-1789, ftit xhur wara li żżewweġ lin-neputija ta' Leonhard Euler.

Ħafna mill-kitbiet tiegħu jinsabu fl-ewwel sitt volumi ta' Nova Acta Academiae Scientiarum Imperialis Petropolitanae, fl-Acta Helvetica, fil-Mémoires des Académies de Berlin et Turin u fil-pubblikazzjonijiet ta' ħuh Johann[4].

Referenzi[editja]

  1. ^ Fritz Nagel, Bernoulli, Jacques, 2005
  2. ^ [1] MacTutor History of Mathematics
  3. ^ Richard B. Hetnarski u Józef Ignaczak, Mathematical theory of elasticity, Taylor & Francis, 2004. ISBN 9781591690207
  4. ^ Bernoulli, Classic encyclopedia

Ħoloq esterni[editja]