Aqbeż għall-kontentut

Jean Antoine Houdon

Minn Wikipedija, l-enċiklopedija l-ħielsa
Jean Antoine Houdon
Ħajja
Twelid Versailles, 20 Marzu 1741
Nazzjonalità Franza
Mewt Pariġi, 15 Lulju 1828
Post tad-dfin Ċimiterju ta' Montparnasse
Familja
Konjuga/i Marie-Ange-Cécile Langlois  (1 Lulju 1786 -
Ulied
Familja
Edukazzjoni
Alma mater Akkademja Rjali tal-Pittura u tal-Iskultura
Lingwi Franċiż
Studenti
Okkupazzjoni
Okkupazzjoni skultur
medaljist
artist viżiv
Post tax-xogħol Ruma
Pariġi
Xogħlijiet importanti George Washington (en) Translate
Q106604178 Translate
Q106462411 Translate
Winter (en) Translate
Premjijiet
Sħubija Académie des beaux-arts (en) Translate
Akkademja Rjali tal-Pittura u tal-Iskultura
Moviment artistiku ritratt

Jean Antoine Houdon ([ʒɑ̃n‿ɑ̃twan udɔ̃]; twieled fil-25 ta’ Marzu 1741 – miet fil-15 ta’ Lulju 1828) kien skultur Neo-Klassiku Franċiż.

Houdon huwa famuż għall-busti u għall-istatwi tiegħu ta’ filosfi, inventuri u figuri politiċi tal-Illuminiżmu. Fost is-suġġetti ta’ Houdon kien hemm Denis Diderot (1771), Benjamin Franklin (1778-1809), Jean-Jacques Rousseau (1778), Voltaire (1781), Molière (1781), George Washington (1785–1788), Thomas Jefferson (1789), Louis XVI (1790), Robert Fulton, (1803–04), u Napuljun Bonaparte (1806).

Bijografija[immodifika | immodifika s-sors]

Houdon twieled f’Versailles fil-25 ta6 Marzu 1741. Fl-1752, huwa daħal fl-Académie royale de peinture et de sculpture fejn studja ma’ René-Michel Slodtz, Jean-Baptiste Lemoyne, u Jean-Baptiste Pigalle.[1] Mill-1761 sal-1764, huwa studja fl-École royale des élèves protégés.[2]

Houdon rebaħ il-Prix de Rome fl-1761, iżda ma kienx wisq influwenzat mill-arti antika u Rinaxximentali f’Ruma. Fis-soġġorn tiegħu fil-belt wettaq żewġ produzzjonijiet karatteristiċi u importanti: l-écorché (1767)[3], mudell anatomiku li serva bħala gwida għall-artisti kollha ta’ warajh, u l-istatwa ta’ San Bruno fil-Knisja ta’ Santa Marija tal-Anġli u tal-Martri f’Ruma. Wara soġġorna ta’ għaxar snin fl-Italja, Houdon irritorna f’Pariġi.

Huwa ppreżenta Morpheus lis-Salon tal-1771 u żviluppa l-prattika tiegħu tal-ħolqien ta’ busti.[4] Huwa sar membru tal-Académie de peinture et de sculpture fl-1771, u professur fil-1778. Fl-1778, huwa mmudella lil Voltaire u pproduċa bust b’parrokka għall-Comédie-Française; wieħed għall-Palazz ta’ Versailles, u ieħor għal Katerina l-Kbira.[5]

Fl-1778, huwa ssieħeb mal-loġġa tal-mażuni ta’ Les Neuf Sœurs, fejn iktar ’il quddiem iltaqa’ ma’ Benjamin Franklin u ma’ John Paul Jones.[6] Għas-Salon tal-1781, huwa ppreżenta Diana għerwiena li ġiet irrifjutata.[1]

Jean Antoine Houdon jaħdem fl-atelier tiegħu, 1804, ta’ Louis-Léopold Boilly, Musée des Arts Décoratifs, Pariġi.

L-iskultura tiegħu ta’ George Washington kienet ir-riżultat ta’ stedina speċifika minn Benjamin Franklin biex jaqsam l-Oċean Atlantiku fl-1785, speċifikament biex iżur Mount Vernon, sabiex Washington seta’ jimmudellalu. Washington immudella għal mudelli bit-tafal imxarrab u għal maskra tal-ġibs. Dawn il-mudelli servew għal bosta kummissjonijiet ta’ Washington, fosthom il-figura bilwieqfa kkummissjonata mill-Assemblea Ġenerali ta’ Virginia għall-Virginia State Capitol f’Richmond.[1] Bosta varjazzjonijiet tal-bust ta’ Washington ġew prodotti, b’ħarsiet u pożi differenti ta’ ġeneral bl-uniformi, b’mod klassiku li jenfasizza l-muskolatura ta’ sidru, u bħala l-Konslu Ruman Lucius Quinctius Cincinnatus imgeżwer f’toga. Forma ta’ dan tal-aħħar tinsab fil-Vermont State House.

Fis-snin 80 tas-seklu 18, Houdon ipproduċa żewġ skulturi nofshom għerwenin, Xitwa u Għawwiem.[7]

Huwa kien jiġi pperċepit bħala wieħed tal-borgeżija minħabba l-konnessjonijiet tiegħu ma’ djul Louis XVI, u għalhekk matul ir-Rivoluzzjoni Franċiża ssogra, għalkemm qatt ma ntefa’ l-ħabs għax laħaq ħarab. Houdon reġa’ ħa r-ruħ matul il-Konsolat u l-Imperu Franċiż, u ntgħażel bħala wieħed mit-tim artistiku oriġinali ta’ dak li mbagħad sar il-Kolonna tal-Grande Armée f’Wimille. Huwa sar Kavallier tal-Leġjun tal-Unur fis-17 ta’ Diċembru 1804.[8]

Houdon miet f’Pariġi fil-15 ta’ Lulju 1828[1] u ġie midfun fiċ-Ċimiterju ta’ Montparnasse.[9]

Bolla tal-1890 bil-profil ta’ George Washington

Familja[immodifika | immodifika s-sors]

Fl-1 ta’ Lulju 1786, huwa żżewweġ lil Marie-Ange-Cecile Langlois[10] u flimkien kellhom tlett ibniet: Sabine, Anne-Ange, u Claudine.[11]

Legat u influwenza[immodifika | immodifika s-sors]

L-iskulturi ta’ Houdon intużaw bħala mudelli għall-inċiżjonijiet li ntużaw fuq diversi bolol tal-Istati Uniti tal-aħħar tas-seklu 19 u l-bidu tas-seklu 20 fejn jidher il-profil ta’ George Washington.[12]

Referenzi[immodifika | immodifika s-sors]

  1. ^ a b ċ d Houdon, Jean Antoine. 13. Miġbur 2021-07-15.
  2. ^ Murray, 2004.
  3. ^ "Jean-Antoine Houdon: l'Ecorche (Flayed Man)". www.artcyclopedia.com. Miġbur 2021-07-15.
  4. ^ Jean-Antoine Houdon. 7. Miġbur 2021-07-15.
  5. ^ Hart, Charles Henry; Biddle, Edward (1911), Memoirs of the Life and Works of Jean Antoine Houdon: The Sculptor of Voltaire and of Washington, Princeton University, p. 36, ISBN 9781425499891.
  6. ^ Marshall, Bill; Kaufman, Will; Johnston, Cristina, eds. (2005), France and the Americas: Culture, Politics, And History, ABC-CLIO, ISBN 9781851094110.
  7. ^ "Jean Antoine Houdon (1741–1828)". www.metmuseum.org. Miġbur 2021-07-15.
  8. ^ Hart, Charles Henry; Biddle, Edward (1911), Memoirs of the Life and Works of Jean Antoine Houdon: The Sculptor of Voltaire and of Washington, Princeton University, p. 264, ISBN 9781425499891.
  9. ^ Jouin, Henry (1841-1913) Auteur du texte (1898). La sculpture dans les cimetières de Paris (le Père-Lachaise, Montmartre, Montparnasse) : ouvrage précédé du Musée de la mort et suivi du Jour de l'an des trépassés / par Henry Jouin,... (bil-Franċiż).
  10. ^ Hart, Charles Henry; Biddle, Edward (1911), Memoirs of the Life and Works of Jean Antoine Houdon: The Sculptor of Voltaire and of Washington, Princeton University, p. 274, ISBN 9781425499891.
  11. ^ Hart, Charles Henry; Biddle, Edward (1911), Memoirs of the Life and Works of Jean Antoine Houdon: The Sculptor of Voltaire and of Washington, Princeton University, p. 256, ISBN 9781425499891.
  12. ^ "Smithsonian National Postal Museum".