Jean Antoine Houdon

Minn Wikipedija, l-enċiklopedija l-ħielsa
Jump to navigation Jump to search
Jean Antoine Houdon
Jean antoine houdon-rembrandt peale.jpg
Ħajja
Twelid Versailles, 20 Marzu 1741
Nazzjonalità Franza
Mewt Pariġi, 15 Lulju 1828
Post tad-dfin Ċimiterju ta' Montparnasse
Familja
Konjuga/i Marie-Ange-Cécile Langlois  (1 Lulju 1786 -
Ulied
Edukazzjoni
Alma mater Académie royale de peinture et de sculpture (en) Translate
Lingwi Franċiż
Studenti
Okkupazzjoni
Okkupazzjoni skultur
medaljist
Xogħlijiet importanti George Washington (en) Translate
Bust of George Washington (en) Translate
Premjijiet
Sħubija Académie des beaux-arts (en) Translate
Académie royale de peinture et de sculpture (en) Translate
Moviment artistiku ritratt

Jean Antoine Houdon ([ʒɑ̃n‿ɑ̃twan udɔ̃]; twieled fil-25 ta’ Marzu 1741 – miet fil-15 ta’ Lulju 1828) kien skultur Neo-Klassiku Franċiż.

Houdon huwa famuż għall-busti u għall-istatwi tiegħu ta’ filosfi, inventuri u figuri politiċi tal-Illuminiżmu. Fost is-suġġetti ta’ Houdon kien hemm Denis Diderot (1771), Benjamin Franklin (1778-1809), Jean-Jacques Rousseau (1778), Voltaire (1781), Molière (1781), George Washington (1785–1788), Thomas Jefferson (1789), Louis XVI (1790), Robert Fulton, (1803–04), u Napuljun Bonaparte (1806).

Bijografija[immodifika | immodifika s-sors]

Houdon twieled f’Versailles fil-25 ta6 Marzu 1741. Fl-1752, huwa daħal fl-Académie royale de peinture et de sculpture fejn studja ma’ René-Michel Slodtz, Jean-Baptiste Lemoyne, u Jean-Baptiste Pigalle.[1] Mill-1761 sal-1764, huwa studja fl-École royale des élèves protégés.[2]

Houdon rebaħ il-Prix de Rome fl-1761, iżda ma kienx wisq influwenzat mill-arti antika u Rinaxximentali f’Ruma. Fis-soġġorn tiegħu fil-belt wettaq żewġ produzzjonijiet karatteristiċi u importanti: l-écorché (1767)[3], mudell anatomiku li serva bħala gwida għall-artisti kollha ta’ warajh, u l-istatwa ta’ San Bruno fil-Knisja ta’ Santa Marija tal-Anġli u tal-Martri f’Ruma. Wara soġġorna ta’ għaxar snin fl-Italja, Houdon irritorna f’Pariġi.

Huwa ppreżenta Morpheus lis-Salon tal-1771 u żviluppa l-prattika tiegħu tal-ħolqien ta’ busti.[4] Huwa sar membru tal-Académie de peinture et de sculpture fl-1771, u professur fil-1778. Fl-1778, huwa mmudella lil Voltaire u pproduċa bust b’parrokka għall-Comédie-Française; wieħed għall-Palazz ta’ Versailles, u ieħor għal Katerina l-Kbira.[5]

Fl-1778, huwa ssieħeb mal-loġġa tal-mażuni ta’ Les Neuf Sœurs, fejn iktar ’il quddiem iltaqa’ ma’ Benjamin Franklin u ma’ John Paul Jones.[6] Għas-Salon tal-1781, huwa ppreżenta Diana għerwiena li ġiet irrifjutata.[1]

Jean Antoine Houdon jaħdem fl-atelier tiegħu, 1804, ta’ Louis-Léopold Boilly, Musée des Arts Décoratifs, Pariġi.

L-iskultura tiegħu ta’ George Washington kienet ir-riżultat ta’ stedina speċifika minn Benjamin Franklin biex jaqsam l-Oċean Atlantiku fl-1785, speċifikament biex iżur Mount Vernon, sabiex Washington seta’ jimmudellalu. Washington immudella għal mudelli bit-tafal imxarrab u għal maskra tal-ġibs. Dawn il-mudelli servew għal bosta kummissjonijiet ta’ Washington, fosthom il-figura bilwieqfa kkummissjonata mill-Assemblea Ġenerali ta’ Virginia għall-Virginia State Capitol f’Richmond.[1] Bosta varjazzjonijiet tal-bust ta’ Washington ġew prodotti, b’ħarsiet u pożi differenti ta’ ġeneral bl-uniformi, b’mod klassiku li jenfasizza l-muskolatura ta’ sidru, u bħala l-Konslu Ruman Lucius Quinctius Cincinnatus imgeżwer f’toga. Forma ta’ dan tal-aħħar tinsab fil-Vermont State House.

Fis-snin 80 tas-seklu 18, Houdon ipproduċa żewġ skulturi nofshom għerwenin, Xitwa u Għawwiem.[7]

Huwa kien jiġi pperċepit bħala wieħed tal-borgeżija minħabba l-konnessjonijiet tiegħu ma’ djul Louis XVI, u għalhekk matul ir-Rivoluzzjoni Franċiża ssogra, għalkemm qatt ma ntefa’ l-ħabs għax laħaq ħarab. Houdon reġa’ ħa r-ruħ matul il-Konsolat u l-Imperu Franċiż, u ntgħażel bħala wieħed mit-tim artistiku oriġinali ta’ dak li mbagħad sar il-Kolonna tal-Grande Armée f’Wimille. Huwa sar Kavallier tal-Leġjun tal-Unur fis-17 ta’ Diċembru 1804.[8]

Houdon miet f’Pariġi fil-15 ta’ Lulju 1828[1] u ġie midfun fiċ-Ċimiterju ta’ Montparnasse.[9]

Bolla tal-1890 bil-profil ta’ George Washington

Familja[immodifika | immodifika s-sors]

Fl-1 ta’ Lulju 1786, huwa żżewweġ lil Marie-Ange-Cecile Langlois[10] u flimkien kellhom tlett ibniet: Sabine, Anne-Ange, u Claudine.[11]

Legat u influwenza[immodifika | immodifika s-sors]

L-iskulturi ta’ Houdon intużaw bħala mudelli għall-inċiżjonijiet li ntużaw fuq diversi bolol tal-Istati Uniti tal-aħħar tas-seklu 19 u l-bidu tas-seklu 20 fejn jidher il-profil ta’ George Washington.[12]

Referenzi[immodifika | immodifika s-sors]

  1. ^ a b c d Houdon, Jean Antoine. Volume 13. Miġbur 2021-07-15.
  2. ^ Murray, 2004.
  3. ^ "Jean-Antoine Houdon: l'Ecorche (Flayed Man)". www.artcyclopedia.com. Miġbur 2021-07-15.
  4. ^ Jean-Antoine Houdon. Volume 7. Miġbur 2021-07-15.
  5. ^ Hart, Charles Henry; Biddle, Edward (1911), Memoirs of the Life and Works of Jean Antoine Houdon: The Sculptor of Voltaire and of Washington, Princeton University, p. 36, ISBN 9781425499891.
  6. ^ Marshall, Bill; Kaufman, Will; Johnston, Cristina, eds. (2005), France and the Americas: Culture, Politics, And History, ABC-CLIO, ISBN 9781851094110.
  7. ^ "Jean Antoine Houdon (1741–1828)". www.metmuseum.org. Miġbur 2021-07-15.
  8. ^ Hart, Charles Henry; Biddle, Edward (1911), Memoirs of the Life and Works of Jean Antoine Houdon: The Sculptor of Voltaire and of Washington, Princeton University, p. 264, ISBN 9781425499891.
  9. ^ Jouin, Henry (1841-1913) Auteur du texte (1898). La sculpture dans les cimetières de Paris (le Père-Lachaise, Montmartre, Montparnasse) : ouvrage précédé du Musée de la mort et suivi du Jour de l'an des trépassés / par Henry Jouin,... (bil-Franċiż).
  10. ^ Hart, Charles Henry; Biddle, Edward (1911), Memoirs of the Life and Works of Jean Antoine Houdon: The Sculptor of Voltaire and of Washington, Princeton University, p. 274, ISBN 9781425499891.
  11. ^ Hart, Charles Henry; Biddle, Edward (1911), Memoirs of the Life and Works of Jean Antoine Houdon: The Sculptor of Voltaire and of Washington, Princeton University, p. 256, ISBN 9781425499891.
  12. ^ "Smithsonian National Postal Museum".