Jacinto Benavente

Minn Wikipedija, l-enċiklopedija l-ħielsa
Jump to navigation Jump to search
Jacinto Benavente
Jacinto Benavente.jpg
Membru tal-Kungress tad-Deputati

28 Frar 1918 - 5 Frar 1919
District: Madrid
Ħajja
Twelid Madrid, 12 Awwissu 1866
Nazzjonalità Spanja
Grupp etniku Spanjoli
Mewt Galapagar, 14 Lulju 1954
Familja
Missier Mariano Benavente
Edukazzjoni
Alma mater Università Complutense ta' Madrid
Lingwi Spanjol
Okkupazzjoni
Okkupazzjoni drammaturgu
ġurnalist
kittieb
politiku
poeta
direttur tal-films
avukat
Post tax-xogħol Madrid
Premjijiet
Nominat għal
uri
  • [[Premju Nobel għal-Letteratura]]
    (1921)
    [[Premju Nobel għal-Letteratura]]
    (1922)
Sħubija Akkademja Rjali Spanjola
Moviment artistiku drammaturġija
teatru

Jacinto Benavente y Martínez (twieled fit-12 ta’ Awwissu 1866 – miet fl-14 ta’ Lulju 1954) kien wieħed mill-aqwa drammaturgi Spanjoli tas-seklu 20. Huwa ngħata l-Premju Nobel għal-Letteratura fl-1922 “għall-mod feliċi li bih kompla t-tradizzjonijiet illustri tad-drammi Spanjoli”.[1]

Bijografija[immodifika | immodifika s-sors]

Il-monument iddedikat lil Jacinto Benavente fil-Park Retiro, f’Madrid

Jacinto Benavente twieled f’Madrid, u kien iben tabib tat-tfal / pedjatra magħruf. Huwa biddel id-drammi f’realtà permezz tal-kritika soċjali: il-versi ħallew l-ispazju għall-proża, il-melodrammi għall-kummiedji, il-formuli għall-esperjenza, l-azzjoni impulsiva għad-djalogu u l-ħsieb. Benavente kien joqgħod attent ukoll għall-estetika u iktar ’ quddiem għall-etika.

Huwa kien monarkista liberali u kritiku tas-Soċjaliżmu. Għalhekk ma tant kien partitarju akkanit ta’ Spanja taħt Franco għalkemm kienet l-unika alternattiva vijabbli għal dak li huwa kien jikkunsidra bħala esperiment Repubblikan diżastruż tal-1931-1936. Fl-1936 isem Benavente beda jiġi assoċjat mal-assassinju tal-poeta u d-drammaturgu Spanjol Federico García Lorca. Dan seħħ meta l-gazzetti Nazzjonalisti Estampa, El Correo de Andalucia, u Ideal iċċirkolaw ix-xniegħa li Lorca kien inqatel bħala tpattija għall-qtil ta’ Benavente min-naħa tar-Repubblikani.[2] Benavente miet f’Aldeaencabo de Escalona (Toledo) meta kellu 87 sena. Hu qatt ma żżewweġ. Skont bosta sorsi, huwa kien omosesswali.[3][4]

Xogħlijiet prinċipali[immodifika | immodifika s-sors]

Jacinto Benavente kiteb 172 kitba. Fost l-iktar xogħlijiet importanti tiegħu hemm:[1][5]

  • El nido ajeno (Il-Bejta ta’ Ħaddieħor, 1894), kummiedja, tliet atti.
  • Gente conocida (Soċjetà Għolja, 1896), xeni satiriċi tal-ħajja moderna, erba’ atti.
  • La Gobernadora (Il-Mara tal-Gvernatur, 1901), kummiedja, tliet atti.
  • La noche del sábado (Is-Sibt Billejl, 1903), rumanz teatrali, ħames diviżjonijiet; Imperia hija ballerina u iktar ’il quddiem prostituta li tinnamra mal-Prinċep Miguel, li jitla’ fuq it-tron ta’ Swabja.
  • Rosas de otoño (Ward tal-Ħarifa, 1905), kummiedja sentimentali, tliet atti.
  • Los intereses creados (L-Interessi Maħluqa, 1907), kummiedja bil-maskri bbażata fuq il-commedia dell'arte Taljana; l-iktar xogħol famuż u spiss irreċtat ta’ Benavente.
  • Señora ama (Il-Mara tal-Dar, 1908), dramm rurali; studju psikoloġiku fil-fond ta’ mara li tgħir għar-raġel tagħha.
  • El príncipe que todo lo aprendió en los libros (1909)
  • La malquerida (Il-Mara Mhux Maħbuba, 1913), dramm psikoloġiku rurali, tliet atti; il-bażi għall-film tal-1921 The Passion Flower, tal-protagonista Norma Talmadge.
  • La ciudad alegre y confiada (1916), kontinwazzjoni minn Los intereses creados.
  • Campo de armiño (1916)
  • Lecciones de buen amor (1924)
  • La mariposa que voló sobre el mar (1926)
  • Pepa Doncel (1928)
  • Vidas cruzadas (1929)
  • Aves y pájaros (1940)
  • La honradez de la cerradura (1942)
  • La infanzona (1945)
  • Titania (1946)
  • La infanzona (1947)
  • Abdicación (1948)
  • Ha llegado Don Juan (1952)
  • El alfiler en la boca (1954)
  • Hijos, padres de sus padres (Ulied Subien, Missirijiet tal-Ġenituri Tagħhom, 1954)

Referenzi[immodifika | immodifika s-sors]

  1. ^ a b "The Nobel Prize in Literature 1922". NobelPrize.org (bl-Ingliż). Miġbur 2021-07-14.
  2. ^ Gibson, Ian (1987). The Assassination of Federico García Lorca. London: Penguin Books. pp. 152-153.
  3. ^ Villena, Luis Antonio de (ed.) (2002), Amores iguales. Antología de la poesía gay y lésbica (in Spanish), Madrid: La Esfera, ISBN 84-9734-061-2.
  4. ^ "La paradoja del comediógrafo". abc (bl-Ispanjol). 2004-07-14. Miġbur 2021-07-14.
  5. ^ "The Project Gutenberg eBook of Heath's Modern Language Series: Tres comedias, by Jacinto Benavente". www.gutenberg.org. Miġbur 2021-07-14.