Trasformata ta' Fourier
Minn Wikipedija, l-enċiklopedija l-ħielsa
It-trasformata ta' Fourier hi waħda mit-trasformati integrali l-iżjed importanti fil-matematika, b'applikazzjonijiet bla għadd fix-xjenzi, (in partikulari fil-fiżika, akustika, ottika, kristallografija), u fil-matematika stess (analisi, teorija ta' probabbiltà, statistika, teorija tan-numri, ġometrija). Fit-teorija tas-sinjali, it-trasformata ta' Fourier ninterpretawha bħala rappreżentazzjoni ta' sinjal f'termini ta' frekwenzi u ampjezzi relattivi. Eżempju utli li jista' jgħin biex nifhmu aħjar dan il-kunċett hu dak tal-mużika: permezz tat-trasformata ta' Fourier nistgħu nifirdu l-musika li nisimgħu (is-sinjal prominenti) f'mewġiet separati reżonanti magħmulin mill-istrumenti differenti, jiġifieri l-ħoss (bill-frekwenzi u l-ampjezzi relattivi) tat-tanbur, tal-kuntrabaxx, tal-kitarra, eċċ.
It-trasformata ta' Fourier żviluppaha il-matematiku Franċiż Jean Baptiste Joseph Fourier fl-1822, fit-trattat tiegħu Théorie analytique de la chaleur.
Werrej |
[editja] Definizzjoni
Għal
, niddefinixxu t-trasformata ta' Fourier tal-funzjoni
hekk:
Nuru l-operazzjoni bl-ittra F kalligrafika, jiġifieri:
Nistgħu nestendu din id-definizzjoni ukoll għall-funzjonijiet
:
Għal
niddefinixxu t-trasformata ta' Fourier tal-funzjoni
hekk:
fejn
jirrappreżenta l-prodotti skalari.
Iżjed il-quddiem naraw it-tifsira tal-fattur
.
[editja] Eżempji
Jekk
, jiġifieri l-funzjoni karatteristika ta' wisa' tnejn, għandna:
Jekk
, għandna:
Issa napplikaw il-prinċipju tal-prolungament analitiku u il-lemma ta' Jordan u niksbu:
Meta nagħmlu t-tnejn flimkien niksbu:
[editja] Proprijetajiet formali
Mill-linjarità ta' l-integral toħroġ immedjatament il-linjarità tat-trasformata ta' Fourier, espliċitament:
għal kull
u
.
Mid-definizzjoni isegwi immedjatament li traslazzjoni ta' funzjoni tirriżulta f'moltiplikazzjoni tat-trasformata b'esponenzjali, u vice versa:
Ħalli
u
.
Jekk g(t) = f(t − α), imbagħad
u jekk g(t) = f(t)eiαt, imbagħad
.
Hemm simmetriji oħra, per eżempju: jekk g(t) = f( − t), imbagħad
, u jekk g(t) = f( − t) * , fejn l-asterisk jiddenota il-konjugat kompless, imbagħad
. In partikulari, jekk f hi reali u żewġija, imbagħad
hi reali u żewġija; jekk minflok f hi reali u farrada, imbagħad
hi immaġinarja u farrada.
B'bidla ta' varjabbli sempliċi niksbu li jekk g(t) = f(t / λ) b'
, imbagħad
.
Proprijetà importanti hi li t-trasformata ta' konvoluzzjoni (denotata b' * ) hi sempliċement il-prodott tat-trasformati. Jekk biex nissemplifikaw in-notazzjoni nużaw l-stess normalizzazzjoni tat-trasformata ta' Fourier anki għall-konvoluzzjoni, jiġifieri għal 
,
imbagħad ikollna
.
Nistgħu nipprovaw din il-proprijetà billi napplikaw it-Teorema ta' Fubini.
Bl-integrazzjoni bill-parti nistgħu nipprovaw li jekk g(t) = − itf(t) u
, imbagħad
hi differenzjabbli u d-derivata tingħata hekk
Jekk vice versa
hi differenzjabbli u d-derivata minn naħa tagħha hi assolutament integrabbli,
, imbagħad it-trasformata tad-derivata hi
. Din il-proprijetà tippermettilna nsibu s-soluzzjonijiet ta' xi ekwazzjonijiet differenzjali, billi nittrasformawhom f'ekwazzjonijiet alġebrin.
[editja] Teorema Riemann-Lebesgue
Ħalli
. Jekk
, imbagħad:
[editja] Ara wkoll
[editja] Bibljografija
- Michael Reed, Barry Simon: Methods of Modern Mathematical Physics, vol. II: Fourier Analysis, Self-Adjointness. ISBN 0-12-585002-6



![\hat u (\omega) = {{1}\over{\sqrt{2\pi}}} \int_{\R} e^{-i\omega t}\chi_{[-1,+1]}(t)\,dt = {{1}\over{\sqrt{2\pi}}} \int_{-1}^{+1}e^{-{\rm i}\omega t}\,dt](http://upload.wikimedia.org/math/8/0/7/807c431590e195ff49b1694fb2de75e0.png)
![={{1}\over{\sqrt{2\pi}}} {\left [{{e^{-{\rm i}\omega t}}\over{-{\rm i}\omega}} \right ]}_{-1}^{+1} = {{1}\over{\sqrt{2\pi}}} {{e^{{\rm i}\omega}-e^{-{\rm i}\omega}}\over{{\rm i}\omega} }= \sqrt{{{2}\over{\pi}}} {{\sin\omega}\over{\omega}}\!](http://upload.wikimedia.org/math/5/4/8/54848f75dd1a78cf920518e7caaa9b34.png)











