Alfonsu Marija de Liguori

Minn Wikipedija, l-enċiklopedija l-ħielsa
Aqbeż lejn: navigazzjoni, fittex
Alfonsu Marija de Liguori

San Alfonsu Marija de Liguori
Twelid 27 ta' Settembru 1696
Marianella, Renju ta' Napli
Mewt 1 ta' Awwissu 1787
Pagani, Renju ta' Napli
Beatifikazzjoni 15 ta’ Settembru 1816, Ruma minn Papa Piju VII
Kanonizzazzjoni 26 ta' Mejju 1839, Ruma minn Papa Gregorju XVI
Festa 1 ta' Awwissu
Attributi Fundatur tal-Kongregazzjoni tar-Redentoristi, Duttur tal-Knisja (Doctor Zelantissimus)

Alfonsu Marija de Liguori (Marianella, 27 ta' Settembru 1696Pagani, 1 ta' Awwissu 1787) kien isqof kattoliku u kompożitur Taljan, fundatur tal-Kongregazzjoni tar-Redentoristi, u awtur ta' diversi kitbiet teoloġiċi u ta' melodiji popolari tal-Milied, fosthom Tu scendi dalle stelle. Ġie pproklamat qaddis mill-papa Gregorju XVI fl-1839 u Duttur tal-Knisja (Doctor Zelantissimus) fl-1871 mill-papa Piju IX.

Bin Don Giuseppe, Uffiċjal tal-marina Naplitana u kaptan tal-galeri rjali u Anna Maria Caterina Cavalieri, ta' nisel Spanjol, Alfonsu kien il-kbir fost tmien aħwa.

Avukat[editja]

Kien student intelliġenti ħafna, tant li fl-1713, fl-eta’ ta’ 16-il sena kien ġa kiseb id-dottorat fil-liġi ċivili u fil-liġi kanonika, b’dispensa ta’ erba’ snin qabel iż-żmien, mill-Universita’ ta’ Napli.

Sentejn wara beda jipprattika ta’ avukat, iżda wara tmien snin meta kien ġa akkwista fama kbira, u kellu quddiemu futur brillanti, tilef kawża importanti ħafna. Din kienet daqqa ta’ ħarta kbira għalih, u għallmitu x’kienet taf tagħti d-dinja. Hu stess qal: ”Ja dinja, issa għaraftek. U intom ja qrati, qatt mhu ser tarawni aktar hawn ġew”.

Ħajja Reliġjuża[editja]

Wara xi xahar iddeċieda li jħalli l-professjoni tiegħu u jidħol patri. Fil-fatt ma damx ma beda jistudja t-teoloġija mal-patrijiet Lazzaristi. Dan ġara fl-1723. Fl-1726 ordna saċerdot, u ntefa’ b’ruħu u b’ġismu jippriedka u jqarar.

Fl-1731, hu mar Scala, u bil-għajnuna ta’ l-Isqof tal-post u ta’ saċerdot ieħor waqqaf l-Ordni tas-Sorijiet Redentoristi. Sena wara, fi Scala wkoll, waqqaf il-Patrijiet Redentoristi, bil-għan prinċipali li jiddedikaw ruħhom għall-priedki, jagħtu l-irtiri, jagħmlu l-missjonijiet u attivitajiet spiritwali oħra.

Fl-1743, San Alfons kien elett Superjur Ġenerali, u fl-1749 il-Papa Benedittu XIV għaraf uffiċċjalment l-Ordni.

Isqof[editja]

Fl-1762, meta Alfonsu kellu 65 sena, il-Papa Klement XIII ħatru Isqof ta’ Santa Agata dei Goti. Tlettax-il sena wara rriżenja minħabba saħħtu (kien ibati ħafna bl-artrite rewmatika), ħalla djoċesi u mar jgħix f’Noċera f’wieħed mill-kunventi ta’ l-Ordni tiegħu.

Inkwiet Intern fl-Ordni tar-Redentoristi[editja]

Sfortunatament, ir-Redentoristi kellhom ħafna nkwiet intern. Fl-1780, qarrqu bih (kien kważi għama u kien ittarrax), u ffirma dokument li qasam l-Ordni tiegħu f’żewġ gruppi. Meta sama’ x’kien għamel iddispjaċih ħafna. Iżda erba’ snin biss wara mewtu, iż-żewġ gruppi reġgħu ngħaqdu.

Mewt[editja]

Alfonsu miet f’Noċera, fl-1 ta’ Awissu 1787, ta’ 91 sena.

Fl-1839 il-Papa Girgor XVI ikkanonizzah, u l-Papa Piju IX iddikjarah Duttur tal-Knisja, Doctor Zelantissimus, fl-1871. Fl-1950 Papa Piju XII iddikjarah Patrun tal-Konfessuri u tal-Moralisti.

Huwa ukoll Patrun ta' Napli, ta' dawk li jbatu bl-artrite, u dawk li jbatu bl-iskrupli.

Kitbiet[editja]

L-iktar kotba magħrufin tiegħu huma ”It-Teoloġija Morali” -Theologia moralis, 1748, ”Il-Glorji ta’ Marija” - Glorie di Maria, 1750, u ”Il-Visti lil Ġesù Sagramentat” - Visite al Ss. Sacramento, 1745. Kotba oħra tiegħu huma:

  • Massime eterne, 1728
  • Pratica di amar Gesù Cristo, 1768
  • Storia delle Eresie, 1768
  • Canzoncine spirituali, 1732
  • Tħejjija għall-Mewt - Apparecchio alla morte, 1758
  • Del Gran mezzo della preghiera, 1759
  • Vera sposa di Gesù Cristo, 1760
  • Considerazioni sopra la passione di Gesù Cristo, 1760
  • Dell'uso moderato della opinione probabile, 1765

Huwa maħsub li l-kotba ta' San Alfons inqalbu f'iktar minn 70 lingwa, u kellhom iktar minn 21,000 edizzjoni.

Fost ix-xogħlijiet mużikali tiegħu nsibu:

  • Tu Scendi Dalle Stelle
  • Protesta della buona morte