Aqbeż għall-kontentut

Roberto Burle Marx

Minn Wikipedija, l-enċiklopedija l-ħielsa
Roberto Burle Marx
Ħajja
Twelid São Paulo, 4 Awwissu 1909, 4 April 1909
Nazzjonalità Brażil
Mewt Rio de Janeiro, 4 Ġunju 1994
Edukazzjoni
Alma mater Escola Nacional de Belas Artes (en) Translate
Lingwi Portugiż
Okkupazzjoni
Okkupazzjoni arkitett pajsaġġistiku
botaniku
pittur
arkitett
skultur
artist taċ-ċeramika
ġojjellier
artist viżiv
naturalista
mużiċist
kollezzjonist botaniku
scientific collector (en) Translate
Premjijiet
Sħubija Akkademja Bavarjana tal-Belle Arti
National Academy of Fine Arts (Argentina) (en) Translate

Roberto Burle Marx (twieled fl-4 ta' Awwissu 1909 – miet fl-4 ta' Ġunju 1994) kien arkitett pajsaġġistiku Brażiljan (kif ukoll pittur, litografu, ekoloġista, naturalista, artist u mużiċist) u bis-saħħa tad-disinni tiegħu tal-parks u tal-ġonna sar famuż mad-dinja kollha. Huwa ġie kkreditat li introduċa l-arkitettura pajsaġġistika Modernista fil-Brażil. Huwa kien magħruf bħala artist modern tan-natura u disinjatur tal-ispazji urbani pubbliċi. Ix-xogħol tiegħu kellu influwenza kbira fuq id-disinn tal-ġonna tropikali fis-seklu 20. Il-ġonna bl-ilma kienu tema popolari fix-xogħol tiegħu. Huwa rnexxielu jittrasferixxi espressjonijiet artistiċi tradizzjonali bħad-disinn grafiku, it-tapizzeriji u l-arti folkloristika fid-disinni pajsaġġistiċi tiegħu. Huwa ddisinja wkoll drappijiet, ġojjellerija u palks teatrali.

Huwa kien wieħed mill-ewwel nies li appellaw għall-konservazzjoni tal-foresti pluvjali tal-Brażil. Iktar minn 50 pjanta ngħataw kunjomu. Huwa ħażen kollezzjoni sostanzjali ta' pjanti f'daru, inkluż iktar minn 500 filodendron, fosthom uħud li ġew skoperti minnu jew li ngħataw kunjomu, bħall-Philodendron burle-marxii.

Ħajja bikrija

[immodifika | immodifika s-sors]

Roberto Burle Marx twieled f'São Paulo. Huwa kien ir-raba' iben ta' Rebecca Cecília Burle, membru tal-familja tradizzjonali bbażata f'Pernambuco ta' nisel Franċiż, Burle Dubeux,[1] u Wilhelm Marx, Lhudi Ġermaniż li twieled fi Stuttgart u trabba fi Trier. Il-familja marret tgħix f'Rio de Janeiro fl-1913.[2]

L-ewwel ispirazzjonijiet pajsaġġistiċi ta' Burle Marx ġewh hu u jistudja l-pittura fil-Ġermanja, fejn spiss kien iżur il-Ġnien Botaniku f'Berlin u fejn sar midħla għall-ewwel darba tal-flora nattiva tal-Brażil. Meta reġa' lura l-Brażil fl-1930, huwa beda jikkollezzjona l-pjanti f'daru u fil-madwar. Huwa attenda l-Iskola Nazzjonali tal-Belle Arti f'Rio de Janeiro fl-1930 fejn iffoka fuq l-arti viżwali taħt Leo Putz u Candido Portinari. Meta kien l-iskola huwa assoċja ruħu ma' diversi esponenti futuri tal-Brażil fl-arkitettura u botanisti li baqa' jkollhom influwenza sinifikanti fil-ħajja personali u professjonali tiegħu. Wieħed minnhom kien il-professur tiegħu, Lucio Costa, l-arkitett u l-pjanifikatur tal-Moderniżmu Brażiljan li kien jgħix fl-istess triq fejn kien joqgħod Burle.

Fl-1932, Burle Marx iddisinja l-ewwel pajsaġġ tiegħu għal residenza privata tal-arkitetti Lucio Costa u Gregori Warchavchik. Dan il-proġett, id-dar ta' Schwartz, kien il-bidu ta' kollaborazzjoni ma' Costa li iktar 'il quddiem ġiet arrikkita minn Oscar Niemeyer li ddisinja l-Paviljun Brażiljan fil-Fiera Dinjija ta' New York fl-1939. Niemeyer iddisinja wkoll il-Kumpless Modern ta' Pampulha fl-1942 u fih Marx iddisinja l-ġonna. L-ewwel disinn ta' ġnien tiegħu tlesta fl-1933.[3] Fl-1937, Burle Marx kiseb rikonoxximent u ammirazzjoni internazzjonali għad-disinn astratt tiegħu ta' ġnien fuq il-bejt għall-binja tal-Ministeru għall-Edukazzjoni.[4] Id-disinn ħareġ fid-dieher elementi ta' tensjoni u drammatiċi.

Ġonna residenzjali u kappella f'Barra de Guaratiba, il-post fejn miet Burle Marx fl-1994.

Fl-1949 huwa akkwista s-Sítio de Santo Antonio da Bica, proprjetà ta' 365,000 m2 (90 akru) fil-kwartier ta' Barra de Guaratiba fil-periferiji ta' Rio de Janeiro. Burle Marx beda jagħmel spedizzjonijiet fil-foresta pluvjali Brażiljana flimkien ma' botanisti, arkitetti pajsaġġistiċi, arkitetti u riċerkaturi oħra sabiex jiġbor eżemplari ta' pjanti. Huwa tgħallem il-prattika tal-istudju tal-pjanti fil-post mill-botanist Henrique Lahmeyer de Mello Barreto u stabbilixxa l-ġnien, il-mixtla u l-kollezzjoni ta' pjanti tropikali tiegħu f'Guaratiba. Din il-proprjetà ngħatat b'donazzjoni lill-gvern Brażiljan fl-1985 u saret monument nazzjonali. Issa saret magħrufa bħala Sítio Roberto Burle Marx, taħt id-direzzjoni tal-Istitut Nazzjonali tal-Wirt Storiku u Artistiku, u tospita iżjed minn 3,500 speċi ta' pjanti.[5] Id-dar ġiet rikostruwita f'wied fis-sit ta' dar bi ġnien li kien ta' sjieda tal-proprjetà oriġinali tal-pjantaġġuni.[6] Fl-2021, is-Sítio Roberto Burle Marx tniżżel fil-lista tas-Siti ta' Wirt Dinji tal-UNESCO bis-saħħa tad-disinn Modernist uniku u l-importanza tiegħu għall-preservazzjoni ambjentali u kulturali.[7]

Roberto Burle Marx stabbilixxa studjo pajsaġġistiku fl-1955 u fl-istess sena stabbilixxa kumpanija pajsaġġistika msejħa Burle Marx & Cia. Ltda. Huwa fetaħ uffiċċju f'Caracas, il-Venezwela fl-1956 u beda jaħdem mal-arkitetti Jose Tabacow u Haruyoshi Ono fl-1968. Marx ħadem fuq kummissjonijiet fil-Brażil, fl-Arġentina, fiċ-Ċilì, f'bosta pajjiżi oħra tal-Amerka t'Isfel, fi Franza, fl-Afrika t'Isfel, f'Washington D.C. u f'Los Angeles fl-Istati Uniti. Barra minn hekk, l-opri tal-arti tiegħu jinsabu għall-wiri madwar il-belt ta' Rio de Janeiro li qisha "mużew fil-beraħ ta' opri tal-arti bl-istil notevoli tiegħu".[8] Il-karriera ta' 62 sena ta' Roberto Burle Marx intemmet meta miet fl-4 ta' Ġunju 1994 tal-età ta' 84 sena.

Huwa qatta' ż-żmien fil-foresti Brażiljani fejn seta' jistudja u jesplora. Burle Marx kien wieħed mill-ewwel Brażiljani li tkellem kontra d-deforestazzjoni. B'hekk irnexxielu jagħti kontribut siewi lix-xjenzi botaniċi, billi pereżempju skopra blat u pjanti ġodda. Mill-inqas 50 pjanta ngħataw kunjomu. Marx kien involut ukoll fi sforzi ta' protezzjoni u ta' konservazzjoni tal-foresta pluvjali mill-attivitajiet kummerċjali qerrieda tad-deforestazzjoni għall-banana u għal għelejjel oħra kif ukoll il-qtugħ tas-siġar għall-injam.

L-abbrevjazzjoni standard ta' Burle-Marx tintuża biex tindikah bħala l-awtur meta jiġi kkwotat isem botaniku.[9]

Il-Palazz ta' Itamaraty, is-sede tal-Ministeru għar-Relazzjonijiet Esterni fil-Brażilja.

L-istil artistiku ta' Burle Marx kien avant-garde u modern. Il-biċċa l-kbira tax-xogħol tiegħu għandu sens ta' eternità u perfezzjoni. Huwa esplora estetika antimimetika u skettika żviluppata mill-Moderniżmu bi stil Brażiljan distint. Id-disinni tiegħu kienu influwenzati wkoll mill-Kubiżmu u mill-astrazzjoniżmu. Influwenza qawwija oħra kienet l-arti folkloristika Brażiljana.

L-estetika tiegħu spiss kienet ibbażata fuq in-natura, pereżempju qatt ma kien iħallat l-ilwien tal-fjuri, kien juża gruppi kbar tal-istess eżemplar, kien juża pjanti nattivi u kien jittrasforma għalqa bil-blat fi ġnien rilassanti. Huwa kien interessat ħafna fil-karattru ta' kull pjanta u l-effett tagħha fuq il-ġnien kollu. Huwa pprova jikseb profondità fid-disinni tiegħu billi jifhem kif l-annimali kienu jinteraġixxu mal-pjanti u kif il-pjanti kienu jarmu l-fjuri, fost karatteristiċi oħra. Burle Marx kellu ħila kbira fl-użu tal-iskulturi tal-pjanti. Burle Marx kien joqgħod b'seba' għajnejn għad-dinamika tal-mixi fi ġnien. Is-sensazzjoni ta' mobbiltà hija element importanti biex wieħed jesperjenza tassew il-pajsaġġi tiegħu.[10] Huwa għamel użu għaqli wkoll tal-iskala enormi, tat-tidwil u tar-riflessjoni, b'mod partikolari fl-użu tal-ilma tiegħu. Burle Marx kien jirnexxilu jestendi l-arkitettura ta' binja fi ġnien. Huwa kien jippreferi jaħdem fl-ispazji pubbliċi, peress li skontu kienu kapaċi jipprovdu dinjità għall-mases.

Ix-xogħol ta' Marx "jista' jinġabar f'erba' kunċetti ġenerali tad-disinn — l-użu tal-veġetazzjoni tropikali nattiva bħala element strutturali tad-disinn, it-tħarbit tax-xejriet simetriċi fit-tnissil tal-ispazji fil-beraħ, it-trattament ikkulurit tal-pavimentar, u l-użu tal-forom ħielsa fil-karattestiċi bl-ilma".[11] Dan l-approċċ joħroġ fid-dieher fix-xatt tal-Bajja ta' Copacabana, fejn is-siġar u l-palm nattivi reżistenti għaż-żiffa tal-baħar ġew raggruppati tul l-Avenida Atlantica. Dawn ir-raggruppamenti huma mżejna b'mużajk Portugiż u jiffurmaw qisha pittura astratta ġganteska u l-ebda sezzjoni tul ix-xatt ma tkun l-istess. Din il-"pittura" wieħed jista' japprezzaha mill-gallariji tal-lukandi, u toffri veduta li tevolvi għal dawk li jkunu qed isuqu tul il-bajja. Il-mużajk ikompli tul id-distanza kollha ta' żewġ mili u nofs tal-bajja. Il-karattestiċi tal-ilma, f'dan il-każ, ovvjament huma l-oċean u l-bajja, li huma kkonfinati b'mogħdija wiesgħa 30 pied b'disinn kontinwu ta' arzelli. Il-Bajja ta' Copacabana hija "l-iżjed waħda famuża fil-Brażil".[12]

Roberto Burle Marx ingħata l-premjijiet, id-diplomi għall-mertu u s-sħubijiet onorarji li ġejjin: il-premju għall-arkitettura pajsaġġistika fit-Tieni Wirja Internazzjonali tal-Arkitettura (1953), it-titlu ta' Kavallier tal-Ordni ta' San Ġwann mill-Belġju (1959), id-Diploma d'Honneur f'Pariġi (1959), il-Medalja ta' Santos Dumont tal-Gvern Brażiljan (1963), il-Medalja tal-Belle Arti tal-Istitut Amerikan tal-Arkitetti f'Washington (1965), dottorat onorarju tal-Kulleġġ Irjali tal-Arti f'Londra (1982) u dottorat onorarju mingħand ir-Reġina tan-Netherlands. Il-Ġnien Botaniku ta' Missouri tah il-Premju ta' Greensfelder, filwaqt li l-Ġnien Botaniku ta' Kentucky ġie pproklamat f'ismu fl-14 ta' Ottubru 1985 (Eliovson 1991).[13]

Parque del Este, Caracas.
  • Id-disinn pajsaġġistiku ta' xi ġonna fil-binjiet pubbliċi tal-Brażilja:
  • il-Ministeru għall-Armata – ġnien b'karatteristiċi tal-ilma u użu eċċellenti ta' forom tal-konkos;
  • il-Binja tal-Ministeru għall-Affarijiet Barranin;
  • il-Ministeru għall-Edukazzjoni;
  • il-Palazz ta' Itamaraty – is-sede tal-Ministeru għar-Relazzjonijiet Esterni.
  • Ix-xatt ta' Copacabana – pajsaġġ pavimentat, mużajk fuq skala kbira (twil 4 kilometri) li tlesta fl-1970 fil-bajja famuża ta' Rio de Janeiro; influwenzat mill-pavimentar Portugiż.
  • Inhotim, Brumadinho.
  • Il-Park ta' Ibirapuera, São Paulo, l-1954.
  • Il-Park ta' Flamengo – park pubbliku kbir f'Rio de Janeiro li nbena fuq miżbla.
  • L-Ippodromu ta' La Rinconada, Caracas, il-Venezwela.
  • Parque del Este, Caracas, il-Venezwela.
  • La Lagunita Country Club, Caracas, il-Venezwela.
  • Pampulha, Belo Horizonte.
  • Il-Ġnien tal-Kaskata, il-Ġonna ta' Longwood, Pennsylvania, l-Istati Uniti.
  • Biscayne Boulevard, Miami, Florida, l-Istati Uniti (tlestiet wara mewtu).
  • Il-Ġonna Botaniċi ta' Maracaibo, Maracaibo, il-Venezwela.
  • Il-Pjazza tal-Perù, Buenos Aires, l-Arġentina (twaqqgħet).
  • Il-Park taċ-Ċentru tal-Belt ta' Kuala Lumpur, Kuala Lumpur, il-Malażja.
  • Il-Pjazza ta' Casa Forte (Praça de Casa Forte), Recife, Pernambuco.
  • Il-Proprjetà ta' Cascata, Araras.
  • Il-Park ta' Ipanema, Ipatinga, Minas Gerais.
  • Il-Ġnien ta' Burle Marx fil-Park ta' Burle Marx, São Paulo.
Ix-xatt tal-Bajja ta' Copacabana.
  • 1948-52 - Painting toward architecture, Miller Company Collection of Abstract Art, diversi postijiet fl-Istati Uniti.[14]
  • 1949 - From Le Corbusier to Oscar Niemeyer: Savoye House - Tremaine House 1949, il-Mużew tal-Arti Moderna, New York.[15]
  • 1991 - Roberto Burle Marx: The unnatural art of the garden, il-Mużew tal-Arti Moderna, New York.[16][17]
  • 2016 - Roberto Burle Marx: Brazilian Modernist, il-Mużew Lhudi, New York.[18][19]
  • 2017 - Roberto Burle Marx: Joutras Gallery, il-Ġnien Botaniku ta' Chicago.
  • 2019 - Brazilian Modern: The Living Art of Roberto Burle Marx, il-Ġnien Botaniku ta' New York.[20][21]

Sit ta' Wirt Dinji

[immodifika | immodifika s-sors]
Is-Sítio Roberto Burle Marx.

Is-Sítio Roberto Burle Marx ġie ddeżinjat bħala Sit ta' Wirt Dinji tal-UNESCO fl-2021.[7]

Il-valur universali straordinarju tas-sit ġie rrikonoxxut abbażi ta' żewġ kriterji tal-għażla tal-UNESCO: il-kriterju (ii) "Wirja ta' skambju importanti ta' valuri umani, tul perjodu ta' żmien jew fi ħdan żona kulturali fid-dinja, dwar l-iżviluppi fl-arkitettura jew it-teknoloġija, l-arti monumentali, l-ippjanar tal-bliet jew id-disinn tal-pajsaġġ"; u l-kriterju (iv) "Eżempju straordinarju ta' tip ta' bini, ta' grupp ta' siti jew ta' pajsaġġ arkitettoniku jew teknoloġiku li joħroġ fid-dieher stadju/i sinifikanti fl-istorja tal-bniedem".[7]

  1. Eliovson, Sima (1991). The Gardens of Roberto Burle Marx. Harry N. Abrams. p. 21. ISBN 0810933578.
  2. Stepan, Nancy Leys (2006). Picturing Tropical Nature. Reaktion Books. pp. 220–221. ISBN 1861891466.
  3. "Art UK | Discover Artworks". artuk.org (bl-Ingliż). Arkivjat minn l-oriġinal fl-2025-01-23. Miġbur 2025-08-19.
  4. Fraser, V. (2000). "Cannibalizing Le Corbusier: The MES Gardens of Roberto Burle Marx." Journal of the Society of Architectural Historians, 59(2), 180–193. https://doi.org/10.2307/991589.
  5. "A New Look at the Multitalented Man Who Made Tropical Landscaping an Art (Published 2009)" (bl-Ingliż). 2009-01-20. Miġbur 2025-08-19.
  6. UNESCO (2021). Roberto Burle Marx: a journey with the artist to UNESCO patios in Paris. Pariġi: UNESCO.
  7. 1 2 3 "Sítio Roberto Burle Marx - UNESCO".
  8. Montero, 2001, p. 29.
  9. "International Plant Names Index". www.ipni.org. Miġbur 2025-08-19.
  10. Birksted, Jan (2004). Relating Architecture to Landscape. Taylor & Francis. p. 92. ISBN 0203352602.
  11. Vaccarino, 2000, p. 17.
  12. Eliovson, 1991, p. 103.
  13. "Roberto Burle Marx | TCLF". www.tclf.org. Miġbur 2025-08-19.
  14. "Art / garden design - Roberto Burle Marx. Design for a garden, (1948). | art design café". www.artdesigncafe.com. Miġbur 2025-08-19.
  15. "From Le Corbusier to Niemeyer: 1929–1949 | MoMA". The Museum of Modern Art (bl-Ingliż). Miġbur 2025-08-19.
  16. "Roberto Burle Marx: The Unnatural Art of the Garden | MoMA". The Museum of Modern Art (bl-Ingliż). Miġbur 2025-08-19.
  17. Adams, William Howard (1991). Roberto Burle Marx: The Unnatural Art of the Garden. New York: Museum of Modern Art. ISBN 978-0-87070-197-9.
  18. "Roberto Burle Marx: Brazilian Modernist" (bl-Ingliż). Miġbur 2025-08-19.
  19. Hoffmann, Jens; Nahson, Claudia J. (2016). Roberto Burle Marx: Brazilian Modernist. New York: The Jewish Museum. ISBN 978-0-300-21215-0.
  20. "Roberto Burle Marx and His Leafy Vision of the Tropics (Published 2019)" (bl-Ingliż). 2019-06-20. Miġbur 2025-08-19.
  21. Sullivan, Edward J.; Groarke, Joanna L., eds. (2019). Brazilian Modern: The Living Art of Roberto Burle Marx. New York: New York Botanical Garden. ISBN 978-0-89327-956-1.