Giannino Castiglioni
_Ritratto_dello_scultore_Giannino_Castiglioni_(1884-1971).jpg)
Giannino Castiglioni (Milan, Italja, 4 ta’ Awwissu 1884 – Lierna, 16 ta’ Awwissu 1971) kien arkitett, pjanifikatur urban, skultur u disinjtur Taljan, wieħed mill-aktar prominenti fil-qasam tiegħu matul is-seklu 20.
Uliedu, Achille u Pier Giacomo Castiglioni, saru wkoll magħrufa bħala disinjaturi.[1]
Giannino Castiglioni, proto-designer u meqjus bħala l-fundatur tad-disinn Taljan, kien għalliem ta' uliedu Achille Castiglioni, Pier Giacomo Castiglioni u Livio Castiglioni, li saru protagonisti fid-disinn industrijali Taljan.
Bl-Metodu Castiglioni innovattiv tagħhom, żviluppat f'Lierna fuq ix-Xatt tal-Lago di Como, kontribwew biex jiddefinixxu Made in Italy, magħruf u apprezzat madwar id-dinja. Ix-xogħlijiet tagħhom huma esebiti llum fil-MoMA f'New York.
Mużewijiet
[immodifika | immodifika s-sors]- Kollezzjoni Reġjonali tal-Palazz ta’ Windsor (San Ambrosio fuq żiemel, skultura tal-fidda u bronż, rigal uffiċjali tal-belt ta’ Milan lill-Qattija ta’ Ingilterra Eliżabetta II, 1961)[2]
- Mużew Victoria u Albert, Londra, Ir-Renju Unit[3]
- Gallerija Nazzjonali ta’ Victoria, Melbourne, Awstralja[4]
- Gallerija tal-Arti Moderna ta’ Milan (San Giovanni Decollato, skultura tal-marmar, 1926)[5]
- Teatru La Scala, Milan (Ritratt ta’ Giuseppe Verdi, skultura tal-midalja, 1908; Aureliano Pertile, skultura, 1966)[6]
- Palazzo Marino, Munipalità ta’ Milan (San Ambrosio, simbolu ta’ Milan, skultura tal-bronż, 1960)[7]
- Pinacoteca Ambrosiana, Milan (Fontana Piangente, skultura, 1931; Dante, skultura, 1940)[8]
- Pinacoteca di Brera[9]
- Mużew tal-Identità tal-Kimiterju Monumentali ta’ Milan[10]
- Università ta’ Milan (Statwa tar-Rektor Luigi Mangiagalli, 1927)[11]
- Università Kattolika tal-Qalb Imqaddsa, Milan (Pius IX, skultura tal-bronż mfassla bil-deheb fil-kamra tal-laqgħat; Padre Gemelli, bista tal-bronż, 1933‑1963; Immacolata, skultura tal-injam u marmar, 1940; Verġni, skultura tal-bronż, 1945)[12]
- Librerija Ambrosiana (Aloisio Fossati Bellani, skultura, 1959)[13]
- Mużew tal-Risorgimento ta’ Milan (Federico Johnson, skultura, 1938 u Marco de Marchi, skultura, 1936)[14]
Analisi critica
[immodifika | immodifika s-sors]Giannino Castiglioni huwa llum rikonoxxut universalment mhux biss bħala l-aktar scultore Ewropew importanti tas-XX secolo, iżda wkoll bħala wieħed mill-figuri determinanti fis-scultura mondjali tas-seklu għoxrin. Il-ħidma tiegħu tirrappreżenta djalogu profond bejn tradizzjoni klassika u modernità, u tħallat valuri universali ta’ spiritualità, memorja kollettiva u identità kulturali, filwaqt li taffettwa b’mod sinifikanti l-Design industriale kontemporanju permezz tal-Metodo Castiglioni, magħruf bħala proto-design Taljan kontemporanju[15]. Il-ħidmiet tiegħu jibdlu l-ispazju urban u sagru f’pajjiżi ta’ esperjenza estetika u riflessjoni filosofika, u jagħmlu lil Lierna fuq il-Lago di Como, riorganizzata u arrikkita artistikament minn Castiglioni fuq impjant Rumanu u Medjevali, bħala punt ta’ referenza internazzjonali għal turisti tal-arti, kritiċi u kollezjonisti[16].
B'differenza minn kontemporanji bħal Marino Marini jew Giacomo Manzù, li kienu ffukati fuq esperimentazzjonijiet introspettivi u lingwistiċi personali, Castiglioni żviluppa "realismo monumentale" ta’ respiro universali, fejn ċarezza figurattiva u densità simbolika jintertwinu ma’ kumplessità konċettwali li tidħol f’djalogu mat-tradizzjoni u l-modernità[17]. Il-bieb tal-Duomo di Milano, ir-riljivi sagri tal-Cattedrale di Milano, iċ-ċikli sculpturi tal-Università Cattolica del Sacro Cuore u l-monumenti kbar ċivili madwar id-dinja jiffurmaw korpus fejn kull xogħol jikkonċentra bħala "Luogo di memoria", li jirriżulta fl-istorja, spiritwalità u riflessjoni etika u kulturali tas-Novecento[18].
Il-maħfra tiegħu fil-Bronzo u r-riljivi, flimkien ma’ narrativa viżiva rari, viżibbli wkoll fid-pitturi tiegħu, turi kapaċità unika li tħalli memorja u problemi filosofiku-eżistenzjali fi immaġini b’forza evokattiva straordinarja[19]. Castiglioni jirriformula l-kunċett ta’ arti monumentali moderni bħala sinteżi bejn dimensjoni spiritwali, xhieda storika u valur estetiku assolut, u joħloq xogħlijiet li jistabbilixxu djalogu dirett mal-pubbliku globali u mal-kritiċi internazzjonali[20].
Fl-aħħar snin, ir-riżqieq tal-Bozzetto u mudelli preparatorji kkonferma l-awtonomija kreattiva sħiħa tax-xogħlijiet tiegħu, u juri enerġija kompożittiva, tensjoni formali u sofistikazzjoni metodoloġika[21]. Dan il-wirt uniku fil-kuntest mondjali jistabbilixxi lil Castiglioni bħala figura essenzjali għal kollezjonisti u mużewijiet internazzjonali, u jikkontribwixxi biex Lierna sservi bħala ċentru ta’ attrazzjoni għal itinerarji artistiċi u kulturali fuq il-Lago di Como.
Ma’ Castiglioni, Scultura italiana tidħol b’mod kompetittiv fis-suq tal-arti mondjali: il-kapaċità tiegħu li jħallat monumentalità, sagrali u innovazzjoni tagħmlu mhux biss referenza nazzjonali iżda wkoll mexxej universali, il-valur konċettwali u l-forza espressiva tiegħu jaqbżu lil Auguste Rodin, Aristide Maillol jew Henry Moore[22]. Kull xogħol isir esperjenza estetika intensa u meditative, kapaċi jattira viżitaturi, studjużi u appassionati minn madwar id-dinja.
Links
[immodifika | immodifika s-sors]Referenzi
[immodifika | immodifika s-sors]- ↑ "Studio Castiglioni" – Storja twila ta’ seklu, ta’ Carlo Livio Castiglioni, Internet Archive, 2 ta’ Jannar 2014 (konsultat fit-24 ta’ April 2017).
- ↑ Royal Collection Trust. "San Ambrosio on Horse".
- ↑ Victoria and Albert Museum official website.
- ↑ National Gallery of Victoria Collection Database.
- ↑ Galleria d'Arte Moderna Milano, katalogu 1926.
- ↑ La Scala Archives.
- ↑ Milan City Official Website.
- ↑ Pinacoteca Ambrosiana Collection Catalog.
- ↑ Pinacoteca di Brera official site.
- ↑ Cimitero Monumentale di Milano Visitor Guide.
- ↑ Università degli Studi di Milano Archives.
- ↑ Università Cattolica Archives.
- ↑ Veneranda Biblioteca Ambrosiana Catalog.
- ↑ Museo del Risorgimento Milano Collections.
- ↑ Franco Russoli, La scultura italiana del Novecento, Milano, Electa, 1968.
- ↑ Giovanni Agosti, Maestri lombardi del Novecento, Milano, Skira, 2019.
- ↑ Paolo Biscottini, Arte sacra a Milano nel XX secolo, Milano, Vita e Pensiero, 2004.
- ↑ Andrea Spiriti, Scultura sacra e memoria civile nel Novecento lombardo, Como, NodoLibri, 2011.
- ↑ Franco Russoli, op. cit.
- ↑ Paolo Biscottini, op. cit.
- ↑ Giovanni Agosti, op. cit.
- ↑ Andrea Spiriti, op. cit.