Nick Drake

Minn Wikipedija, l-enċiklopedija l-ħielsa
Aqbeż lejn: navigazzjoni, fittex
Nick Drake

Nicholas Rodney "Nick" Drake (Jangon, 19 ta' Ġunju 1948Warwickshire, 25 ta' Novembru 1974) kien kant-awtur u mużiċista Ingliż, magħruf l-aktar għall-kanzunetti tiegħu fuq sfond tal-kitarra. F'ħajtu naqas illi jiġbed udjenza kbira però maż-żmien xogħlu beda jiġi rikonoxxut.[1][2] Ta' għoxrin sena iffirma ma' Island Records meta kien għadu student tal-Università ta' Cambridge, u ħareġ l-album Five Leaves Left fl-1969. Sal-1972 hu kien irrekordja żewġ albums oħrajn – Bryter Layter u Pink Moon. L-ebda minnhom ma biegħ iktar minn 5,000 kopja mal-ewwel ħruġ.[3] In-nuqqas ta' rieda li kellu li jdoqq quddiem udjenza jew li jkun intervistat ikkontribwixxew għan-nuqqas ta' suċċess kummerċjali.

Drake sofra minn dipressjoni, partikularment fl-aħħar snin ta' ħajtu. Ħafna drabi din kienet tkun riflessa fil-lirika tiegħu. Meta lesta mit-tielet album, Pink Moon tal-1972, hu rtira kompletament mill-kant lajv u mill-irrekordjar, u mar lura jgħix mal-ġenituri tiegħu f'Warwickshire. M'hemm l-ebda filmat tiegħu ta' Drake bħala adult; inqabad biss f'ritratti u filmati fi tfulitu.[4] Drake miet nhar il-25 ta' Novembru 1974 kawża ta' overdose ta' amitriptilina, antidipressant preskritt; huwa kellu 26 sena.

Il-mużika ta' Drake baqgħet disponibbli matul in-nofs tas-snin 70, imma t-tnedija tal-album Fruit Tree wasslet biex il-katalgu mużikali tiegħu jerġa' jiġi evalwat. Sa nofs is-snin 80 Drake kien qiegħed jingħata kredtu li influwenza artisti bħal Robert Smith, David Sylvian u Peter Buck. Fl-1985, The Dream Academy laħqu l-quċċata tal-klassifiki fir-Renju Unit u l-Istati Uniti b'"Life in a Norther Town", diska miktuba u ddedikata lil Drake.[5] Sal-bidu tas-snin 90, hu sar il-figura rappreżentattiva ta' mużiċista "romantiku kkundannat" fl-istampa mużikali Brittanika u ssemma għal diversi drabi bħala l-influwenza ta' artisti bħal Kate Bush, Paul Weller u The Black Crowes.[6] L-ewwel bijografija tiegħu tfaċċat fl-1997, segwita fl-1998 bid-dokumentarju A Stranger Among Us.

L-ewwel snin[editja]

Missier Nick, Rodney Drake (1908–1988), emigra lejn Jangon, f'Burma, fil-bidu tas-snin tletin sabiex jaħdem bħala inġinier ma' Bombay Burmah Trading Corporation.[7] Hemmhekk, fl-1934, missieru ltaqa' mat-tifla ta' membru għoli tas-Servizz Ċivili Indjan, Mary Lloyd (1916–1993), magħrufa fost qrabatha bħala "Molly". Rodney Drake ippropona lil Molly fl-1936 minkejja li l-koppja kellha tistenna sa sena wara sakemm hi għalqet il-21 sena qabel ma l-familja tagħha tawha l-permess biex tiżżewweġ.[8] Fl-1950 irritornaw lura lejn Warwickshire[9] sabiex jgħixu fil-kampanja, f'dar bl-isem ta' Far Leys, fir-raħal ta' Tanworth-in-Arden fil-Punent ta' Warwickshire. Nick Drake kellu oħt waħda, Gabrielle, li aktar tard kellha ssegwi karriera ta' suċċess bħala attriċi televiżiva u fil-films. Il-ġenituri tiegħu kellhom xeħta mużikali u t-tnejn li huma kitbu biċċiet ta' mużika. Reġistrazzjonijiet ta' Molly Drake tfaċċaw wara mewtha u l-istil tagħhom huwa simili għat-ton u t-tema tax-xogħol ta' binha.[10] Kemm l-omm kif ukoll binha kellhom l-istil vuċi fraġli espressa bil-kant tagħhom, u kemm Gabrielle u l-bijografu Trevor Dann innutaw sens ta' presentiment u fataliżmu fil-mużika tagħhom.[10][11] Xprunat minn ommu, Drake tgħallem il-pjanu ta' età bikrija u beda jikkomponi r-repertorji tiegħu li kien jirrekordja fuq tape recorder u li ommu kienet iżżomm fis-salott.[2]

Fl-1957, Drake daħal fl-Eagle House School, kulleġġ preparatorju Ingliż f'Berkshire. Ħames snin wara daħal fi skola pubblika f'Marlborough College f'Wiltshire, fejn missieru, nannuh u buż-nannuh kollha kienu alunni. Hu beda juri interess fl-isports, fejn kien sar ġerrej stabbilit (ir-rekord tiegħu fuq 100 jarda għadu mhux maqbuż sal-lum il-ġurnata)[12] u għal xi żmien kien kaptan tat-tim tar-rugby. Kien ukoll Head of House ta' C1, l-ikbar abitazzjoni tal-kulleġġ. Il-ħbieb tiegħu tal-iskola jiftakru lil Drake bħala persuna kunfidenti u "awtoritarju ħiemed", filwaqt li ħafna drabi distakkat fil-manjieri tiegħu.[13] Missieru Rodney jiftakar, "F'wieħed mir-rapporti [is-surmast] qal li ħadd minna ma kien jafu sew."[14]

Drake daqq il-pjanu fl-orkestra tal-iskola, u tgħallem il-klarinett u s-sassofonu. Huwa fforma grupp mużikali, The Perfumed Gardeners, flimkien ma' erba' sħabu tal-iskola fl-1964 jew l-1965. Bi Drake fuq il-pjanu u, xi drabi, bid-daqq tal-alto sax u l-kant, il-grupp daqq repertorji u mużika jazz ta' Pye Records, kif ukoll kanzunetti ta' The Yardbirds u Manfred Mann. Chris de Burgh xtaq jidħol parti tal-grupp, però ma kienx aċċettat minħabba li l-gosti mużikali tiegħu kienu meqjusin mill-membri l-oħra bħala "wisq f'vena popolari".[15] Ir-rendiment akkademiku ta' Drake malajr beda sejjer lura, u filwaqt li kien qabeż sena fl-Eagle House, f'Marlborough beda jittraskura l-istudji u jikkonċentra iktar fuq il-mużika. Huwa kiseb seba' O-Levels tal-GCE fl-1963, iżda dawn kienu inqas minn kemm stennew l-għalliema tiegħu, filwaqt li falla l-"Fiżika mal-Kimika".[16] Fl-1965, Drake ħallas £13 għall-ewwel kitarra akustika tiegħu, u beda jesperimenta bl-irfinar miftuħ u tekniki differenti ta' kif juża' subajgħ.[12]

Fl-1966, Drake rebaħ borża ta' studju fil-letteratura Ingliża fil-Fitzwilliam College, fl-Università ta' Cambridge. Huwa ttardja d-dħul tiegħu biex jgħaddi sitt xhur fl-Università ta' Aix-Marseille, fi Franza, minn Frar tal-1967 'il quddiem. Kemm dam f'Aix, huwa ddedika ħafna ħin għall-prattika tal-kitarra, fejn ħafna drabi kien idoqq ma' sħabu għall-flus fit-toroq tal-qalba tal-belt. Drake beda jpejjep il-kannabis, u dik ir-rebbiegħa siefer ma' xi ħbieb lejn il-Marokk għaliex, skont wieħed minn sħabu tas-safar Richard Charkin, "hemmhekk kien fejn kont issib l-aqwa ħaxixa".[17] Aktarx li Drake beda juża l-LSD waqt li kien f'Aix,[18] u lirika mituba f'dan il-perjodu - partikolarment għall-kanzunetta "Clothes of Sand" - jissuġġerixxu interess fid-droga alluċenoġena.[19]

Cambridge[editja]

Mar-ritorn tiegħu l-Ingilterra hu mar joqgħod fl-appartament t'oħtu ġewwa Hampstead, qabel ma daħal fl-Università ta' Cambridge f'Ottubru ta' dik is-sena. L-għalliema tiegħu sabuh student intelliġenti, iżda mingħajr entużjażmu u mingħajr ħajra għall-istudju.[20] Dann jinnota li kellu diffikultà jibni konnessjoni kemm ma' membri tal-istaff u kif ukoll ma' studenti bħalu, u jinnota wkoll li r-ritratti uffiċjali tal-università juruh żagħżugħ malinkoniku.[21] Cambridge kienet tagħmel enfasi fuq it-timijiet tar-rugby u l-krikit, iżda Drake kien tilef l-interess fl-isports u beda jippreferi joqgħod fil-kamra tiegħu fil-kulleġġ, ipejjep il-marijuana u jisma' u jdoqq il-mużika. F'Settembru tal-1967 iltaqa' ma' Robert Kirby, student tal-mużika li eventwalment kiteb l-orkestra għal ħafna xogħol mill-ewwel żewġ albums ta' Drake.[22]

Sa dan iż-żmien, Drake kien skopra x-xeni mużikali folk Brittanniċi u Amerikani, u kien influwenzat minn artisti bħal Bob Dylan, Josh White u Phil Ochs. Huwa beda jdoqq fi klabbs lokali u ħwienet tal-kafè madwar Londra u fi Frar tal-1968, waqt li kien qed idoqq bħala l-att tal-ftuħ qabel Country Joe and the Fish ġewwa The Roundhouse f'Camden Town, irnexxielu jħalli impressjoni fuq Ashley Hutchings, bassista ta' Fairport Convention.[23] Hutchings jiftakar li baqa' impressjonat bil-ħiliet ta' Drake bħala kitarrist, iżda iktar minn hekk, "bid-dehra tiegħu ta' stilla. Huwa kellu dehra tal-għaġeb, kien jidher twil seba' piedi."[14]

Hutchins introduċa lil Drake lill-produttur Amerikan Joe Boyd, sid tal-kumpanija ta' produzzjoni u l-immaniġġjar Witchseason Productions. Dak iż-żmien, il-kumpanija kienet liċenzjata lil Island Records,[24] u Boyd, bħala dak li kien skopra lill-Fairport Convention u li kien responsabbli għall-introduzzjoni ta' John Martyn u The Incredible String Band lil udjenzi wesgħin, kien figura ta' stoffa u rispettata fix-xena folk tar-Renju Unit.[14] Hu u Drake mill-ewwel bnew rabta bejniethom, u l-produttur ħa rwol ta' gwida għal Drake tul il-karriera tiegħu. Demo ta' erba' kanzunetti, irrekordjata fil-kamra ta' Drake fil-kamra tal-kulleġġ tiegħu matul ir-rebbiegħa tal-1968, wasslet biex Boyd joffri kuntratt ta' immaniġġjar, pubblikazzjoni u produzzjoni lill-artist ta' 20 sena, u beda wkoll ix-xogħol fuq l-album debuttanti. Skont Boyd:

Dan iż-żmien ma kienx hemm cassettes - (Drake) ġabli tape recorder li kien għamel id-dar. F'nofs l-ewwel diska ħassejt li din kienet xi ħaġa pjuttost speċjali. Sejjaħtlu, ġie, u għedtlu, "Nixtieq nagħmel rekord miegħek." Huwa laqlaq, "Eh, ijja, Ok." Nick kien raġel ta' ftit kliem.[14]

F'intervista tal-2004, il-ħabib ta' Drake, Paul Wheeler, ftakar fl-eċitament għal dak li deher bħala l-bidu tas-suċċess għal Drake, u semma' kif il-kantant kien diġà ddeċieda li ma jkomplix it-tielet sena tiegħu f'Cambridge.[14]

Karriera[editja]

Five Leaves Left[editja]

Drake beda jirrekordja l-ewwel album tiegħu Five Leaves Left fl-1968, b'Boyd jassumi r-rwol ta' produttur. Is-sessjonijiet saru fl-istudjo ta' Sound Techniques, ġewwa Londra, bi Drake ħafna drabi jiskarta l-lezzjonijiet biex jaqbad il-ferrovija sal-kapitali Ingliża. Ispirat mill-produzzjoni ta' John Simon fuq l-ewwel album ta' Leonard Cohen, Boyd kien ħerqan li l-vuċi ta' Drake tkun irreġistrata bl-istess stil intimu, "mingħajr ix-xinxilli tal-pop".[25] Boyd fittex ukoll li jinkludi arranġamenti li jixbħu lil ta' Simon, mingħajr ma dawn jisbqu l-kanzunetta.[25] Għas-sosten, Boyd qabbad numru ta' kuntatti mix-xena tal-folk f'Londra, inkluż il-kitarrist ta' Fairport Convention Richard Thompson u l-bassista ta' Pentangle, Danny Thompson.[26] Hu ġab ukoll lill-produttur John Wood bħala inġinier, filwaqt li qabbad lil Richard Hewson biex jikteb arranġamenti orkestrali.

L-ewwel sessjonijiet ma marrux tajjeb: is-sessjonijiet kienu irregolari u mgħaġġlin, irrekordjati waqt ħin misluf minn Fairport Convention waqt li dawn kienu qed jipproduċu l-album tagħhom Unhalfbricking. Kien hemm tensjoni bejn l-artist u l-produttur dwar id-direzzjoni li l-album kellu jieħu; Boyd kien jappoġġja l-metodu ta' George Martin li "juża' l-istudjo bħal strument", waqt li Drake ipprefera ħoss iktar organiku. Dann josserva li Drake kien iħossu "issikat u nervuż" fuq reġistrazzjonijiet bootleg meħuda mis-sessjonijiet, u jinnota wkoll it-tentattivi mingħajr suċċess ta' Boyd li jfassal strumentazzjoni.[27] Iż-żewġ naħat kienu mdejqin bil-kontribuzzjoni ta' Hewson, u ħassewha wisq tradizzjonali u komuni għall-ħoss tal-kanzunetti ta' Drake.[28] Drake issuġġerixxa li jużaw lill-ħabib tiegħu mill-università Robert Kirby, iżda Boyd kien xettiku milli jingaġġa student tal-mużika mingħajr ebda esperjenza fi studjo. Madanakollu, huwa kien impressjonat bl-assertività mhux karatteristika ta' Drake u qabel li ssir prova.[29] Preċedentement, Kirby kien ippreżenta lil Drake b'xi arranġamenti għall-kanzunetti tiegħu,[24] però, Kirby ma ħassux kunfidenti biżżejjed biex jikteb il-partitura għal dik li hi meqjusa l-qofol tal-album, River Man, u Boyd kellu jġebbed l-estimi finanzjarji ta' Witchseason biex jingaġġa lill-kompożitur veteran Harry Robinson, bi struzzjonijiet biex jimita t-ton ta' Delius u Ravel.

Diffikultajiet fil-post-produzzjoni wasslet għal dewmien ta' diversi xhur fil-ħruġ tal-album. Kien ġie allegat li l-album ma kienx irreklamat u sostnut biżżejjed,[30] għalkemm l-inklużjoni tat-kanzunetta tal-ftuħ "Time Has Told Me" fuq l-album tad-dar tal-produzzjoni Island Records Nice Enough to Eat wasslitu għal udjenza wiesa' (kannzunetta oħra mit-tieni album tiegħu kienet inkluża wkoll fl-album tad-dar diskografika sussegwenti Bumpers).

Drake deher f'intervisti ta' faċċati sħaħ fl-istampa popolari F'Lulju, Melody Maker irrifera għall-album bħala wieħed "poetiku" u "interessanti", għalkemm NME f'Ottubru kitbu li ma kienx hemm "biżżejjed varjetà biex l-album ikun wieħed divertenti".[31] L-album indaqq fuq ir-radju minn DJs iktar progressivi tal-BBC, bħal John Peel[32] u Bob Harris. Drake ma kienx kuntent bil-kopertina minn ġewwa, li kienet iġġib id-diski fl-ordni l-ħażin u li kienet iġġib versi li ma kienux inklużi fil-verżjonijiet irrekordjati.[33] F'intervista oħtu Gabrielle stqarriet: "Kien riżervat ħafna. Kont naf li qed jaħdem fuq album imma ma kontx naf f'liema stadju kien wasal sakemm daħal fil-kamra tiegħi u qalli, 'Ħa!'. Waddabli kopja fuq is-sodda u ħareġ 'il barra!"[24]

Bryter Layter[editja]

Drake spiċċa l-istudji tiegħu f'Cambridge disa' xhur qabel il-gradwazzjoni, u fil-ħarifa tal-1969 mar jgħix Londra sabiex jikkonċentra fuq karriera mużikali. Missieru jiftakar "jiktiblu ittri twal, dwar l-iżvantaġġi li jitlaq 'il bogħod minn Cambridge ... diploma kienet xi ħaġa sigura, jekk jirnexxielu jġib id-diploma, tal-anqas ikollu xi ħaġa fuq xiex jaqa' fuqha; ir-risposta tiegħu kienet li xi ħaġa sigura kien dak li ma riedx."[10] Drake qatta' l-ewwel ftit xhur fil-kapitali jgħix minn post għal ieħor, fejn xi drabi għex ukoll fl-appartment ta' oħtu f'Kensington, imma ħafna drabi kien jorqod għand ħbiebu, fuq is-sufanijiet jew mal-art.[34] Fl-aħħar, f'tentattiv sabiex isawwab xi forma ta' stabbiltà f'ħajjet Drake, Boyd organizza u ħallas akkomodazzjoni f'Belsize Park, Camden.

F'Awwissu, Drake irrekordja tliet kanzunetti għall-programm ta' John Peel fuq il-BBC. Xahrejn wara, hu fetaħ għal Fairport Convention fir-Royal Festival Hall f'Londra, segwita minn dehriet fi klabbs folk f'Birmingham u Hull. Bl-esebizzjoni ta' Hull f'moħħu, il-kantant folk Michael Chapman ikkummenta:

Il-mużiċisti folkloristiċi m'għoġobhomx; [huma] riedu kanzunetti bil-kor. Huma tilfu l-punt kompletament. Hu ma lissen l-ebda kelma l-lejla sħiħa. Fil-fatt kienet xi ftit ta' dwejjaq taraha. Ma nafx x'kienet qed tistenna l-udjenza, ifhimni, kellhom ikunu jafu li ma kellhomx jistennew kunċert konvenzjonali f'kunċert ta' Nick Drake![23]

Din l-esperjenza qawwet id-deċiżjoni tiegħu biex ma jkantax aktar quddiem in-nies; il-ftit kunċerti li daqq f'dawn iż-żmenijiet kienu qosra, spjaċevoli u b'attendenza baxxa. Drake deher mingħajr ħeġġa biex ikanta u ftit li xejn kien jintegra mal-udjenza. Minħabba li diversi kanzunetti kienu jindaqqu b'intonazzjonijiet differenti, hu kien jieqaf ħafna drabi sabiex jirfina.[35]

Għalkemm il-pubbliċità maħluqa minn Five Leaves Left kienet żgħira, Boyd kien għatxan sabiex jibni album ġdid fuq id-dinamika li kien hemm. Bryter Layter tas-snin sebgħin, għal darb'oħra prodotta minn Boyd u Wood bħala inġinier, introduċiet ħoss iktar vivaċi, b'elementi ta' jazz.[36] Diżappuntant mid-debutt bi prestazzjoni kummerċjali fqira, Drake fittex li jabbanduna l-ħoss pastorali, u qabel mas-suġġeriment tal-produttur tiegħu li jinkludi bassita u batterista fir-rekordings. "Kellu ħoss iktar pop, nissoponi", Boyd qal iktar tard. "Immaġinajtu li jkun iktar kummerċjali."[37] Bħall-albums preċedenti, dan l-album involva wkoll lill-mużiċisti minn Fairport Convention, kif ukoll kontribuzzjonijiet minn John Cale f'żewġ kanzunetti: "Northern Sky" u "Fly". Trevor Dann innota li filwaqt li biċċiet minn "Northern Sky" kellhom karatteristiċi li jixbhu lil dawk ta' Cale, il-kanzunetta kienet l-eqreb li Drake seta' jasal għal post fuq il-klassifika mużikali.[38] Fl-awtobijografija tiegħu tal-1999, Cale stqarr li għamel użu mill-eroina matul dan iż-żmien,[39] u l-ħabib antik tiegħu Brian Wells beda jissuspetta li Drake kien qiegħed jabbuża wkoll.[40] Kemm Boyd u Wood kienu kunfidenti li l-album kellu jkun suċċess kummerċjali, imma l-album biegħ ftit inqas minn 3,000 kopja. Għal darb'oħra r-reċensjonijiet kienu mħalltin: filwaqt li Record Mirror faħħret lil Drake bħala "kitarrist kbir, limpidu, [u] akkumpanjat b'arranġamenti delikati u sbieħ", Melody Maker iddeskriviet l-album bħala "taħlita stramba ta' folk u jazz".[35]

Ftit wara t-tnedija tal-album, Boyd biegħ il-kumpanija Witchseason lil Island Records, u mar joqgħod Los Angeles sabiex jagħmel mal-Warner Brothers fl-iżvilupp ta' kolonni sonori għall-films. It-telfa ta' din il-figura ta' gwida, flimkien mal-bejgħ miżeru tal-album, wasslet lil Drake sabiex jirtira f'dipressjoni. L-attitudni tiegħu f'Londra inbidlet: hu kien skuntent jgħix waħdu, u viżibilment nervuż u skomdu meta kanta f'serje ta' kunċerti fil-bidu tal-1970.

F'Ġunju, Drake għamel l-aħħar kunċert quddiem udjenza f'Ewell Technical College, ġewwa Surrey. Ralph McTell, li wkoll kanta f'dik is-serata, ftakar li "Nick kien monosillabu. F'dak il-kunċert partikulari kien vera mistħi. Hu għamel l-ewwel parti u xi ħaġa orribbli ġrat. Hu kien qiegħed ikanta 'Fruit Tree' u telaq 'il barra f'nofsha."[41] Il-frustrazzjoni tiegħu nqalbet għal dipressjoni,[42] u fl-1971 Drake ġie persważ minn familtu sabiex iżur psikjatra f'St. Thomas's Hospital, Londra. Hu ġie preskritt kors ta' antidipressanti, imma ħassu skomdu u imbarrazzat joħodhom, u prova jaħbi dak li ġara minn ħbiebu.[43] Drake kien jaf biżżejjed dwar id-drogi biex jinkwieta dwar l-effetti tagħhom, u kien inkwetat fuq kif se jirreaġixxu għall-konsum regulari tal-marijuana.[44]

Island Records kienu ħerqana għall-promozzjoni tal-album Bryter Layter b'serje ta' intervisti mal-istampa, sessjonijiet tar-radju u kant lajv. Drake, li f'dan il-perjodu kien qiegħed ipejjep dak li Kirby iddeskriva bħala "kwantità kbira" ta' marijuana[45] u juri "l-ewwel sinjali ta' psikożi", irrifjuta. Mal-ħarifa tal-1970, hu kien iżola lilu nnifsu f'Londra. Diżappuntat mir-reazzjoni għal Bryter Layter, hu sar iktar sekluż u tbiegħed minn familtu u ħbiebu. Rari kienu l-okkażjonijiet fejn kien joħroġ mill-appartament, u f'dawk id-drabi kienu biex ikanta f'xi kunċert 'l hemm u 'l hawn jew biex jixtri d-droga. "Dan kien żmien veru ħażin", oħtu Gabrielle tirrakonta, "Hu darba qalli li kull ħaġa bdiet tmur ħażin minn dan il-mument, u naħseb li dak kien meta l-affarijiet bdew imorru ħażin."[46]

Pink Moon[editja]

Minkejja li Island la kienu qegħdin jistennew u lanqas riedu t-tielet album,[47] Drake avviċina lil Wood f'Ottubru tal-1971 sabiex jibda x-xogħol fuq dak li kellu jkun l-aħħar album. Is-sessjonijiet saru f'żewġt iljieli, bi Drake u Wood biss preżenti fl-istudjo.[2] Il-kanzunetti melankoniċi ta' Pink Moon huma qosra, u l-album ta' erbatax-il kanzunetta huwa twil 28 minuta biss. Drake esprima n-nuqqas ta' sodisfazzjoni bil-ħoss ta' Bryter Layter, u kien jemmen li l-arranġamenti tal-kordi, ir-ram u s-sassofonu taw żoss li kien "iktar sħiħ, iktar elaborat."[48] Drake deher fuq Pink Moon akkumpanjat biss mill-kitarra tiegħu rekordjata, minbarra l-kanzunetta titolari fejn kienet tinkludi l-pjanu. "Hu kien determinat li jagħmel din id-diska naturali kemm jista'," jiftakar Wood. "Hu definittivament ried li jkun hu kemm jista' jkun. U jiena naħseb, f'ċerti aspetti, li Pink Moon hija probabbilment li l-iktar hi bħall-istil ta' Nick milli ż-żewġ diski l-oħrajn."[49]

Drake wassal it-tejps ta' Pink Moon lil Chris Blackwell f'Island Records, għall-kuntrarju ta' leġġenda popolari li tgħid li hu ħallihom fuq il-mejda tas-segretarja mingħajr ma' lissen kelma.[50] Reklam għall-album fuq ir-rivista Melody Maker fi Frar fetaħ bil-kliem "Pink Moon — l-aħħar album ta' Nick Drake: l-ewwel darba li smajna bih kien meta kien lest."[51] Pink Moon biegħ inqas kopji mill-predeċessuri tiegħu, għalkemm irċieva kritika pożittiva. Fir-rivista Zigzag, Connor McKnight kiteb, "Nick Drake mhuwiex artista finta. L-album ma jagħmel l-ebda konċessjoni għat-teorija li l-mużika għandha tkun eskejpista. Hi sempliċement l-ħsieb ta' mużiċista dwar il-ħajja f'dan iż-żmien, u ma tistax titlob għal iktar minn hekk."[52]

Blackwell ħass lil Pink Moon kellu jkun l-album li tagħmel lil Drake popolari mal-udjenza penerali; madanakollu, l-istaff tiegħu kienu diżappuntanti bin-nuqqas ta' rieda min-naħa ta' Drake biex jagħmel attivitajiet promozzjonali. Il-maniġer tal-A&R, Muff Winwood, jiftakar "jaqla' xagħru" bil-frustrazzjoni, u jammetti li mingħajr is-sosten entużjażmanti ta' Blackwell "il-kumplament kienu jħalluh."[53] Però, wara insistenza minn Boyd, Drake qabel li jagħmel intervista ma' Jerry Gilbert ta' Sounds Magazine.[54] Il-"kantant folk mistħi u introvert" tkellem dwar li ma kienx jogħġbu jkanta quddiem udjenza u li jagħmel dak li ma jogħġbux.[55] "Ma kien hemm l-ebda konnessjoni [bejnietna]", Gilbert stqarr. "Naħseb li qatt ma ħares f'għajnejha darba."[55] B'qalbu maqtugħha u konvint li ma setax jerġa' jikteb, Drake iddeċieda li jirtira mill-mużika, fejn ikkunsidra li jieħu linja differenti u jingħaqad mal-armata.[56]

L-aħħar snin[editja]

Fix-xhur wara t-tnedija ta' Pink Moon, Drake sar inqas soċjevoli u iktar distanti minn dawk qrib tiegħu.[57] Hu reġa' lura jgħix fid-dar tal-ġenituri tiegħi f'Tanworth-in-Arden, u għalkemm kien irrabjat b'din ir-rigressjoni, hu aċċetta l-fatt li l-marda tiegħu għamlitha neċessarja. "Ma nieħux gost id-dar", qal lil ommu, "imma ma niflaħx x'imkien ieħor."[10] Ir-ritorn tiegħu kienet ħafna drabi diffiċli għal familtu; kif tispjega oħtu Gabrielle, "il-ġranet is-sbieħ f'dar il-ġenituri tiegħi kienu ġranet sbieħ għal Nick, u l-ġranet il-koroh kienu ġranet koroh għal Nick. U dak kien fuq xiex ħajjithom kienet iddur."[14]

Hu kien jgħix ħajja miżera, fejn l-uniku sors ta' dħul kien l-£20 fil-ġimgħa li kien jirċievi minn Island Records. Ħafna drabi kien jisparixxi għal ġranet, fejn mingħajr mistenni kien imur għand ħbiebu. Robert Kirby jiddeskrivi viżta tipika: "Hu kien jiġi u ma jitkellimx, ipoġġi, jisma' l-mużika, ipejjep, jieħu xarba, jorqod matul dak il-lejl, u jumejn jew tliet ijiem wara ma jkunx hemm, ikun telaq. U tliet xhur wara jerġa' jiġi."[58]

Rigward dan il-perjodu, John Martyn (li fl-1973 kiteb il-kanzunetta titolari tal-album tiegħu Solid Air għal u dwar Drake) iddeskrivieh bħala l-iktar persuna sekluża li qatt iltaqa'.[59] Hu kien jaqbad il-karozza ta' ommu u jsuq għal sigħat mingħajr skop, sakemm jispiċċalu l-petrol u jċempel lill-ġenituri biex jiġbruh. Ħbiebu jiftakru dwar l-estrem kif l-apparenza tiegħu nbdilet. Matul dawn il-perjodi skoraġġanti tal-marda tiegħu, hu rrifjuta li jaħsel xagħru jew li jaqta' d-dwiefer.[56] Kmien fl-1972, Drake sofra minn kriżi nervuża, u kien l-isptar għal ħames ġimgħat.[40] Drake fl-agħar żmien ta' dipressjoni stqarr:

Ma nħoss l-ebda emozzjoni dwar xejn. La rrid nidħaq u lanqas nibki. Inħossni insensibbli, mejjet ġewwa fija.[60]

Fi Frar tal-1974, Drake ikkuntatja lil John Wood sabiex jibda jaħdem fuq ir-raba' album.[61] Boyd kien l-Ingilterra dak iż-żmien, u qabel li jattenda s-sessjonijiet tal-irrekordjar. Din l-ewwel sessjoni ġiet segwita minn aktar rekordings f'Lulju. Fl-awtobijografija tal-2006, il-produttur jiftakar kif kien sorpriż bir-rabja u l-imrar li wera Drake: "[Hu qal li] Jien għidtlu li hu kien ġenju, u oħrajn qablu. Għala ma kienx famuż u sinjur?"[62] Kemm Boyd u Wood innutaw li l-prestazzjoni ta' Drake kienet marret lura ħafna, tant li ma kienx jiflaħ ikanta u jdoqq il-kitarra fl-istess ħin. Madanakollu, ir-ritorn lura lejn l-istudjo ta' Sound Techniques għolliet il-moral ta' Drake; ommu stess tistqarr, "Konna lkoll fis-seba' sema li Nick kien ferħan minħabba li ma kien hemm l-ebda kuntentizza fil-ħajja ta' Nick għal snin."[40]

Mewt[editja]

L-irħama fuq il-qabar ta' Drake turi l-iskrizzjoni 'Now we rise / And we are everywhere' meħuda minn "From the Morning", l-aħħar kanzunetta mill-aħħar album tiegħu, Pink Moon.

Sal-ħarifa tal-1974, il-marda ta' Drake wasslitu sabiex jibqa' f'kuntatt biss ma' ftit ħbieb tal-qalb. Hu prova jżomm kuntatt ma' Sophia Ryde, li ltaqa' magħha l-ewwel darba Londra fl-1968.[63] Ryde ġiet deskritta mill-bijografiji ta' Drake bħala "l-iktar ħaġa qrib" ta' tfajla li kellu f'ħajtu, pero illum tippreferi d-deskrizzjoni tal-"akbar ħabiba".[64] F'intervista tal-2005, Ryde stqarret li ġimgħa qabel mewtu, hi ppruvat ittemm ir-relazzjoni bejniethom. "Ma flaħtx iktar. Tlabtu għal xi żmien 'il bogħod. U ma rajt qatt iktar."[65] Bħar-relazzjoni li kellu qabel mal-mużiċista folk Linda Thompson, ir-relazzjoni ta' Drake ma' Ryde ma ġietx konsumata.[65]

F'xi ħin matul il-lejl tal-24 u l-25 ta' Novembru 1974, Nick Drake miet f'daru f'Far Leys, Tanworth-in-Arden, kawża ta' doża eċċessiva ta' amitriptilina, tip ta' antidipressant. Il-lejl ta' qabel kien mar kmieni f'kamartu wara li qatta' l-wara nofs ta' nhar iżur ħabib. Ommu qalet li mal-għabex hu telaq minn kamartu għall-kċina. Familtu kienet dratu tisimgħu jagħmel dan ħafna drabi matul il-ġurnata, imma din id-darba m'għamel l-ebda ħoss. Huma assumew li kien qiegħed jiekol xi ċereali. Hu mar lura kamartu ftit wara u ħa xi pilloli biex "jgħinuh jorqod".[66] Minħabba li kien ibati mill-irqad, hu kien iħobb joqgħod imqajjem jisma' u jdoqq il-mużika, u jorqod sa tard filgħodu. Meta ġiet biex tirrakonta dak li ġara dak il-lejl, ommu iddikjarat: "Qatt ma kont intelfu. Imma kien madwar nofsinhar, u dħalt [f'kamartu], minħabba li kien jidher li kien wasal il-ħin biex iqum ... L-ewwel ħaġa li rajt kienu saqajh twal."[67] Ma kien hemm l-ebda nota ta' suwiċidju, għalkemm kien hemm ittra ħdejn is-sodda indirizzata lil Ryde.[68]

Fl-inkjesta li saret f'Diċembru, l-investigatur stqarr li l-kawża wara l-mewt ta' Drake kienet b'riżultat ta' "intossikazzjoni akuta ta' amitriptilina meta kien qiegħed isofri minn marda dipressiva", u kkonkluda l-verdett ta' suwiċidju. Minkejja li din l-istqarrija ġiet imxejna minn xi membri tal-familja,[1] hemm perspettiva ġenerali li b'aċċident jew le, sa dak il-punt Drake kien qata' qalbu minn ħajtu.[35] Rodney iddeskriva l-mewt t'ibnu bħala sorpriża u straordinarja; madanakollu, f'intervista fl-1979 hu stqarr li "dejjem kien inkwetat fuq kemm dipressat kien ikun Drake. Konna naħbu l-aspirina u l-pilloli u affarijiet bħalhom."[65] Boyd jgħid li jippreferi jemmen li d-doża eċċessiva kienet aċċident. Hu jiftakar fuq kif il-ġenituri ta' Drake iddeskrivew il-burdata tiegħu fil-ġimgħat ta' qabel bħala waħda pożittiva, u li kien ippjana sabiex imur lura Londra sabiex jerġa' jibda l-karriera mużikali. Il-ġurnalist ta' NME, Nick Kent, kiteb fl-1975 fuq l-ironija tal-mewt ta' Drake fi żmien meta hu kien qiegħed jerġa' jibda jikseb sens ta' "bilanċ personali".[69] F'kuntrast, Gabrielle Drake qalet li tippreferi taħseb li Drake miet b'suwiċidju, "fis-sens li aħjar li miet minħabba li jrid itemm kollox milli kawża ta' żball traġiku."[65]

Fit-2 ta' Diċembru 1974, wara ċerimonja fil-knisja ta' St Mary Magdalene, Tanworth-in-Arden, il-fdalijiet ta' Drake ġew kremati f'Solihull Crematorium u l-irmied ġew midfunin taħt siġra tal-ballut fiċ-ċimiterju ta' St Mary's.[70] Fil-funeral attendew mal-50 ruħ, fosthom ħbieb minn Marlborough, Aix, Cambridge, Londra, Witchseason, u Tanworth.[71] Brian Wells, b'referenza għall-ġenju ta' Nick, aktar tard sab li ħafna minn ħbiebu ltaqgħu ma' xulxin għall-ewwel darba f'dik l-għodwa. Molly tiftakar kif "ħafna ħbieb żgħażagħ ġew, li qatt ma konna ltaqjna qabel magħhom."[71]

Diskografija[editja]

Biblijografija[editja]

Referenzi[editja]

  1. ^ a b (Ingliż) About Nick Drake. VH1.com, 2005. Aċċess tal-URL: 2 ta' Settembru 2006.
  2. ^ a b c Ian MacDonald. (Ingliż) Exiled from Heaven. Mojo Magazine, Jannar 2000
  3. ^ Madankollu, artiklu ta' Mark Moxon għall-BBC, ippubblikat nhar l-14 ta' Jannar 2002, l-artikolist stqarr li "L-album biegħ biss 15,000 kopja, li kien biżżejjed biex iżomm it-tikketta kuntenta, iżda 'l bogħod ħafna mis-suċċess li Nick kien qed jittama". Nick Drake - Singer/Songwriter [verżjoni arkivjata]
  4. ^ Berkvens, Jeroen, A Skin Too Few: The Days of Nick Drake, Luijten Macrander Productions, 2000.
  5. ^ James McNair. (Ingliż) Pop: Apprentice to the stars. The Independent, 26 ta' Marzu 1999
  6. ^ Dann (2006), 201
  7. ^ Dann (2006), 75
  8. ^ Dann (2006), 76
  9. ^ Mick Brown. (Ingliż) The Sad Ballad of Nick Drake. Sunday Telegraph, 12 ta' Lulju 1997. Aċċess tal-URL: 31 ta' Jannar 2007.
  10. ^ a b c d Jeroen Berkvens. A Skin Too Few: The Days of Nick Drake (Dokumentarju). Roxie Releasing, 2000.
  11. ^ Dann (2006), 91
  12. ^ a b McGrath, T. J. (Ottubru–Novembru 1992). Darkness Can Give You the Brightest Light. Dirty Linen 42  (Ingliż).
  13. ^ Dann (2006), 95, 97
  14. ^ a b c d e f Paphides, Peter (21 ta' Mejju 2004). Like A Heart with Legs On. Western Mail  (Ingliż).
  15. ^ Humphries (1997), 36
  16. ^ Dann (2006), 100
  17. ^ Dann (2006), 124
  18. ^ Humphries (1997), 51–52
  19. ^ Dann (2006), 123
  20. ^ Dann (2006), 28
  21. ^ Dann (2006), 25
  22. ^ Dann (2006), 40–43
  23. ^ a b (Ingliż) Nick Drake — Chronology. Università ta' Wollongong. Aċċess tal-URL: 11 ta' Novembru 2006.
  24. ^ a b c Peter Paphides. (Ingliż) Stranger to the world. The Guardian, 25 ta' April 2004. Aċċess tal-URL: 1 ta' Frar 2007.
  25. ^ a b Boyd (2006), 192
  26. ^ Dave Rosen. Five Leaves Left. Ink Blot Magazine. Aċċess tal-URL: 1 ta' Frar 2007. (arkivjat mill-URL oriġinali nhar il-7 ta' Mejju 2008)
  27. ^ Dann (2006), 59–60
  28. ^ Dann (2006), 60
  29. ^ Boyd (2006), 194
  30. ^ Dann (2006), 133
  31. ^ Humphries (1997), 101–102
  32. ^ Boyd (2006), 197
  33. ^ Dann (2006), 134
  34. ^ Humphries (1997), 107–108
  35. ^ a b c Robert Sandall. (Ingliż) Brighter Very Much Later. Daily Telegraph, 20 ta' Mejju 2004. Aċċess tal-URL: 31 ta' Jannar 2007.
  36. ^ Stephen Holden. "Pop and Jazz Guide". New York Times. 22 ta' Awwissu 1986.
  37. ^ Dann (2006), 142
  38. ^ Dann (2006), 242
  39. ^ Cale (1999), 128
  40. ^ a b c Rupert Hunt. (Ingliż) Nick Drake—Life and Music in Quotes. Nickdrake.com, 2001. Aċċess tal-URL: 2 ta' Settembru 2006.
  41. ^ Stepehn Macaulay. (Ingliż) Nick Drake: Bartleby the Musician. Glorious Noise, 2 ta' Ottubru 2006. Aċċess tal-URL: 2 ta' Frar 2007.
  42. ^ Mick Fitzsimmons. (Ingliż) Lost Boy: In Search of Nick Drake. BBC. Aċċess tal-URL: 14 ta' Diċembru 2011.
  43. ^ Humphries (1997), 166
  44. ^ Dann (2006), 166
  45. ^ Robert Kirby. Ikkwotat f'Dann (2006), 157
  46. ^ Dann (2006), 157
  47. ^ Dann (2006), 168–170, 172
  48. ^ Colin Cooper. (Ingliż) Nick Drake - Bryter Layter. stylusmagazine.com, 2 ta' Marzu 2004. Aċċess tal-URL: 3 ta' Frar 2007.
  49. ^ John Wood. Intervista li saret minn Walhalla Radio Station, 1979.
  50. ^ Dann (2006), 170
  51. ^ Dave Sandison. (Ingliż) Pink Moon. nickdrake.net, 1971. Aċċess tal-URL: 14 ta' Novembru 2006.
  52. ^ Connor McKnight. In search of Nick Drake. Zigzag Magazine, #42, 1974.
  53. ^ Dann (2006), 162
  54. ^ Jerry Gilbert. Something else for Nick? An interview with Nick Drake. Sounds Magazine, 13 ta' Marzu 1971.
  55. ^ a b Dann (2006), 163–164.
  56. ^ a b Anthony Barnes. (Ingliż) Revealed: the forgotten tapes of Nick Drake. Independent on Sunday, 22 ta' Frar 2004. Aċċess tal-URL: 23 ta' Jannar 2007.
  57. ^ Humphries (1997), 166–168
  58. ^ Dann (2006), 175
  59. ^ (Ingliż) The alternative top 10. The Guardian, 1999. Aċċess tal-URL: 3 ta' Settembru 2006.
  60. ^ (Ingliż) Nick Drake - Biography. IMDB. Aċċess tal-URL: 20 ta' Jannar 2008.
  61. ^ Dann (2006), 180
  62. ^ Boyd (2006), 259, 261
  63. ^ Dann (2006), 54, 183
  64. ^ Dann (2006), 55
  65. ^ a b c d (Ingliż) Heartbreak letter clue to death of cult singer. Università ta' Wollongong. Aċċess tal-URL: 14 ta' Diċembru 2011.
  66. ^ Dann (2006), 184
  67. ^ Humphries (1997), 213–214
  68. ^ Dann (2006), 187
  69. ^ Nick Kent. Requiem For A Solitary man. New Musical Express, 8 ta' Frar 1975.
  70. ^ Humphries (1997), 215
  71. ^ a b Dann (2006), 193–194

Ħoloq esterni[editja]